Φεύγουμε, με μια BMW Σειρά 2

Φεύγουμε, χε, χε! Την κάνουμε με ελαφρά... οδηγώντας μια καταπληκτική BMW Σειρά 2 (ναι την καινούργια, που για να τη δείτε κάντε κλικ ΕΔΩ). Γεια χαρά!!! Ήταν ωραίο το ταξίδι, γέο, βαγέο!...


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Το πουλλούι τσίου - Κυπριακή βερσιόν του πουλακίου τσίου!

«Κάτω στην Τζύπρο τη γρουσή, που τα τραούδκια ανθούσι», μετατρέψανε μέχρι και το πουλάκι τσίου! Καλοί κουμπάροι, εεε κουμάσια είναι ελόγου τους!!!

(Το «κουμάσια» βγαίνει από το «Τουμάσης». Αχ, αυτή η αγία Σάτιρα - και αυτοσάτιρα άμα λάχει να 'ούμε).


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Οι περιπέτειες του Τάκη Ξαπλαρή - Η ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑ (Μέρος Β΄)

Η ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑ (Μέρος Β΄)

Γράφει ο Παναγιώτης Τουμάσης

«Θα σας διεμβολίσω», φώναξε με τον τηλεβόα στα γερμανικά ο καπετάνιος του άλλου πλοίου!
«Τι είπε;», ρώτησα τη Σούλα που γνωρίζει φαρσί τα γερμανικά…
«Ότι θα μας διεμβολίσει»!
«Πες του ότι θα μού κλ@σει μια μάντρα αρχ@δια»...

Η Σούλα πήρε τον δικό μας τηλεβόα, τον τσίγκινο. Φανταστικό βέβαια, καθώς όλη την περιπέτεια τη ζούμε – όπως είπαμε και στο Α΄ μέρος – από το κρεβάτι μας στην κρεβατοκάμαρά μας.

«Ράους, ράους και ράους!», είπε η Σούλα.
«Αυτό είναι η μετάφραση»; Ρώτησα.
«Ναι»… Απάντησε.
«Και, η λέξη “μάντρα” πώς είναι στα γερμανικά»;
«“Ράους”», έκανε αθώα.

Έκρινα πως δεν είχε νόημα να επιμείνω. Στον μάταιο τούτο κόσμο που κατασκευάσαμε, δεν αποκλείεται τελικά να είναι κι έτσι. Πήρα εγώ ο ίδιος τον τηλεβόα στα χέρια μου και μίλησα:

«Κάπτα* (φόρος τιμής στον Νίκο Καββαδία και το διήγημά του, «Λι») τάδε μου, κάπτα πώς σε λένε… Για άκου ’δώ, μωρέ!... Το καράβι μας είναι ελληνικό! Δεν έχεις δικαίωμα να μάς διεμβολίσεις»!
«Έχω και παραέχω»!!! (Ο άλλος τηλεβόας).
«Μπα; Και γιατί παρακαλώ»; (Ο δικός μας τηλεβόας).
«Γιατί χρωστάτε της Μιχαλούς, εεε της Αγγέλας. Και πρέπει να πληρώσετε»! (Ο άλλος τηλεβόας).

Η Σούλα με σκούντηξε με τον αγκώνα της: «Να πληρώσουμε, τζουτζούκο μου! Να πληρώσουμε! Μην τού πας κόντρα!... Θα μας γ@μήσει»!

«Ρε, Γερμανέεε!!! Αν σού πάω κόντρα, θα μας γ@μήσεις»; (Ξανά ο δικός μας τηλεβόας).
«Ναιεεε!!!». (Ξανά ο άλλος τηλεβόας).

Στο μεταξύ, τα δύο πλοία βρέθηκαν τόσο κοντά μεταξύ τους, ώστε ακουγόμασταν και χωρίς τηλε-βόα. Μ’ έναν απλό τηλε-κροταλία. Καταφέρναμε, μάλιστα, να διακρίνουμε δια γυμνού οφθαλμού τον συνομιλητή μας. Ω, πόσο έμοιαζε με τον γνωστό μας Φούχτελ!... (Υποσημείωση για το Ε.Σ.Ρ.: Έμοιαζε μόνο… Δεν ήταν! Χε, χε)...

