Θ. ΠΑΓΚΑΛΟΣ: «Και εμείς παρακολουθούσαμε τους Αμερικανούς»

Ναι!... Είπε ο Γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα!!!


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΑΛΟΝΙΚΑ

Γράφει ο Παναγιώτης Τουμάσης

Χρόνια πολλά Σαλόνικα, που ’χεις τον Πολιούχο
και ’γώ δεν έχω μετρητά, μήτε καινούργιο ρούχο!

Γιορτάζουν οι Δημήτρηδες, σ’ όλης της γης τα μάκρη,
γιορτάζει κι ο μηχανικός που ’χω στην Νέα Μάκρη!

Γιορτάζει ο Αβραμόπουλος, μ’ αυτόν ποιος τόνε χ@ζει;
Βάζει τα δώρα στα χαλιά και κάτ’ απ’ το τραπέζι!

Γιορτάζει και μια Δήμητρα, που ’χαμ’ ένα love-story,
μα κειο το σπίτι το παλιό, το γκρέμισαν μαστόροι!

Για σκέψου, μια τέτοια γιορτή, τέτοια μεγάλη σκόλη,
να κυβερνούν τη χώρα μας δυο γ@μημένοι κώλοι!

Να μην τους θέλει πια ο λαός και να φωνάζει: «Στρέκλα»
και κείνοι να ριζώνουμε πιο μέσα στην καρέκλα!


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Το ...πρωτοσέλιδο της REALNEWS σήμερα (ΦΩΤΟΚΟΛΑΖ)

Το πειραχτήρι μέσα μας, έβαλε στόχο τον αγαπημένο μας φίλο Νίκο Χατζηνικολάου, τούτο το φθινοπωρινό και συνάμα επετειακό λόγω της εθνικής μας γιορτής πρωινό! Χε, χε, ελπίζουμε να μην μας κρατήσει κακία...

Δείτε το αληθινό πρωτοσέλιδο...


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Τι απέγιναν Nerit.Gr και EDT.Gr;

Η ύποπτη βιασύνη του Σαμαρά (και των περί αυτόν) και η πρεμούρα του να φτιάξει τηλεόραση αντικαθιστώντας την Ε.Ρ.Τ., οδήγησαν στην παράλειψη από μεριάς των νέων φορέων, Ν.Ε.Ρ.Ι.Τ. και Ε.Δ.Τ., να κατοχυρώσουν τα ονόματά τους στο διαδίκτυο, με αποτέλεσμα ισάριθμοι ιδιώτες να τούς τα πάρουν μέσα από τα χέρια.

Συγκεκριμένα, είδαμε μέσα στον μήνα Ιούνιο να ανεβαίνει από το Troktiko.eu η ιστοσελίδα Nerit.gr, ενώ μετά από λίγο καιρό ακολούθησε και η EDT.gr, άλλου νόμιμου ιδιοκτήτη αυτή. Αμφότερες οι ιστοσελίδες περιλάμβαναν και ζωντανή αναμετάδοση της ελεύθερης πλέον Ε.Ρ.Τ. η οποία εκπέμπει ανεμπόδιστη και χωρίς διακοπή στο διαδίκτυο.

Ωστόσο, παρά την νόμιμη απόκτηση των δικαιωμάτων όσον αφορά στα ονόματα των άνω ιστοσελίδων, παρατηρούμε τις τελευταίες μέρες ότι το σήμα και των δύο έχει πέσει! Δηλαδή, αν πληκτρολογήσετε τις διευθύνσεις τους, αντί να μεταβείτε σ' αυτές θα αναδρομολογηθείτε στην κεντρική σελίδα εύρεσης του περιηγητή σας.

Πώς αλήθεια συμβαίνει αυτό; Ποιος (κυβερνητικός;) παράγοντας έβαλε δάκτυλο σε έναν χώρο - τον ηλεκτρονικό - που μέχρι σήμερα προάγει την ανθρώπινη σκέψη και την ελευθερία του λόγου; Και πώς η επίσημη Google αποδέχτηκε - αν αποδέχτηκε και δεν συμβαίνει τίποτα άλλο - μια τέτοια παρέμβαση, άκρως επικίνδυνη για τη Δημοκρατία;


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Ο ΘΡΥΛΟΣ ΕΚΑΝΕ ΤΟ Χ (Επικόν ποίημα)

Γράφει ο Παναγιώτης Τουμάσης

Ο Θρύλος έκανε το Χ
κι ο Π.Α.Ο.Κ. το 3-2,
εγώ έχασα το Στοίχημα
και σαν τον ήλιο δύω!

