Γράφει ο Παναγιώτης Τουμάσης
Η εντολή του ελληνικού λαού, ασφαλώς ΔΕΝ ήταν αυτό το Μνημόνιο, το υπ’ αριθμόν 3. Και ο Αντώνης Σαμαράς ΔΕΝ «γυρίζει το καράβι της Ιστορίας», αλλά το βουλιάζει!
Τούτο εδώ το λαομίσητο άρθρο που απόψε ψηφίζεται στο Κοινοβούλιο, ΔΕΝ πρόκειται να εφαρμοστεί στην κοινωνία μας… Η κοινωνία μας ή θα λύσει τα δεσμά της ή θα τα κόψει!
Μεγαλειώδης υπήρξε νωρίτερα η συγκέντρωση των πολιτών στην πλατεία Συντάγματος. Τα Μ.Α.Τ. ενδόμυχα θα εύχονταν να έρθει μια δυνατή βροχή να διαλύσει το οργισμένο πλήθος. Και η βροχή ήρθε: Ασθενική στην αρχή, σύντομη, σταμάτησε γρήγορα δίχως να διώξει μακριά τους εκατό και πλέον χιλιάδες διαδηλωτές… Τα Μ.Α.Τ. «δυσαρεστήθηκαν».
Τα Μ.Α.Τ. διέσχισαν τα κιγκλιδώματα και παρατάχθηκαν απρόκλητα και προκλητικά μπροστά στον κύριο όγκο των συγκεντρωμένων. Περιμένοντας εκεί καρτερικά για μια σπίθα! Και, ιδού! Ένα πιστόλι για πυροτεχνήματα… Το πρώτο μπαμ! Ένα πιστόλι για πυροτεχνήματα, τους πυροβόλησε…
Και μία μολότωφ. Έσκασε στα πόδια τους μία μολότωφ… Η αντίδρασή τους; Η κάτωθι:
Δυο υδροβόλα οχήματα («αύρες») άρχισαν ακαριαία να υδροβολούν «επί δικαίων και αδίκων» αδιακρίτως μέσα στην κατάμεστη πλατεία. Και καρκινογόνα χημικά, και χειροβομβίδες κρότου-λάμψης, και ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΟΛΑ, στην πλάτη του κακόμοιρου του κοσμάκη.
Ο οποίος, μέχρι εκείνη τη στιγμή, διαδήλωνε απολύτως ειρηνικά.
Αργότερα, αργότερα (όπως λέει κι ένα γνωστό τραγούδι του Μποστ), ξανάρθε η βροχή. Δυνατή, καταρρακτώδης τούτη τη φορά… Έξω, βροχή! Μέσα (στο Κοινοβούλιο), βροχή!...
Τα μέτρα ψηφίζονται. «Extra ευρώ, non est salus», λένε. Προσδιορίζουνε ωστόσο ένα λάθος δίλημμα. Και προσεγγίζουνε λάθος το λάθος δίλημμα. Τίτλοι τέλους, λοιπόν; Τετέλεσται;







