ΟΙ «ΠΕΝΤΑΡΟΔΕΚΑΡΕΣ»

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Αυτές οι «πενταροδεκάρες»,
μηδαμινές, κατά τον Φίλη,
μπορεί να σώσουν ένα σπίτι,
που κάποιος άνεργος οφείλει.

Μπορεί να στείλουν το παιδί του
μ’ άδειο στομάχι στο σχολείο,
να ’ν’ αδειανή μια κατσαρόλα,
να ’ναι σβησμένο ένα ψυγείο.

Ξέρεις, πολλοί που περπατάνε,
κοιτάζουν συνεχώς το δρόμο,
αναζητώντας ένα κέρμα
νιώθοντας και ντροπή, και τρόμο.

Όταν μιλούν οι χορτασμένοι
για τους φτωχούς και τους ασπίτους,
εκπέμπουν μιαν υποκρισία,
που δεν τη βλέπουν οι όμοιοί τους.

Μόνον αν ζεις στο πεζοδρόμιο,
τέτοιες αντένες αναπτύσσεις,
τα σήματα καταλαβαίνεις
με το μυαλό και τις αισθήσεις.


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΑΔΩΝΙΣ ΚΑΙ ΕΥΓΕΝΙΑ

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Τον Άδωνι, την Ευγενία,
μες στο κινούμενό τους σπίτι,
συνάντησα μια ωραία πρωία,
διαβάζοντας βιβλία του Ελύτη.

Βοριάς φυσούσε με μανία,
από τον Έβρον ως την Κρήτη
κι είχαν μια σόμπα με πηνία,
η παγωνιά να μην τους πλήττει.

«Άδωνι, νιώθεις αγωνία;»,
ρώτησα με κλεισμένη μύτη,
«για τούτη την ψηφοφορία,
ποιοι θα ’ρθουν δεύτεροι, ποιοι τρίτοι»;

«Όχι, γιατί βαστώ τα ηνία,
οι άλλοι βλέπουν την πλάτη μου, ήτοι
αύριο στην Νέα Δημοκρατία,
θα ‘μαι Αρχηγός και με σιρίτι»!

Κουβέντα για την κοινωνία,
για τον καημένο τον πολίτη,
είπα, «καλήν επιτυχία»
κι ευχήθηκα, «και με την νίκη»!...


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΠΟΙΟΣ ΕΒΑΛΕ ΤΟ ΓΚΟΛ;

Γράφει ο Λάκης Γκολάκης

Ποιος έβαλε το γκολ, για λέγε;
Μήπως, ο τρομερός Ιντέγε;
Και πήγε η Ντιναμό στον Άδη
κι έμεινα ξάγρυπνος το βράδυ;

Το ’λεγα εγώ, παιδιά, πολλάκις,
είναι «τρελός» ο Μαρινάκης!
Λεφτά ξοδεύοντας αράδα,
έφτιαξε, τελικώς, ομάδα!

Φωταγωγήθηκε ο Περαίας!
Οσμές από ψημένο κρέας,
hot-dogs, σουβλάκι και τζατζίκι,
επισφραγίσανε την νίκη…


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Η ΠΕΡΙΡΡΕΟΥΣΑ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Είναι πολλοί – κι εγώ μαζί τους – που όταν αισθάνονται ότι υπάρχει μια σταθερή κυβέρνηση κι όταν, σε γενικές γραμμές, τα πράγματα δείχνουν δρομολογημένα και ήρεμα, δίχως τίποτα δηλαδή να ταράζει σοβαρά την καθημερινή ζωή, σταματούν να ασχολούνται με τα πολιτικά και αφοσιώνονται στα δικά τους θέλω, τις δικές τους μέριμνες, μελέτες, χόμπι, έλξεις…

Προσωπικά, λοιπόν, λαχταρώ να βλέπω ακύμαντο τον ωκεανό, να νιώθω τη σιγουριά της προστασίας που το κράτος μού παρέχει, να με περιβάλλει η θαλπωρή κι η αγάπη των συμπατριωτών μου, να μοιράζομαι τις ίδιες αγωνίες, τους ίδιους πόθους και προσδοκίες, πάντα σε σταθερό έδαφος πατώντας, ανεξάρτητα από το αν στη Βουλή λαμβάνουν χώρα σφοδρές αντιπαραθέσεις – και πότε δεν λάβαιναν; – κι αν ο κάθε πολιτικός για μικροκομματικά ως επί το πλείστον συμφέροντα κάνει κάθε τρεις και λίγο άνω-κάτω τον κόσμο ολόκληρο…