Μού χάλασε το γιώτα-χι
στου Άρεως το Πεδίο,
προκάλεσα δυστύχημα,
μου γ…μησαν το αιδοίο!

Ο Μπένι δεν ανησυχεί
κι ο Σαμαράς ιδίως,
Έλλην πολίτη γέλα συ,
η χώρα είναι …πορδείο!

Ζούμε σε κρίσης εποχή,
το τραγουδάν στο Ωδείο,
θα πάμε στην Παρέλαση
να δούμε και τους δύο!


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Το ...πρωτοσέλιδο του ΕΘΝΟΥΣ σήμερα (ΦΩΤΟΚΟΛΑΖ)

Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα! Παλιά μας τέχνη κόσκινο και πλέον θα ξαναβρίσκετε εδώ τα αγαπημένα σας σατιρικά φωτοκολάζ μας στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων! Έτσι, για να ταρακουνήσουμε λιγάκι, μερικές πολυθρόνες (και όχι μόνον)!... Χε, χε.

Δείτε το αληθινό πρωτοσέλιδο...


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Ρίχνουν ξανά «μαύρο» στην Ε.Ρ.Τ.

Η κυβέρνηση προσπαθεί να φιμώσει και το αναλογικό σήμα της Ε.Ρ.Τ. το οποίο μέχρι τώρα μεταδιδόταν συνεχώς σε ολόκληρη τη χώρα, πλην των νομών Αττικής και Ζακύνθου.

Δείτε στην άνω φωτό τι βλέπουν οι τηλεθεατές στους δέκτες τους αυτή τη στιγμή...

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ Ε.Ρ.Τ.
ΠΑΜΕ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΜΕΓΑΡΟ ΤΩΡΑ!...


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Άτακτο αγόρι!

Βρε, τι κυκλοφορεί σε τούτον τον κόσμο, καμιά φορά...


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΣΑΜΑΡΑΣ ΚΑΙ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Μια ιστορία αγάπης)

Γράφει ο Παναγιώτης Τουμάσης

Οι Σαμαράς και Βενιζέλος,
ένα κουβάρι αγκαλιασμένοι,
«η αγάπη μας δεν έχει τέλος»,
δηλώνουνε, ν’ ακούν οι ξένοι.

Και τους τραβούν φωτογραφία,
για να τους βλέπει στο διαδίκτυο,
των δανειστών μας η μαφία,
απ’ το πουρνό ως το μεσονύκτιο.

Η Μέρκελ να τους καμαρώνει,
που στην καρέκλα έχουν κολλήσει,
μέχρι το λαό να κάνουν σκόνη
και να μη βρίσκεται μια λύση.

Έτσι θα μένουν αγκαλίτσα,
εις τους αιώνας των αιώνων,
κι όποιος κινά να πάει για τσίτσα,
δεν τον αφήνει ο άλλος μόνον.


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Ο ΠΑΝΟΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΤΟ «ΛΥΝΤΣΑΡΙΣΜΑ»

Γράφει ο Παναγιώτης Τουμάσης

«Αχ, αυτός ο άτιμος, ήθελε μαχαίρωμα». (Α. Σακελλάριος – Ν. Γούναρης)

Πόσα τραγούδια σαν κι αυτό, δεν έχουμε ακούσει, αλήθεια; Όταν ο Αλέκος Σακελλάριος έγραφε τους παραπάνω στίχους για να τους ερμηνεύσει ανεπανάληπτα ο Νίκος Γούναρης, ασφαλώς δεν είχε στο μυαλό του αληθινά μαχαιρώματα. Μιλούσε συμβολικά, για να εκφράσει μέσω της τέχνης του την ανθρώπινη απελπισία και απόγνωση.