«Βρε, καλώς το παλικάρι», τον καλωσόρισα για να τον καλοπιάσω.
«Αλλού αυτά! Κατέβαινε το παραδάκι και γρήγορα»! (Ανένδοτος εκείνος).
«Μα… Δεν έχω»!
«Α, τότε να πληρώσεις σε είδος: Μέτρον άλφα· βύθισε τους μισθωτούς σου και τους συνταξιούχους».

Το αίμα μου, πάγωσε! Έριξα μιαν απελπισμένη ματιά στη Σούλα… Η Σούλα έκανε γρήγορους υπολογισμούς. «Τάκη, ας τον ακούσουμε», πρότεινε. «Οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι βρίσκονται στο κάτω-κάτω πάτωμα του καραβιού μας… Τι πειράζει να τούς ανοίξουμε μια τρυπούλα; Ούτε που θα το καταλάβουν»…
«Θα τους θυσιάσουμε για να σωθούμε»;
«Φυσικά»! Επέμεινε με πονηρό χαμογελάκι η τετραπέρατη γυναίκα μου. «Άλλωστε, αυτά θα είναι τα τελευταία μέτρα». Φίλησε σταυρό με τα δάχτυλά της.

«Γερμανέεε! Εντάξει, έγινε!... Τους βουλιάξαμε».
«Ωραία! Μπράβο, καλά παιδιά! Και τώρα, θα κάνετε το ίδιο στους δημόσιους υπαλλήλους σας. Είναι πάρα πολλοί και το καράβι σας δυσκολεύεται».

«Πού τους έχουμε τους δημόσιους υπαλλήλους;», ψιθύρισα στ’ αφτί της Σούλας…
«Στο λίγο παραπάνω πάτωμα από τους συνταξιούχους»…
«Έχουμε πολλά πατώματα»;
«Ου! Εννιά και δέκα! Μη φοβάσαι, τζουτζούκο μου! Στείλ’ τους κι αυτούς να πάνε στο διάολο»!...

«Γερμανέεε! Το κάναμε κι αυτό!... Είσαι ευχαριστημένος τώρα»;
«Όχι!... Δεν είμαι ευχαριστημένος!... Στο πιο πάνω από τους δημόσιους υπαλλήλους πάτωμα, εκεί που έχετε τους δημοσιογράφους, κάποιος μού βγάζει γλώσσα»!...
«Ποιος είν’ αυτός, να τον σύρω στα δικαστήρια»;
«Τράγκας, ονομάζεται! Τι δικαστήρια τσαμπουρνάτε; Πάτε να κερδίσετε χρόνο; Βούλιαξέ τους όλους μαζί, να ξεμπερδεύουμε».

«Αράπη μου», διαμαρτυρήθηκα στη γυναικούλα μου. «Ο Γερμανός έχει ξεσαλώσει για τα καλά»!
«Δεν πειράζει, μωρό μου», γουργούρισε εκείνη. «Κάνε του το χατίρι, για τελευταία φορά»… Τράβηξα τον φελλό κι ο όροφος των δημοσιογράφων πλημμύρισε…

«Ε!!! Μ’ ακούτε»; Έσκουξε ο Γερμανός γερμένος στην κουπαστή του.
«Σ’ ακούμε», τού απάντησα με όλη τη δύναμη των πνευμόνων μου. «Αλλά, πώς ψήλωσες έτσι»;
«Δεν ψήλωσα εγώ»!...
«Μα πώς δεν ψήλωσες;», είπα. «Αφού τώρα σε βλέπω πιο ψηλά! Ψήλωσε το καράβι σου μήπως»;
«Όχι καλέ», απάντησε ο Γερμανός. «Δεν ψήλωσε το καράβι μου. Εσείς βουλιάζετε!... Αλλά μην νοιάζεστε!... θα έρθει ο Αλέξης ο Τσίπρας και θα σας σώσει»!!!

Σωθήκαμε…


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Σε δημοπρασία γράμμα του Ναπολέοντα

Όπως μας πληροφορεί πρωί-πρωί σήμερα ο φίλιος ιστότοπος Ενικός, ο Μέγας Ναπολέων (ο κανονικός, όχι του Δαφνίου) έστειλε χειρόγραφη επιστολή (τότε δεν υπήρχαν γραφομηχανές) στον αγαπημένο του στρατηγό να ανατινάξει το Κρεμλίνο.

