Περάστε, ψηφίστε, σας φακελώσαμε!

Κι εμείς σας φασκελώσαμε, αν εσείς μας φακελώσατε. Χε, χε!

Πότε Ντόρα, πότε Αντώνης,
πότε ο Τούρκος Ομέρ Βρυώνης,
πότε Βούδας, πότε Κούδας
και νομάρχης της αρκούδας!

Πρόεδρο στο μπλε το κόμμα,
θέλουν ένα τέλειο σώμα,
δίμετρο και ντελικάτο,
για να μην τους πάρει κάτω!

Αλλ’, εκ των υποψηφίων,
πόσοι βρίσκονται πλησίον,
έχουν όλα τα εχέγγυα
κι είναι πρόσωπα φερέγγυα;

Ένας λέγεται «αποστάτης»
(πήγε κόντρα στον μπαμπά της),
άλλος λέγεται Ζορό,
διότι πράττει σαν μωρό.

Κι έτσι, μένει μόνο η Ντόρα,
την στηρίζει κι ο Έβερτ τώρα,
έχει αύρα, έχει φόρα,
έχει όλα τα κονφόρα!

Πολ Σάτιρος

Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Ο Έβερτ, η Κόρη, και ο Άσκημος

Με τον Έβερτ στο πλευρό της,
η επαρμένη η Μπακογιάννη,
αγωνίζεται γενναία,
τον Αντώνη να ξεκάνει!

Από τη μεριά του, ο Αντώνης,
μ’ ένα βλέμμα σαν το λύκο,
τρέχει ανήσυχος ολούθε,
κάτσε-κάτσε, σήκω-σήκω!

Μα ποιοι στέργουν στο ναυάγιο,
να γινούν καπεταναίοι;
Σαν ποντίκια θα το σκάσουν,
όσο ακόμα είναι νέοι!

Γρήγορα θα καταλάβουν,
πως αρρώστησε το πράμα
και θα ψάχνουν άλλο κόμμα
να τούς κάνει τη ρεκλάμα!

Πολ Σάτιρος
Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Ινδική ιστορία

Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Real News

Πρόκειται για αληθινά πολύ καλή εφημερίδα. Μια προσπάθεια από αξιόλογους και σημαντικούς συνανθρώπους μας. Σάς τη συστήνουμε.

Π.Θ.Τ.
Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Τι απέγινε η Τσέκου;

Αλήθεια, τι ν' απέγινε κείνη η κοπέλα, η Τσέκου,
που 'γραψε μυθιστόρημα, περί του κυρ-Μπιφτέκου;
Αντίτυπα να πούλησε, μέσα σ' αυτή την κρίση;
Να τής απλώνει ο εκδότης της, χαλί για να πατήσει;

Να 'ναι ντυμένη στα χρυσά, να 'ναι και στα βελούδα
κι η Δημουλά στο πλάι της να μοιάζει σαν αρκούδα;
Ο κόσμος όλος σήμερα διψά για σκανδαλάκια
και τα tabloids κρέμονται δυο-δυο στα μανταλάκια!

Εύη γλυκιά μ', Εύη καλή μ', μεριάζω να περάσεις,
θα δώσεις μια συνέντευξη για τις τηλεοράσεις;
Σε περιμένω να σε δω, 'γώ που με κλαίν' οι ρέγκες,
να πάρεις και μιαν εκπομπή, σαν τις πουρομουρλέγκες!
Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Πώς το είπε ο Βενιζέλος;

Πώς το είπε αυτό ο Βενιζέλος, στη δήλωσή του μετά την παρέλαση, για τα "φίδια"; Είπε: "Θα σπάσουμε το αβγό του φιδιού"; Ή μήπως είπε: "Δεν θ' αφήσουμε να εκκολαφθεί το αβγό του φιδιού"; Α, μάλλον το δεύτερο είπε!... Μα γιατί όμως; Τι τού φταίξανε τα κακόμοιρα τα φιδάκια; Αυτά δεν έχουν καλάσνικοφ να σκορπούν σφαίρες! Έχουν μοναχά δοντάκια να χύνουν δηλητήριο. Σιγά τ' αβγά...

Πολ Σάτιρος
Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Η 27η Οκτωβρίου και η 16η Νοέμβρη

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Παραμονές της εθνικής μας γιορτής, γάζωσαν το αστυνομικό τμήμα της Αγίας Παρασκευής. Κελάηδησαν τα καλάσνικοφ σημαδεύοντας – και τραυματίζοντας με σφαίρες – νέα παιδιά. Είναι αλήθεια πως η εκπαίδευση των αστυνομικών μας είναι σκληρή. Όχι όμως σκληρή ως προς την αυτοπροστασία. Σκληρή ως προς τους τρόπους και τη συμπεριφορά τους απέναντι στον πολίτη.