Αφοσιώνομαι στο λογοτεχνικό μου έργο· γράφω συνεχώς – σχεδόν δεν υπάρχει μέρα που να μην έπιασα τον στυλό να γράψω έναν-δυο στίχους, ακόμα κι όταν θάνατοι συγκλόνισαν την οικογένειά μου, πάλι στίχους έγραψα, πάλι κάποιο σημείωμα με λίγα θλιβερά λόγια έκρυψα στο συρτάρι μου. Και δεν το κάνω για λεφτά, λεφτά ποτέ δεν πήρα κι από πουθενά. Είναι κάτι το ανεξήγητο που το καλωσορίζω να μού συμβαίνει, το επιδιώκω αν θέλετε, το ποθώ…

Όταν, όμως, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα άλλα κελεύει, τότε παρατώ τα παραπάνω – να! είδατε προεκλογικά που έγραψα τόσα κείμενα πάλι; Βλακωδώς πιστεύω πως ωφελώ τη χώρα, τρομάρα μου – σφίγγω κι εγώ τη γροθιά μου και βγαίνω νοερά στους δρόμους διαδηλώνοντας με την πένα μου… Ταυτόχρονα, διαμαρτύρομαι μέσα μου γιατί δεν με αφήνουν να γράψω, να συνεχίσω το έργο μου, ένα έργο καταδικασμένο σε θάνατο με τον θάνατό μου, ίσως καμένο, ίσως πεταμένο στα σκουπίδια, πάντως ολότελα χαμένο, πια, για πάντα… Όπως κι εγώ…

Σήμερα, κανείς νομίζω δεν μπορεί να ηρεμήσει. Παρότι λεπτομέρειες δεν παρακολούθησα, αυτή η περιρρέουσα ατμόσφαιρα σκορπίζει ανησυχία στον καθένα μας. Και όλα με αγγίζουν: Η μείωση των συντάξεων σηματοδοτεί την μείωση των ήδη λιγοστών χρημάτων με τα οποία ζω, όχι γιατί είμαι εγώ συνταξιούχος (μπορεί και να μη γίνω, έτσι όπως πάει το πράγμα), αλλά γιατί είναι η μητέρα μου. Τα πρόστιμα των Κ.Τ.Ε.Ο. αν δεν έχεις περάσει το όχημά σου, που κι αυτά με αγγίζουν, καθώς για να περάσω από Κ.Τ.Ε.Ο., χρειάζεται τόσα χρήματα το σαραβαλάκι μου για την επισκευή του που δεν τα έχω! Οι υψηλές ασφαλιστικές εισφορές, οι οποίες λογιστικά καθιστούν αδύνατο να ξανανοίξω το μαγαζί μου, δεδομένων των υπολογισμένων βάσει της πείρας μου εσόδων-εξόδων του. Συν το ρίσκο της εντελώς παγωμένης αγοράς…

Ορατή λύση δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα για μένα και τις παρόμοιες κατηγορίες των συνανθρώπων μας. Θ’ αρχίσουν τα χρέη: Πρόστιμα του Κ.Τ.Ε.Ο., αδυναμία προσπορισμού ακόμα και της τροφής, ανάγκη πώλησης των λιγοστών περιουσιακών στοιχείων και μάλιστα σε εξευτελιστικές τιμές, έλλειψη στέγης, ανέχεια ολοκληρωτική…

Και, άντε μετά, να γράψεις ξανά ποιήματα, χα, χα… Μέχρι και το μελάνι ακριβό θα σού πέφτει! Στίχοι χαραγμένοι με το αίμα μας, κείμενα απίστευτου κόστους που κάθε λέξη τους θα κοστίζει χρυσάφι! Κάποιοι μιλάνε για την αναγνώριση μετά θάνατον. Μεταβιβάστε τους, παρακαλώ, τα χαιρετίσματά μου…


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΟΙ «ΣΟΦΟΙ»

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Κάποιους βαφτίσανε «σοφούς»
– ύποπτη τούτ’ η λέξη –
άλλους στραβούς, άλλους κουφούς,
να δώσουν στον Αλέξη
το πόρισμά τους το «σοφό»,
εν πλήρη συντομία,
που να ψοφάς και να ψοφώ,
χωρίς να παίρνεις μία!