Κι ο Βασίλης Τσιτσάνης κάποτε τραγούδησε: «Να πεθάνεις, να πεθάνεις, να μη ζήσεις». Τι δηλαδή; Καταριόταν μ’ αυτόν τον τρόπο κάποιο συνάνθρωπό του; Κι ο Στράτος Διονυσίου, σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου, σμίλεψε με τη χαρακτηριστική φωνή του: «Με σκότωσε, γιατί την αγαπούσα». Τι θα έπρεπε; Να ευαισθητοποιηθεί ο εισαγγελέας και να τρέξει να βρει τη …δολοφόνο, του εν λόγω άσματος;

Σήμερα το πρωί, η μητέρα μου, την ώρα που παίρναμε μαζί το πρωινό μας, μού είπε για συγκεκριμένο άτομο που μας έχει ταλαιπωρήσει οικογενειακά εδώ και πολύ καιρό: «Αυτός θέλει μαχαίρωμα». Και, ξέρετε, η μητέρα μου έχει πάντα αναμμένο το καντήλι στα εικονίσματα και κάθε τρεις και λίγο πέφτει και προσκυνάει.

Έτσι αντιδρούν όλοι οι άνθρωποι. Δεν είναι ρομπότ. Έχουν οστά και σάρκες. Καρδιά που ματώνει. Όταν ο Πάνος Καμμένος βρέθηκε ανάμεσα σε μάνες που δίνουν στα παιδιά τους να πιουν νερό μολυσμένο με το άκρως επιβλαβές για την ανθρώπινη υγεία χημικό στοιχείο αρσενικό, εκεί στη Χαλκιδική, πώς να κατάφερνε να μείνει απαθής;

«Θέλει λυντσάρισμα», τού είπε μια μάνα.
«Να τον λυντσάρετε», συμφώνησε αυτός. Έτσι απλά, έτσι φυσικά και αθώα…

Μα, θα διαφωνήσει κανείς, επιτρέπεται σ’ έναν αρχηγό κόμματος του ελληνικού κοινοβουλίου να συμπεριφέρεται τόσο λαϊκά; Δεν δίνει το κακό παράδειγμα; Και απαντούμε: Ναι, θα έδινε το κακό – το κάκιστο – παράδειγμα, ΕΑΝ η επίμαχη φράση του, είχε λεχθεί κατά τη διάρκεια δηλώσεών του σε κάποιο Μ.Μ.Ε.: Κανάλι, εφημερίδα ή ραδιόφωνο.

Όχι σε κάμερα κινητού των παρισταμένων!... Εδώ πρόκειται για ιδιωτική στιγμή κι όχι δημόσια! Θυμηθείτε οι παλαιότεροι, τι είχε συμβεί στο παρελθόν όταν ο πρόεδρος των Η.Π.Α. Ρόναλντ Ρίγκαν, νομίζοντας πώς είναι κλειστά τα μικρόφωνα στο press room, είχε αναγγείλει (για πλάκα) ότι «πατήθηκε το κουμπί εκτόξευσης βαλλιστικών πυραύλων εναντίον της Μόσχας», πρωτεύουσας της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης.

Μήπως θα έπρεπε να είχε συλληφθεί, να δικαζόταν και να καταδικαζόταν, έστω και σε εξαγοράσιμη ποινή, για εκείνες τις δηλώσεις του ο άλλοτε πλανητάρχης;

Ο αρμόδιος για την υπόθεση του Πάνου Καμμένου εισαγγελέας, ορθά πράττοντας λόγω της μήνυσης που έχει υποβληθεί από τον φερόμενο ως παθόντα, έστειλε χτες ή προχτές στη Βουλή την αίτηση του Αρείου Πάγου για αναστολή της ασυλίας του αρχηγού των Ανεξάρτητων Ελλήνων. Δεν έχει ευθύνη ο εισαγγελέας γι’ αυτό. Δρα και ενεργεί αυστηρά σύμφωνα με τους νόμους του Κράτους. Μια πρόταση αναστολής (ή άρσης όπως τη λένε) ασυλίας, δεν σημαίνει ταυτόχρονα και καταδίκη του υπόλογου ενώπιον της Δικαιοσύνης.