Αλλά να τους σκοτώσουμε κιόλας; Αυτό παραπάει...

Την 27η Οκτωβρίου, η “16η Νοέμβρη” ή όπως αλλιώς ονομάζεται το εν λόγω παρακλάδι της 17ης Νοέμβρη, χτύπησε στο ψαχνό. Η “Σέκτα Επαναστατών” – τίτλος, για ιδέστε! Σίγουρα, τα μέλη της, θα θεωρούν τους εαυτούς τους, επαναστάτες. Και με τη “μεταβατική ιδιότητα” των μαθηματικών, ο επαναστάτης επαναστατεί εναντίον της σκλαβιάς του. Της όποιας σκλαβιάς του.

Ατυχώς, έχουν κάθε καλό επιχείρημα να θεωρούν ότι είμαστε σκλαβωμένοι. Πρώτα-πρώτα, το πολίτευμά μας. Αυτή η ανάπηρη δημοκρατία, που μάς την επιβάλανε οι ...άλλοι. Και που καθόλου ευελιξία κινήσεων και γρήγορων αντιδράσεων δεν παρέχει στους κρατούντες. Μα – θα πείτε – ασφαλιστική δικλείδα είναι, για την προστασία μας! Να μην αυθαιρετούν οι κρατούντες.

Αλλά, γιατί στις Ηνωμένες Πολιτείες, και για να μην πάμε τόσο μακριά – γιατί στη Γαλλία οι κυβερνήσεις δρουν πολύ πιο αποτελεσματικά; Μήπως η προεδρική δημοκρατία είναι ένα προνόμοιο που πρέπει να στο επιτρέψουν οι πιο ισχυροί από σένα, για να το 'χεις; Και, εν πάση περιπτώσει, και με προεδρευομένη δημοκρατία, οι “επαναστάτες” επαναστατούν.

Ύστερα – εκτός δηλαδή απ' το πολίτευμα – είμαστε σκλαβωμένοι και εν ειρήνη. Είμαστε οικονομικά υποτελείς των Ευρωπαίων και η Ευρωπαϊκή Ένωση, τούτη η αληθινά μεγάλη Ιδέα, τείνει στην πράξη να μεταβληθεί σε δυνάστης. Διαλέγει τι προϊόντα θα παράξουμε (τα υπόλοιπα στη χωματερή) κι όταν δε “βγαίνουμε”, τοποθετεί ξένους επιτηρητές για να μας ελέγχουν.

Τέλος, τρίτο και κυριότερο, ως πολίτες, ως μεμονωμένα άτομα είμαστε οι σκλάβοι των σκλάβων. Παράδειγμα: Έχεις ένα μικρό αγροτεμάχιο, μια σπιθαμή τόπο. Αποφασίζεις μια ηλιόλουστη μέρα, να φτιάξεις εκεί, ξύλινη αποθήκη... Αγοράζεις τα υλικά: Ξύλα και πρόκες. Και μ' ένα σκεπάρνι ή σφυρί ξεκινάς τη φτιάξη. Σε λίγο, απέξω παρκάρει ένα περιπολικό, με τη σειρήνα...

Και να σκεφτείς, αν προσφύγεις στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, θα δικαιωθείς. Υπάρχει σχετική ρύθμιση στην ευρωπαϊκή νομοθεσία. Μα τα έξοδα; Οι χρονοβόρες, δύσκολες διαδικασίες;

Γιατί, βρε ευλογημένα παιδιά μου; Ρωτάς και τα χειροπέδια κλειδωμένα στους καρπούς σου ηχούν γκλαν-γκλαν. Ένας ήχος που περισσότερο νοείται, παρά βλέπεται... Επειδή είσαι παράνομος, μπάρμπα. Απαντούν εκείνα... Και με σκληρότητα, σε τραβούν στο τμήμα. Το τμήμα που γάζωσαν οι “επαναστάτες” ή το τμήμα που θα γαζώσουν και σχεδιάζουν έτσι, κάποια ανύποπτη στιγμή.