Δείτε τι ακριβώς γράφει ο Enikos.gr:

«Ένα γράμμα που είχε γράψει ο Ναπολέοντας τον Οκτώβριο του 1812 δημοπρατείται σήμερα στη Γαλλία. Ο γάλλος αυτοκράτορας είχε στείλει το συγκεκριμένο γράμμα στον στρατηγό του που βρισκόταν στη Ρωσία και του ζητούσε να ανατινάξει το Κρεμλίνο».

Ανατριχιάσατε; Εμείς να δείτε... Αλλά το ψάξαμε το πράγμα. Για χάρη σας το ψάξαμε, πολυπληθείς αξιότιμοι αναγνώστες μας και λατρεμένες αναγνώστριές μας. Και βρήκαμε το αληθινό περιεχόμενο της επιστολής. Ιδού τι έγραφε λοιπόν:

«Στρατηγέ, ημι-ανάπαυση,,, προσ'χή!!! Σε διατάσσω να φυτέψεις εκατό κιλά δυναμίτιδα στα έγκατα του Κρεμλίνου! Κατόπιν, να ανάψεις το φυτίλι. Και μπουμ!!! Μόλις ολοκληρώσεις τη δουλειά, σού έχω ένα κομματάκι φίνο, να γλείφεις τα δάχτυλά σου. Σλουρπ! Ξεκίνα, τι κάθεσαι; Κάνε τους παρανάλωμα του ...τυρός!!!».

Τους ζυγούς, λύσααα-τε!...


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Η Νάντια Μπουλέ στην Real News!

Πω, πω!... Πώς μάς διέφυγε εμάς αυτό; Η Real Life, αυτό το σκανδαλιάρικο ένθετο της εφημερίδας Real News, φιλοξενεί σήμερα την Νάντια Μπουλέ αυτοπροσώπως!...

Κι όχι μόνο αυτό! Εάν ήταν μόνο αυτό, θα λέγαμε ότι απλώς οι ρεπόρτερς της έγκριτης και λατρευτής εφημερίδας φάγανε καλάαα... Αλλά, τι δήλωσε η αθεόφοβη!!! Τι δήλωσε η τεκνά!!!

Ότι είναι μόνη, κατάμονη στη ζωή... (Κλαίτε;).

Τής έχουν κάνει πρόταση γάμου - πρόσθεσε. Όμως δεν γούσταρε τον γαμπρό και τον έστειλε από κει που 'ρθε!... Αχ, αχ!... Αυτά είναι... Ύστερα μιλάμε για κρίση. Αυτά είναι τα σπουδαία...

Δεν είμαστε καλά,
πεθαίνουμε καλέ,
είμαστ' άρρωστοι,
με την Νάντια την Μπουλέ!

Α, στις μέσα σελίδες θα βρείτε και το τηλέφωνό της, αμέεε!... Προσοχή, μη χάσετε την εφημερίδα!... Θα χάσετε!!!


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Θρήνος για το ΠΑ.ΣΟ.Κ. (που χάνεται)

Ευ. Βενιζέλος: "Λιγόστεψα τις ακτίνες του ήλιου για να μπορώ να τις διαχειρίζομαι"

Πσσστ, μεταξύ μας... Μην πείτε, κυρίες και κύριοι, στον αληθινό ποιητή παρακάτω ότι αναρτήσαμε μια τέτοια μπαρούφα, γιατί τότε φοβόμαστε πως θα αποσύρει το ποίημά του...

Σαββατόβραδο και πάλι,
Σαββατόβραδο,
μες στο μαύρο του το χάλι,
Θε μου, το ’βρα ’δώ,
το ΠΑ.ΣΟ.Κ. που ’χει μικρύνει
και δε φαίνεται,
κάτ’ απ’ τη χλωμή σελήνη
να πικραίνεται…

Βρε, ΠΑ.ΣΟ.Κ. του Βενιζέλου
και του Πάγκαλου,
να μού δώσεις ευρώ θέλου
και τα φράγκα αλλού,
μέσω αυτού του φιλοστόργου
παγκαρίου σου,
απ’ την εποχή του Γιώργου,
του κυρίου σου…

Αρχηγός ζητά να γίνει
ο Λοβέρδος σου,
μα άμα γίνει, τι σού δίνει,
ποιο το κέρδος σου,
θα απομείνεις ένα κόμμα
απ’ τα …επίτιμα
κι αν θα σε θυμούνται ακόμα
θα ’ναι ζήτημα…

Ολέ, ολέ! Σε ξεπεράσαμε Καβάφη. Γράψε κι εσύ έτσι αν σού βαστάει!... Πώς; Είσαι πεθαμένος; Αλλού αυτά, μπαγάσα!... Σήκω και γράφε!!! Μπρρρ, ανατρίχιασα...