Η Δικαιοσύνη στη χώρα μας, λειτουργεί μια χαρά. Αλλά κι έτσι να μην ήταν, και να υπάρχουν επηρεασμοί και παρεμβάσεις από κυβερνητικούς κύκλους, ο Πάνος Καμμένος λογικά δεν μπορεί να αντιμετωπίσει κάποια πραγματικά μεγάλη ποινή. Θα ήταν καταγέλαστο από τον ίδιο το λαό μας. Το πολύ-πολύ, θα εισπράξει μια εξαγοράσιμη φυλάκιση ορισμένων μηνών. Δίχως να τού στερηθούν τα πολιτικά του δικαιώματα. Παραμένει ζωντανός, παραμένει στο τιμόνι των Ανεξάρτητων Ελλήνων και, ειλικρινά, εμείς θα τον στηρίξουμε στις επόμενες Εκλογές.

Που δε θ’ αργήσουν να γίνουν… Κοντός ψαλμός αλληλούια!

Ας γαντζώθηκαν (φαινομενικά) πιο γερά στην καρέκλα τους οι δυο άσπονδοι συνεταίροι, Σαμαράς και Βενιζέλος, με την ανανέωση των δεσμών συνεργασίας τους ενόψει του πολλοστού Μνημονίου που έρχεται, προκειμένου να μας αλυσοδέσουν ακόμη σφιχτότερα στην αρπάγη της Τρόικας.


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Ο Στουρνάρας στην τοστιέρα της Τρόικας! (Φωτοκολάζ)

Πάνω σε κορυφαία ατάκα του Νίκου Χατζηνικολάου, στο αποψινό δελτίο ειδήσεων της τηλεόρασης του Star: «Ο Στουρνάρας έγινε σάντουιτς στην τοστιέρα της Τρόικας».


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Ο ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΗΣ

Γράφει ο Παναγιώτης Τουμάσης

Εδιάβασα μιαν αγγελία, παιδί μου,
όπου ζητούνται Διαπραγματευτές!
«Ελάτε», λέει, «στο Μέγαρο Μαξίμου,
αν είσαστε έξυπνος κι όχι κεφτές»!

Ποιος έβαλε την αγγελία ετούτη,
αναρωτήθηκα μεσοστρατίς!
Σού τάζουνε θα σε γεμίσουν πλούτη,
αν κάνεις, συ, για Διαπραγματευτής!

Ετόλμησα να τρέξω, τέλος πάντων,
μην τύχει και φανώ πιο τυχερός!
Έχω μια κάποια γνώση των συμβάντων,
ξέρω πώς η πατρίς θα πάει μπρος!

Μπήκα σε μιαν ουρά πολύ μεγάλη,
«ω, τι πτωχά τα ρούχα που φοράς»!
Όντως, είχα το μαύρο μου το χάλι,
«έτσι θες να σε πάρει ο Σαμαράς»;

Εβούλωσα τ’ αφτιά μου με μπουλόνια,
ενώπιον ώσπου μ’ έσυραν Αυτού!
Κατούρησα βρακιά και παντελόνια
και κείνος είπε: «Δε μού κάνεις. Φτου»!


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΤΑΚΗ ΞΑΠΛΑΡΗ – Η ΣΟΥΛΑ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ

Νέο Επεισόδιο: Η ΣΟΥΛΑ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ

Γράφει ο Παναγιώτης Τουμάσης

«Ωχ, ωχ, αγάπη μου», έβαλε ξαφνικά τις φωνές η Σούλα, πρωί-πρωί σήμερα. «Πρέπει να με πας γρήγορα στο Ε.Σ.Υ.»!...
«Τι …εγώ»; Έκανα μέσα στον ύπνο μου απορημένος.
«Ε.Σ.Υ.»! Επανέλαβε η γυναικούλα μου.
«Ναι, βρε παιδί μου. Αυτό σού λέω… Τι …εγώ»;
«Εσύ, πρέπει να με πας στο Ε.Σ.Υ.»!... Επέμεινε εκείνη.