Τρεις, λοιπόν, οι λόγοι, για τους οποίους ο “επαναστάτης” θεωρεί τον εαυτό του, επαναστάτη. Κι η πολιτεία, τι θα κάνει τώρα; Θα θωρακιστεί; Θα μάθει να αμύνεται καλύτερα; Μα, φυσικά! Αύριο – “αύριο”, με την έννοια του “σύντομα” – τα αστυνομικά τμήματα θα γίνουν φρούρια. Η σκοπιά του φρουρού βάρδιας, πολεμίστρα. Θα πηγαίνεις για μια δουλειά σου και θα σε σημαδεύουν όπλα.

Κάμερες παντού, μικρόφωνα. Δικτύωση στις γύρω γειτονιές, για πιο αποτελεσματική καταδίωξη. Η εξάρτυση των οργάνων, πολεμική. Αλεξίσφαιρη, βαριά! Σαν που πηγαίναμε στην “άσκηση Παρμενίων”. Συνθήκες μάχης! Και τότε, μπαμ-μπουμ, θα συμβούν και λάθη. Κάποιο νέο παιδί αιμόφυρτο στο πεζοδρόμιο. Κάποιος άδικα τραυματισμένος. Οι Γερμανοί ξανάρχονται...

Όμως, θα είναι άμυνα της πολιτείας αυτό. Η κατσαρίδα, όταν έγινε ανθεχτική στο DDT, είδε με τρόμο και δέος, κάτι παράξενες αντένες να φυτρώνουν στη ράχη της. Όμως είχε υποχρέωση να επιβιώσει. Μεταλλασσόμενη... Όπου να 'ναι, θα έχουμε Κατοχή και πάλι. Από τους δικούς μας ανθρώπους, τα δικά μας παιδιά... Κι οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, δε θα γίνονται αστυνομικοί.

Θα γίνονται αστυνομικοί μόνο οι άνθρωποι της αντίπερα πόρτας. Αυτής, του περιθωρίου της κοινωνίας μας.
Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Μεϊμαράκης ο 14ος

Ασκήσεις επί χάρτου,
του Λουδοβίκου του 14ου*,
του επονομαζόμενου και Μεϊμαράκη,
που δε θα συμμετέχει,
με τ’ άλλα τα κομματικά στελέχη,
στην εκλογή της Ντόρας Μητσοτάκη!

(* Διαβάζεται: Δεκάτου-τετάρτου).

Μοναρχικά το εσκέφτη,
τη φάτσα του κοιτώντας στον καθρέφτη
και ισιώνοντας λιγάκι το μουστάκι,
ευθύς πήρε το Σιούφα,
που έχει όλη κι όλη μια τούφα,
για να τού πει το μαύρο του σαράκι!

«Φρίκη, Σιούφα μου, φρίκη!
Οι τέσσερις το παίζουν Λουδοβίκοι,
στην πλάτη του καημένου του κοσμάκη
και τον καλούν για ψήφο,
να δώσει αυτός απάντηση στο γρίφο,
ποιος θ’ ανεβεί στο θρόνο του Κωστάκη»!

Ο Σιούφας, στην άλλη άκρη,
σκουπίζοντας στα μάτια του ένα δάκρυ,
απάντησε κοφτά στον Μεϊμαράκη:
«Μέγα κακό μας βρήκε,
14έ μου, Λουδοβίκε
κι είναι σικέ τούτη η παρτίδα σκάκι»!

(Διαβάζεται: Δέκατε-τέταρτέ μου).

Πολ Σάτιρος
Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Η Ντόρα, η ναζιάρα

Η Ντόρα η ναζιάρα,
με τα κοντά μαλλιά,
χορεύει στο μπαράκι
χορούς με την κοιλιά!

Τον Αβραμό τον κάνει,
μονάχα μια μπουκιά,
μα ο Σαμαράς την πιάνει
στα δημοσκοπικά!

Θα την ψηφίσει η Κρήτη,
Ρέθυμνο και Χανιά
και θα τους ανταμείψει
αυτή, με μια κλ...νιά!

Εεε, χορευτική πιρουέτα, θέλαμε να πούμε!...

Πολ Σάτιρος
Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Γιώργος Αυτιάς - Ο Δήμαρχος

Στις προσεχείς τις εκλογές,
που βγαίνουν οι δημάρχοι,
θα βάλει υποψηφιότητα,
ποιος λέτε; ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!

("Δεν υπάρχει" =δημοφιλής φράση των νέων του σήμερα).

Θα κατεβεί για δήμαρχος,
ο Γιώργος ο Αφτιάς μας,
αυτός ο αφεντάνθρωπος,
που 'ναι σαν γείτονάς μας!