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Who's telling the truth, τέλος πάντων; - Η Real News της Κυριακής

Πάνω-πάνω δεξιά στη φωτό, υπάρχει το καλό! Αλλά, εντάξει, ας σοβαρευτούμε:

Με τίτλο: «Ποιος λέει αλήθεια;» κυκλοφορεί αυτήν την Κυριακή η Real News, η οποία αποκαλύπτει έγγραφο –«βόμβα» του Σόιμπλε για το ελληνικό χρέος. Σε ενυπόγραφη επιστολή του που αποκαλύπτει η εφημερίδα, «ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών δηλώνει ότι το χρέος μας θα είναι στο 126,6% του ΑΕΠ το 2020 και όχι στο 124%, όπως ανακοινώθηκε επισήμως από το Eurogroup».

Η διαφορά ανάμεσα στις δύο εκτιμήσεις «κοστολογείται» περίπου στα 5 δισ. ευρώ και το ερώτημα που προκύπτει είναι ποιος θα τα πληρώσει. Όπως επισημαίνει η εφημερίδα, «αίσθηση προκαλεί η ελαφρότητα και η προχειρότητα με την οποία προσεγγίζουν τη συμφωνία για το πρόβλημα της χώρας μας οι ηγέτες της Ευρώπης».

Διαβάστε περισσότερα...


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Το καλάθι της νοικοκυράς

Από: Lefta Yparhoun


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Φορώντας πάντα φουστανέλα

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ ΣΤΕΦΑΝΟΥ Α. ΑΓΑΘΟΥ

Μπορεί μια μέρα να φανεί
ένα άσπρο δίλημμα ή γαλάζιο
μέσα στην αποκάλυψη
των σαλτιμπάγκων,
όταν η οροφή
μία από τις σκέψεις μου
θα γίνει,
τις δανεισμένες κι υπεράριθμες,
περίπου δέκα εκατομμύρια,
τις υποτιμημένες,
τότε θα στρίψω στον αέρα
το ίδιο νόμισμα,
αυτό που πλήρωσα
και με πληρώσανε
και θα χοροπηδήσεις στον αέρα
να το πιάσεις,
φορώντας πάντα φουστανέλα
και τ’ άσπρο σου τσιγκελωτό
μουστάκι,
τότε οι φάλαινες
που με κατάπιαν
θα νοσταλγήσουν την Ελλάδα
τον καιρό που ήμουνα παιδί
κι ο Θεός ήταν συνταγματάρχης,
τότε θα ξεδιπλώσω
τη γνήσια ελληνική σημαία,
την ανεξίτηλη
κάτω απ’ την αστερόεσσα,
θα πάρω κι εγώ μέρος
στη σύγκρουση των πολιτισμών!

Στέφανος Α. Αγάθος

ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ: Τούτη η κρίσιμη εποχή εμπνέει πλέον όλο και περισσότερους μεγάλους μας ποιητές. Είναι ξεχωριστή τιμή για εμάς να φιλοξενούμε σήμερα το συγκλονιστικό αυτό ποίημα ενός από Εκείνους... Τον ευχαριστούμε θερμά.

ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΩΣ δεν έχετε υπόψη τον ποιητή Στέφανο Αγάθο, προτείνουμε να διαβάσετε πρώτο απ' όλα τα βιβλία του: ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΜΕ ΤΟ ΕΓΚΑΥΜΑ (εκδόσεις ΥΦΟΣ). Θα σας αγγίξει.


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Στον παλμό της κοινωνίας...

Αχ, αυτό το Borgen!... Μέσα στον παλμό της κοινωνίας είναι το άτιμο!