Συντάξεις τσάκισαν αυτοί,
κάτω απ’ τα ευρώ τα χίλια,
τις γριές τραβήξαν απ’ τ’ αφτί,
τους γέρους απ’ τα χείλια
και καταργήσανε το Ε.Κ.Α.Σ.
να «οικονομήσουν πόρους»,
για δες, κάθε χαρτογιακάς,
πόσους σού κάνει απόρους!

Άμα θα γίνω εγώ «σοφός»,
θα τρέξω στο Μαξίμου:
– Συνάδελφοι, σάς φέρνω φως!
– Πού το ’χεις; – ’Δώ, μαζί μου!...
Με οίστρο ταχυδακτυλουργού
θα βγάλω στο τραπέζι,
τις καταθέσεις του Υπουργού,
να μάθει ο λαός, τι παίζει!


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΖΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΨΗΛΩΝ

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Ζούμε στον κόσμο των ψηλών.
Είσαι ψηλός; Προχώρει!
Τα λαχανάκια Βρυξελλών,
πια, δεν φτουράνε. Sorry…

Αν μοιάζεις στον Αλαίν Ντελόν,
σε μέγεθος μπονσάι,
μπαίνεις στο μάτι των πολλών
κι ο κόσμος σε μασάει.

Α μπεμπαμπλόμ, του κιθεμπλόμ,
πάντα ο ψηλός κερδίζει!
Ζούμε στον κόσμο των ψηλών,
μωρό μου, take it easy…


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΚΡΕΜΑΣΟΥΝ

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Θέλουν να μας κρεμάσουν στον
ιστό του μαρτυρίου,
απαίτηση των δανειστών
και του Διεθνούς Ταμείου…

Κι έτσι περνάνε στη Βουλή
τα φοβερά τα μέτρα,
να μας κουρέψουνε γουλί
με την καρδιά τους πέτρα…

Ελπίς δεν έμεινε καμιά,
ψηφίσαμε όλοι, πάλι,
τις ίδιες φάτσες – γκαντεμιά! –
για να μην έρθουν οι άλλοι…

Μα, υπήρχαν τάχα, επιλογές;
Κίβδηλες, όντως, ήσαν
οι τελευταίες Εκλογές,
που οι Συριζαίοι κερδίσαν…

Και κούνια-μπέλα, εγώ κι εσύ,
κι η χώρα στην κρεμάλα,
είμαστε βλάκες και μισοί,
να ζήσεις παρακάλα…


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

«ΚΤΗΝΗ, ΦΙΛΕ ΜΟΥ»

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

«Κτήνη, φίλε μου», είπε ο Μπαντ Σπένσερ στον Τέρενς Χιλ, σε μια παλιά ταινία του σινεμά, εννοώντας τους αντιπάλους τους, ενώ οι ίδιοι, σύμφωνα με το σενάριο, ήταν τα κτήνη! Κάπως έτσι αισθάνεται κανείς σήμερα, βλέποντας τη φαγωμάρα που μαίνεται αδυσώπητη μέσα στην Νέα Δημοκρατία, για την καρέκλα του Αρχηγού φυσικά!...

Πρέπει να τους λυπάσαι με όλη σου την ψυχή για το κατάντημά τους αυτό. Είναι γλυκό το κρασί της εξουσίας, ποιος κακομοίρης δεν λαχτάρησε να πιει; Ο άνθρωπος μεταβάλλεται από τη μια στιγμή στην άλλη σε κτήνος ανήμερο προκειμένου να κατακτήσει θώκους και μεγαλεία! Υπάρχουν οι πολλοί που διστάζουν… Υπάρχουν όμως και οι λίγοι που τολμούν!...