Τ' ακούσαμε στον Real FM,
απ' την ωραία Τάνια
κι απ' το Δημήτρη Μάρκο μας,
που ανοίγει τη σαμπάνια!

("Σαμπάνια" =ποτό που ανοίγουν οι Δημήτρηδες, στη γιορτή του Αγίου Δημητρίου).

Γιώργο Αφτιά, Γιώργο Αφτιά,
όλη η Ελλάδα έχει αφτιά,
να λες για τις συντάξεις μας
και τα όργανα της τάξης μας.

Μ' αν θες να πας για δήμαρχος,
με ή χωρίς κουκούλα,
μέτρα καλά την τάπα, που
θα ρίξεις στον Φασούλα!

Πολ Σάτιρος
Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Στην πλατεία Εξαρχείων

Γράφουν τα blogs, γράφουν τα blogs,
πως κάτι μπάτσοι σαν μπουλντόγκς,
βγήκαν με γκλομπς, βγήκαν με κράνη,
να φοβηθούν οι χουλιγκάνοι!

Στων Εξαρχείων την πλατεία,
βρήκαν οι μπάτσοι πελατεία
κι είναι χαρούμενα τα Μ.Α.Τ.,
που ’χουν την κλούβα τους γεμάτ’!

Όλοι οι καλοί νοικοκυραίοι,
που κρύβονταν σαν αρουραίοι,
κυκλοφορούν χωρίς αμάξι
κι έχουν ασφάλεια και τάξη!

Δε σού την πέφτει το πρεζόνι,
ο τρομοκράτης, δε ζυγώνει,
παντού μυρίζουν τα hot-dogs,
γράφουν τα blogs, γράφουν τα blogs!

Πολ Σάτιρος
Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Τα Stage

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Προεκλογικά, η Ελλάδα βρισκόταν ήδη σε κρίση. Όλοι μιλούσαν για την κρίση και λέγανε πως το έλλειμμα θα φτάσει – μπορεί – και το εφτά τοις εκατό! Μετεκλογικά, η χώρα εξακολουθεί να στενάζει κάτω από την ίδια κρίση, μόνο που τώρα το έλλειμμα ανεβαίνει στο δώδεκα τοις εκατό. Βέβαια, μικρή διαφορά κάνει στον καθημερινό άνθρωπο, αν το μαύρο είναι περισσότερο μαύρο ή λιγότερο. Κι επίσης, αν το ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι βαθύ, ξέβαθο, αλαζονικό…

Ο καθημερινός άνθρωπος έκανε τις επιλογές του. Στην κάλπη. Πέταξε τους μεν, έφερε τους δε. Με το αίμα του, ταγίζει και τους εντεύθεν και τους εκείθεν, των, κατ’ άλλους γαλάζιων κατ’ άλλους πράσινων – και για όλους ζοφερών – οριζόντων. Σήμερα, στο πολιτικό προσκήνιο, φάνηκε το πρώτο θέμα (όχι η ομώνυμη και πολύ καλή εφημερίδα), το οποίο μπορεί να αποτελέσει πεδίο κριτικής για τους καινούργιους μας αφεντικούς. Τα Stage, κυρίες και κύριοι…

Για να γνωρίσουμε μια λεμονιά, δεν είναι αρκετό να τρώμε τα λεμόνια της και να στύβουμε τους χυμούς τους. Χρειάζεται να σκαλίσουμε τη λάσπη, λασπώνοντας τα δάχτυλά μας, ματώνοντας τα νύχια μας. Εκεί, μέσα στη λάσπη, θ’ ακουμπήσουμε τις ρίζες της. Και τότε, θα νιώσουμε άριστα, πόσο βαθιά είναι ριζωμένη, πόσο δυνατή, πόσο σίγουρη. Ας το κάνουμε αυτό, λοιπόν, για τα Stage. Ας δούμε τον πόνο, την αγωνία, τον πανικό – αν θέλετε – των εργαζόμενων εκεί…

Αλλά όχι στον παρόντα χρόνο. Όχι! Στον παρόντα χρόνο είναι οι κακοί της υπόθεσης. Είναι τα πονηρά εκείνα πλάσματα που κατέλαβαν με κομματικά κριτήρια τις θέσεις τους στο δημόσιο! Και τι θέσεις!... Τριακόσια ευρώ – στο θεό σας! «Είναι πολλά τα λεφτά, Στέλλα», θαυμάζει με την αγαπημένη μπάσα φωνή του ο εκλιπών Σπύρος Καλογήρου. Πάμε, όμως, δυο χρόνια πίσω. Φτώχια με το τσουβάλι. Απόγνωση. Να, τι σπρώχνει τον νέο και τη νέα στο πολιτικό γραφείο…