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Συνωστίζονται για μια δωρεάν δοκιμή προϊόντος…

Πατείς με – πατώ σε, σήμερα στα σούπερ μάρκετ. Είναι πρώτη του μηνός και οι άνθρωποι πληρώθηκαν! Με τους κουτσουρεμένους μισθούς και τις συντάξεις τους, δεν μπορούν ν’ αγοράσουν και πολλά-πολλά. Μόνο τα βασικά…

Ένα μεγάλο μέρος των χρημάτων που πήρανε, έφυγε κιόλας! Χαμός, επίσης, γίνεται στους πάγκους με τη δωρεάν δοκιμή προϊόντων. Οι υπάλληλοι που εξυπηρετούν δεν προλαβαίνουν να προσφέρουν στον κόσμο που απλώνει το χέρι του… Και τρώνε και οι ίδιοι! Ναι, το είδαμε κι αυτό…

Κι όταν πια μπαίνεις στ’ αυτοκίνητο για να βγεις απ’ το πάρκινγκ, άλλη ταλαιπωρία σε περιμένει. Ουρά τεράστια, σταμάτα-ξεκίνα, βενζίνη που καταναλώνεις, για να φτάσεις ύστερα από μισή ώρα (!), στην πολυπόθητη έξοδο…

Και τις επόμενες μέρες, θα ξαναδούμε την γνωστή ερημιά. Ω, πόσα σπίτια να πεινάνε και κανένας δεν μιλά…


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Ψάξτε τον Κολοκοτρώνη!

Γράφει ο Παναγιώτης Τουμάσης

Διαβάζουμε: «Εβδομαδιαίος έλεγχος από την Τρόικα και αυτόματη λήψη νέων μέτρων κάθε φορά που θα σημειώνονται αποκλίσεις. Αυξήσεις στη Δ.Ε.Η., κατάργηση κάθε φορολογικής ελάφρυνσης (σε πολύτεκνους κ.λπ.), πλήρης κατάργηση ορίου κατώτατου μισθού στον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα».

Και αναρωτιόμαστε: Άραγε, αξίζει να σώσουμε το ευρώ; Και, σε τελική ανάλυση, τι θα πάθουμε δηλαδή, αν μια φορά – έστω μία φορά – σηκώσουμε λίγο το κεφάλι; Θα μας το κόψουνε; Τους συμφέρει μήπως, να μπει ο Τούρκος εδώ και μετά να διαπραγματεύονται με τον Τούρκο;

Δεν καταλαβαίνουν τον πραγματικό κίνδυνο; Δεν τον συνειδητοποιούν;

Ήταν κακό, πολύ κακό, που δείξαμε τέτοια υποχωρητικότητα ευθύς εξαρχής. Καταδικάσαμε τον Κώστα Καραμανλή γιατί επί πρωθυπουργίας του δεν έκανε κάτι… Μα, τι να έκανε; Η χιονόμπαλα μέσα στα σπλάχνα της Ενωμένης Ευρώπης είχε ήδη γιγαντωθεί. Περίμενε και υπέμενε… Ευχόταν να μην «σκάσει» πρώτη η Ελλάδα…

Παράλληλα, σ’ εκείνον τον προεκλογικό λόγο του (το 2009) τόλμησε να εξαγγείλει κάποια μέτρα λιτότητας: Πάγωμα μισθών, συντάξεων κ.λπ. Και εμείς, το εκλογικό σώμα σύσσωμο του τόπου, τον καταψηφίσαμε. Τον γκρεμίσαμε κανονικά, για να φέρουμε τον πιο άχρηστο, τον πιο ανίκανο πολιτικό που γνώρισε ποτέ το Έθνος ολόκληρο. Τον Γιώργο Παπανδρέου…

Ο Γιώργος Παπανδρέου αγαπούσε την Ελλάδα, αλλά αυτό δεν αρκεί για να προσφέρει κανείς καλές υπηρεσίες. Πήγε στο Αμέρικα, στις Η.Π.Α. ελληνιστί, συνάντησε τον Ομπάμα αυτοπροσώπως καθώς και την Χίλαρι… Οι οποίοι τον τύλιξαν στην πανέξυπνή τους παγίδα. Ποιος ξέρει τι τού έδωσαν να πιει και να μεθύσει. Έβαλε τότε τις πρώτες φαρδιές-πλατιές υπογραφές του για το άνοιγμα της …κερκόπορτας. Ήτοι, την είσοδο του Δ.Ν.Τ. στην Ευρώπη…

Ο καρυοθραύστης έπιασε στη μέγγενή του το καρύδι… Κοπανούσε απέξω παλιότερα, αλλά τώρα μπήκε κι από μέσα!