Ανασηκώθηκα στους αγκώνες μου, πετώντας από το αθλητικό μου κορμί τις κουβέρτες. Ανοιγόκλεισα δυο-τρεις φορές τα ματοτσίνορά μου για να καθαρίσουν από τις τσίμπλες και τι να δω! Η αγάπη μου, η λατρεία μου, το άλλο μου μισό, κείτονταν κουλουριασμένη στο πάτωμα. Από την πτώση της μάλιστα, είχε μετακινηθεί μισό μέτρο το αριστερό κομοδίνο και τώρα το λαμπατέρ πάνω του, στηριζόταν επισφαλώς στο ξύλο του κρεβατιού μας. Ίσιωσα το λαμπατέρ.

«Μωρό μου, είσαι καλά»; Ρώτησα.
«Πολύ καλά, ευχαριστώ! Εσείς»; Ειρωνεύτηκε.
«Αφού δεν είσαι καλά και το βλέπω», έσπευσα να διορθώσω.
«ΑΜΑ ΤΟ ΒΛΕΠΕΙΣ ΟΠΩΣ ΛΕΣ, ΚΑΝΕ ΚΑΤΙ»! Ούρλιαξε απεγνωσμένη… Πανικοβλήθηκα. Άρπαξα στα χέρια μου αμέσως το ακουστικό του τηλεφώνου – το τηλέφωνο βρίσκεται στο δεξιό κομοδίνο, το δικό μου – και σχημάτισα τον αριθμό 166.

«Ναι; Εκατόν-εξήντα-έξι, εκεί»;
«Αμέεε», απάντησε ο εκατόν-εξήντα-εξάς.
«Βοήθεια, παρακαλώ. Στείλτε μου ένα ασθενοφόρο! Η γυναίκα μου, η Σούλα Μιζερή με τ’ όνομα, κόρη του γνωστού αλλαντοπώλη των Αθηνών – αιωνία του η μνήμη – κείτεται κουλουριασμένη στο πάτωμα»…
«Στο πάτωμα»; Θαύμασε ο εκατόν-εξήντα-εξάς.
«Εμ, πού θέλατε να είναι»;
«Κολικός»; Προέβη σε μια πρώτη διάγνωση ο εκατόν-εξήντα-εξάς.
«Δε… δεν ξέρω»… Τραύλισα φοβισμένος. «Αν είναι κολικός, είναι πολύ σοβαρό»;
«Ασφαλώς και είναι πολύ σοβαρό, κύριέ μου», με βεβαίωσε ο εκατόν-εξήντα-εξάς. «Μπορεί να χάσει το νεφρό της ή και τα δύο της νεφρά, να μην μπορεί να ουρήσει, να πάθει έμφραγμα από τον πανικό της, να τής ανέβει η πίεση στα ύψη και να τη βρει κάποιο μοιραίο εγκεφαλικό. Σε ποια φάση βρισκόσαστε αυτή τη στιγμή»;
«Εεε, στη φάση του κουλουριάσματος», απάντησα…
«Ωραία»…
«Ωραία το λέτε εσείς αυτό»;
«Όχι, καλέ! Θα σάς στείλω ασθενοφόρο. Διαθέτουμε εβδομήντα ασθενοφόρα με οδηγό και περισσότερα από διακόσια χωρίς οδηγό. Οι περικοπές, βλέπετε»…
«Εντάξει. Στείλτε μου ένα με οδηγό».
«Τέλεια. Πείτε μου έναν αριθμό από το ένα έως το εβδομήντα»…
«Εξήντα-εννιά»…
«Ω, λυπούμαστε πολύ… Το εξήντα-εννιά έχει μεταβεί σε ασθενή».
«Εξήντα-οχτώ»; Ξαναπροσπάθησα εγώ.
«Αχ, το εξήντα-οχτώ βρίσκεται στο συνεργείο κι ο οδηγός του ψάχνει ανταλλακτικό του φλας. Χάσατε… Τηλεφωνήστε αργότερα»… Κλικ!

Μού έκλεισε το τηλέφωνο!... Α, ο αναίσθητος, μού έκλεισε κατάμουτρα το τηλέφωνο.

«Σούλα, Σουλίτσα μου; Πώς νιώθεις; Παρουσιάζεις καμία βελτίωση»;
«Καμίααα», βόγκηξε η Σούλα. Το πρόσωπό της είχε πανιάσει κυριολεκτικά. Τα χειλάκια της, σκασμένα. Ακούμπησα την παλάμη μου στο μέτωπό της. Ψηνόταν στον πυρετό.