«Γεια σας»!
«Καλώς τους! Καλώς τους»!
«Θέλαμε να δούμε τον κύριο Υπουργό».
«Α, απουσιάζει! Μα περάστε στο σαλονάκι… Συμπληρώστε τα στοιχεία σας εδώ… Όνομα, επώνυμο, τηλέφωνο. Μην παραλείψετε να σημειώσετε και το αίτημά σας»…
«Θα με βοηθήσει ο κύριος Υπουργός»;
«Ασφαλώς! Ασφαλώς! Τόσους και τόσους έχει βολέψει στο δημόσιο. Για εσάς δε θα βρεθεί μια θέση»;

Κι ο νέος, κι η νέα, φεύγουν μετά από εκεί που σιχαίνονται. Και στο σπίτι η γριά μάνα, άλλοτε χήρα, άλλοτε ανήμπορος ο πατέρας, άλλοτε άλλα… Κι η κρίση να ουρλιάζει ασταμάτητα στον γαλαζοπράσινο ουρανό… Σε λίγο καιρό, έρχεται ο διορισμός τους. Μια θέση Stage, δίχως ασφάλιση, δίχως στον ήλιο μοίρα. Ντύνονται με τα μοναδικά καλά τους ρούχα, φορούν τα λιγότερο χαλασμένα παπούτσια και τρέχουν στο πόστο που τους βάλανε. «Είναι μια αρχή κι αυτό», λένε…

Και βλέπουν πιο μακριά… Και πιο μακριά… Μα όμως πού, αλήθεια;

Είμαστε της γνώμης ότι μάλλον το κράτος θα πρέπει να μη βιαστεί. Όταν κάποτε έφευγα απ’ το νοσοκομείο που μού είχαν ανακοινώσει το θάνατο του πατέρα μου, με πήγαινε στο σπίτι ένας γείτονας με τ’ αυτοκίνητό του. Ήμουν αμίλητος, βυθισμένος στον πόνο. Και, θυμάμαι, δεν ήθελα να φτάσουμε γρήγορα στο σπίτι… Όσο πιο αργά, ευχόμουν από μέσα μου. Όσο πιο αργά. Ας μελετήσουμε λίγο το θέμα των Stage. Ας μη φανούμε πολύ σκληροί σαν κράτος. Αρκεί ό,τι συνέβη μέχρι τώρα…

Είναι ίσως η ώρα για μια αντιμετώπιση πιο ανθρώπινη των πολιτών. Το νέο ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχει δώσει εξαιρετικά δείγματα γραφής. Θα είναι κρίμα να υπάρξει μια σκιά. Μια σκιά που θα κινδυνεύει να φέρει και την επόμενη. Έστω κι αν θα είναι σκιά εις βάρος μόνον ενός συνανθρώπου μας. Ας μην τρέξει το αίμα του, παρακαλώ.
Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Δελτίο Συμβάντων

Πρώτα, μάς παίρνουν τον Τσιατούρα,
τον στέλνουν στο WC για ούρα!
Ύστερα καταργούν τα Stage
λες κι έχουν νέα γρίπη ή έιτζ!
Τέλος, αλλάζουνε στη ζούλα,
τη διάταξη για την κουκούλα!
Σ’ αυτή τη χώρα, τέλος πάντων,
μοιάζουμε με «δελτίο συμβάντων»!
Στο δώδεκα το έλλειμμά μας
και δε μας σώζει ούτ’ ο Άης-Μάμας!

Ρευστότης στην Νου-Δου ακόμα,
ψηφίζουν γι’ αρχηγό στο πτώμα!
Ο Σαμαράς, που μούτρα κάνει,
στον πρώην δικό του, Κακλαμάνη!
Η Πετραλιά, που έξω έχει μείνει
και ψάχνει γραμματέας να γίνει!
Κι η Κατερίνα Παπακώστα,
που θέλει Σαμαρά στα πόστα!
Θα κάνουν το Συνέδριό τους,
μα πότε θα τους δούμε πρώτους;

Και μέσα σ' όλα, να κι η Γιάννα,
που τηγανίζει στην τηγάνα,
τον κακομοίρη τον Ψυχάρη
κι αυτός φωνάζει: «Πού να πάρει»!
Θα τα πληρώσει τα γραφόμενα,
δεν θα τού κάτσει και η γκόμενα!...

Πολ Σάτιρος
Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Αν ακούς

Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...