Υπάρχει ένα ανέκδοτο για τον καμηλιέρη και την καμήλα του. Η καμήλα κοιμόταν έξω απ’ το αντίσκηνο του καμηλιέρη. «Αφέντη», τού είπε η καμήλα. «Κρυώνω… Να βάλω λίγο το ποδαράκι μου μέσα»; «Βάλε το», συμφώνησε ο καμηλιέρης. «Να βάλω και το άλλο ποδαράκι μου; Να βάλω και την καμπούρα μου»; Σιγά-σιγά χώθηκε ολόκληρη η καμήλα. «Αφέντη», τού είπε τότε, «βγες έξω γιατί δεν χωράμε και οι δυο»…

Οι μετά τον Παπανδρέου κυβερνήσεις μας, ήταν στην ουσία μαριονέτες των ξένων. Ένας Θεός ξέρει πόσες δολοπλοκίες γίνονται, πόσοι εκβιασμοί, πόσες μυστικές υπηρεσίες – γερμανικές, γαλλικές, τουρκικές κ.ά. – κυκλοφορούν στα πεζοδρόμιά μας, κάτω απ’ τη μύτη μας. «Όμηρο ομήρου» αποκάλεσε προχτές στη Βουλή ο Πάνος Καμμένος τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Έχει άδικο;

Και, ιδού τι έχουμε πάθει σήμερα: Αν διανοηθούμε να πούμε «όχι», θα ξεσηκωθούν όλοι οι εταίροι μας. Θα επιτρέψουν ακόμα-ακόμα στην Τουρκία (μαζί με τα Σκόπια, μαζί με την Αλβανία και όποιον άλλον επίδοξο φονέα) να μάς κάνει πόλεμο. Θα χάσουμε νησιά!... Εδάφη!... Έτσι τα καταφέρανε οι δειλοί και ανεπίτρεπτα υποχωρητικοί πολιτικοί μας. Τώρα χρειάζεται ένας Κολοκοτρώνης για να σωθούμε…

Αλήθεια, τον διαθέτουμε;


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ: «Ο Ηρώδης γυμνός»

Πρόκειται για το αληθινό εξώφυλλο της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» σήμερα. Δεν το παραποιήσαμε ούτε στο ελάχιστο… Η υπογεννητικότητα στη χώρα μας, σπάει κοντέρ…

Και πώς να πεις «καλημέρα», πώς να ευχηθείς «καλό μήνα»… Μπήκαμε στον μήνα των Χριστουγέννων. Είναι να δακρύζει κανείς…


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Οι περιπέτειες του Τάκη Ξαπλαρή - Η ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑ (Μέρος Α΄)

Η ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑ (Μέρος Α΄)

Γράφει ο Παναγιώτης Τουμάσης

«Αράπη μου, νιώθω πολύ κουρασμένος… Πάμε να ξαπλώσουμε»;
«Τάκη, είσαι αδιόρθωτος!... Όλο “αράπη μου” με λες. Θα σού άρεσε, αντί για μένα να βρεθείς με κανέναν αληθινό αράπη ξαφνικά»;
«Τι»;
«Τυρί και ψωμί!... Έτσι και με ξαναπείς έτσι, δεν θα είσαι πια ο έτσι μου».
«Μπα; Και ποιος θα είμαι»;
«Ο …γιουβέτσι μου»!...

Ωχ, θύμωσε η Σούλα, η νόμιμη γυναικούλα μου, που – μαζί με τις παράνομες – ομορφαίνει τη ζωή μου. Πρέπει να την καλοπιάσω, αν θέλω να περάσω μια ήσυχη βραδιά… Διαφορετικά, θα ξημερωθούμε με μαξιλαροπόλεμο. Και ξέρει ένα σημάδι αυτή!...

«Σταρ Ελλάς μου, μοντέλα μου, βασίλισσα των καλλιστείων του σπιτιού μας, έλα στο κρεβατάκι μας… Στο διπλό μας κρεβατάκι που τρίζει γλυκά, κριτς-κριτς! Νανουριστικά, κρατς-κρουτς! Μη μού το χαλάς πάνω στο καλύτερο»…
«Εντάξει… Σε συγχωρώ»!
«Ω, θερμά σ’ ευχαριστώ για τη συγχώρεση»… (Υποκλίθηκα κιόλας).