«Βρε παιδί μου, μήπως είσαι έγκυος»;
«Όχιιι»! Όπως πρόφερε αυτό το «όχι», συνειδητοποίησα πως κάτι ύποπτο παίζεται εδώ αναφορικά με τους απογόνους μου. Είναι κι η κρίση βλέπεις. Το σεξ σε πολλά ζευγάρια βγαίνει χλαπάτσα…

Ντύθηκα, φόρεσα τα καλά μου. Να είμαι έτοιμος για παν ενδεχόμενο… Πήρα τα κλειδιά του αυτοκινήτου μας – του παμπάλαιου Ζάσταβα από τον καιρό της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας – και την ανασήκωσα με προσοχή. Έτρεμε σύγκορμη. «Πού πάμε»; Είπε.
«Μη φοβάσαι· πηγαίνουμε στο Νοσοκομείο».
«Χωρίς βενζίνη»;
«Ε»; Σάστισα. Πράγματι, θυμήθηκα ότι μάς έχει τελειώσει η βενζίνη πριν μια βδομάδα και περιμένουμε να πληρωθώ για να ξαναγεμίσουμε μια γραμμούλα.
«Θα πάμε με την εφεδρική. Μπορεί να άναψε το λαμπάκι, αλλά θα μας βγάλει μέχρι το νοσοκομείο… Δε θα μας βγάλει»;
«Όχι». Αυτό το «όχι», τουλάχιστον, φάνηκε πιο φυσικό από το προηγούμενο.

Σωριάστηκα σαν άψυχο τσουβάλι στο πάτωμα δίπλα της. Ακούνητος, αμίλητος. Σάμπως να με πυροβόλησαν οι Γερμανοί το ’40! Η καινούργια Κατοχή σφύριζε πάνω απ’ τα κεφάλια μας. Δάκρυα κύλησαν στο μάγουλό μου. Η Σούλα τα σκούπισε με το δάχτυλό της.

«Μη στενοχωριέσαι, αγάπη μου», με παρηγόρησε. «Αν πηγαίναμε στο Νοσοκομείο, θα χρειαζόταν να πληρώσουμε πέντε ευρώ με την είσοδό μας, συν άλλα είκοσι-πέντε ευρώ μετά, για την εισαγωγή μας σε κλίνη…».

«Θεέ μου», έφριξα. «Δεν έχω»…

«Εξάλλου, αγάπη μου», συνέχισε σαν τρέιλερ η Σούλα, «μού πέρασε ο πόνος! Ναι, αισθάνομαι καλύτερα τώρα. Έτσι ξαφνικά όπως ήρθε, έφυγε»!... Και σηκώθηκε όρθια για να μού δείξει ότι δεν πονάει. Εγώ, βέβαια, ήξερα από μέσα μου ότι μάλλον προσποιείται κι ότι ακόμα πονάει, αλλά αυτά είναι από τα θαυμαστά πράγματα που συμβαίνουν κάποτε στη ζωή μας και μας κάνουν ν’ αγαπάμε τη γυναίκα μας πιο πολύ…


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΕΚΛΗΡΩΘΗΚΑΜΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΡΟΥΜΑΝΟΥΣ

Ο Πιτούρκα που μόλις έμαθε ότι θα μας έχει αντιπάλους, τα έκανε πάνω του!

Γράφει ο Λάκης Γκολάκης

Εκληρωθήκαμε με τους Ρουμάνους,
μάνα μου, μάνα μου, μάνα μου!
Κι ουφ!... Ησυχάσαμε κανονικά…

Θα τους νικήσουμε, με ή άνευ κράνους,
μάνα μου, μάνα μου, μάνα μου!
Ως και το Λιχτενστάιν, τους νικά…

Θα ταξιδέψουμε στη Βραζιλία,
μάνα μου, μάνα μου, μάνα μου!
Σάμπα! Κακάτσα! Βράδια ερωτικά…

Κι εκεί θα γίνουμε των άλλων λεία,
μάνα μου, μάνα μου, μάνα μου!
Τούτες τις μέρες κρίσης, ειδικά…


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...