Εγώ και η Σούλα, μπορεί λεφτά να μην έχουμε, αλλά όπως λέει η παροιμία, «με τον νου πλουταίνει η κόρη». Κάνουμε όνειρα! Πολλά όνειρα!... Τις προάλλες, ταξιδέψαμε στη Χονολουλού! Αμέ!... Με μια βαρκούλα-καρυδότσουφλο. Ήπιαμε γάλα από τις καρύδες (με τη φαντασία μας, φυσικά), κολυμπήσαμε στα καταγάλανα νερά και γευματίσαμε στην ταβέρνα της Λουλούς καταβροχθίζοντας ιωσήφ-καλαμαράκια ενώ ταυτόχρονα μπαρλάραμε για χίλια-δυο πράγματα…

«Θέλω κρουαζιέρα!», νιαούρισε η Σούλα. Πάνω που έκλειναν τα βλέφαρά μου για να κοιμηθώ…
«Νυστάζω»…
«Κρουαζιέρα-κρουαζιέρα-κρουαζιέρα!...», επέμεινε με επιμονή (sic).
«Α, βλέπω επιμένεις με επιμονή!», τσαντίστηκα εγώ.
«Εμ; Αφού επιμένω; Με επιμονή δεν θα επέμενα»;
«Και πού θέλεις να πάμε κρουαζιέρα»;
«Στην Καραβαϊκή»!
«“Καραϊβική”, αμόρφωτη», τη διόρθωσα. «Σαν τον συχωρεμένο τον Μένιο Κουτσόγιωργα το κάνεις κι εσύ»!...
«Α, τον καψερό»… Η Σούλα σταυροκοπήθηκε.
«Τον “στείλανε”», είπα.
«Τώρα γυρεύουν να “στείλουνε” κι άλλους», απάντησε…

Με τούτα και με κείνα, το κρεβάτι μας – από τη μια στιγμή στην άλλη – έγινε καράβι… Καράβι πεντακάταρτο μ’ εννιά και δέκα ορόφους, που λέει το δημοτικό τραγούδι… (Δεν έχει ακόμα γραφτεί). Πάει ο ύπνος μου, φτερούγισε σαν το πουλί…

«Καπετάνιε Σούλα! Ιδού μπροστά μας η Καραϊβική»! Φώναξα…
«Καραβαϊκή, αμόρφωτε»!... Τώρα με διόρθωσε αυτή. Αλήθεια, ποιος έχει δίκιο; Να θυμηθώ αύριο να κοιτάξω το λεξικό…

Πράγματι, ένα νησί εμφανίστηκε στον ορίζοντα. Με μια κυματιστή σημαία στο κέντρο του. Άρπαξα το μονοκιάλι… «Είναι η σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης», μουρμούρισα απογοητευμένος.
«Δεν πειράζει, λοστρόμε Τάκη», με παρηγόρησε η γυναίκα μου. «Πίσω από αυτό, βρίσκεται η Καρ…». (Τής φίμωσα το στόμα με την παλάμη μου. Δεν αντέχω άλλα μαργαριτάρια, έλεος πια)!

«Μμμ, μμμμμμ»… Έσκουζε σαν υστερική. Ταυτόχρονα, με το δάχτυλό της έδειχνε κάτι στ’ αριστερά.
«Τι είναι»; Απόρησα.
«Μχφφμμμ, χφμμ». Την ελευθέρωσα για να μιλήσει…
«Ένα καράβι, μπούφο! Ένα καράβι, μας προσεγγίζει εκ δυσμών»!
«Εκ δυσμών», θαύμασα! Μέχρι στιγμής δεν ήξερε πού τής πάν’ τα τέσσερα στη γραμματική και τώρα μιλάει καθαρευουσιάνικα; Άβυσσος η ψυχή των γυναικών!...
«Μάλλον έρχονται με φιλικές διαθέσεις», υπέθεσα…
«Γερμανική σημαία», έκανε έντρομη η Σούλα.
«Ε, και; Στην Ευρωπαϊκή Ένωση βρισκόμαστε, γερμανική σημαία θα είχαν», προσπάθησα να την ηρεμήσω…

Έλα όμως που, όσο κι αν πάσχιζα να πιστέψω ότι πρόκειται για μια απλή «αβλαβή διέλευση», το άγνωστο πλοίο ερχόταν με ιλιγγιώδη ταχύτητα καταπάνω μας!...

«Τζουτζούκο μου, λες να θέλει να μας …διεμβολίσει»; Κλαψούρισε η Σούλα ζαρώνοντας στην αγκαλίτσα μου…

Συνεχίζεται…


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...