Προ μηνός περίπου, ο Νίκος Χατζηνικολάου νόμισε πως θα τον προτείνανε εκείνον για Αρχηγό της Ν.Δ. Παρασύρθηκε από το πρωτοσέλιδο κάποιας εφημερίδας, τόσο μικρής που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν ανάξιο λόγου ακόμα και να ασχοληθεί. Άλλωστε, δεν ασχολείται καν με μας, την «Πολιτική Σάτιρα!», ένα ιστολόγιο μεγάλης ποιότητας μεν, αλλά πολύ μικρής επισκεψιμότητας…

Ο Νίκος Χατζηνικολάου, λοιπόν, πήρε όλο το σοβαρό του και αφιέρωσε αρκετά λεπτά στη ραδιοφωνική του εκπομπή στον Real FM, για να …απαντήσει!... Βρε, και τι δεν είπε, ότι «δεν ενδιαφέρεται» είπε, ότι «εάν επαναληφθούν τέτοιες κακοήθειες θα υποβάλλει μήνυση στην εφημερίδα» και παρόμοια πολλά.

Το άλλο πρόσωπο της ανθρώπινης φιλοδοξίας είναι αυτό… Ο αντίποδας, αν θέλετε.

Πάντα, οι άνθρωποι, αγωνιζόμαστε για την αγαθή μαρτυρία μας. Μη μας δούνε να χώνουμε το δάχτυλό μας στη μύτη μας, μη μας δούνε να κατουράμε στο δρόμο. Φτάνουμε στο σημείο να κάνουμε έναν μικρό γύρο για να μη χρειαστεί να καβαλήσουμε ένα χαμηλό μαντράκι ώστε να μπούμε σε κάποιο μαγαζί. Κι άμα ο επόμενος καβαλήσει το μαντράκι, κουνάμε το κεφάλι μας υποτιμητικά…

Επίσης, στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α., φαγωμάρα κι εκεί! Εσωτερικό συνέδριο ξεκαθαρίσματος στελεχών. Γιατί, ακριβώς περί τούτου πρόκειται! Να φύγουν οι αριστερότεροι των αριστερών, οι Λαφαζανότεροι των Τσιπρικών. Η καρέκλα του Τσίπρα γίνεται πιο κραταιά. Τα ποδάρια της, σιδερένια. Η πλάτη της, ψηλότερη από το μπόι του.

Μα, δε θα πείραζε, αν ήταν μόνο έτσι – εσωτερικά, δηλαδή. Ο συμπαθέστατος Αλέξης εδραιώνει περαιτέρω την μονοκρατορία του στην εξουσία. Να μπορεί ανεμπόδιστα να αποφασίζει και να διατάζει. Σε μας χαμογελαστός και ζεστός· στους συντρόφους του, κέρβερος! Φροντίζει, παρασκηνιακά να διαδραματίζονται τα προηγούμενα, για μην τον καταλάβουμε εμείς. Οι απονήρευτοι, οι εντελώς αθώοι ψηφοφόροι του.

Τον λαό, ωστόσο, τον νοιάζεται;

Βλέπει η κυβέρνηση πεντακάθαρα μπροστά της πως, οι δανειστές μας, απαιτούν ολοένα και πιο εξαντλητικά μέτρα! Σιγά-σιγά, το καράβι βυθίζεται. Κάποτε είχα γράψει ένα ευθυμογράφημα που δημοσιεύτηκε στο «Ενικός»: Ένα καράβι βουλιάζει, με τους φτωχούς κάτω-κάτω και τους πλούσιους στα άνω καταστρώματα. Να μην τους νοιάζει τους πλούσιους που πνίγονται οι φτωχοί. Όταν όμως τα νερά πλησιάζουν στα δικά τους πόδια, αρχίζουν κι αυτοί να ουρλιάζουν!...

Στα σχόλια του «Ενικός», βγήκε κάποιος και είπε: «Τι ηλίθιους αρθρογράφους που έχετε»… Χα, χα, χα!... Ξύπνα, αναγνώστη μου, είμαστε λίγοι, αλλά τουλάχιστον, από …ποιότητα, σκίζουμε!!!


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΣΕ ΝΕΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Έχεις την ομορφιά των ζωντανών,
σχέδια φιλόδοξα, sine qua non.
Μα τ’ άφταστο να φτάσεις κυνηγάς,
να την περνάς σαν μπέης, σαν αγάς.

Όσες κι αν άκριες πιάνεις τ’ ουρανού,
τόσες ακόμα βάζεις με τον νου.
Βγαίνεις στην αποπάνω καθενού,
πλουτίζοντας συνέχεια το μενού.

Τι, όμως, τις θες τις δόξες, τις τιμές,
αφού και συ θα μπεις στον τάφο μες;
Σε κάθε πεθαμένο αναλογεί,
τ’ ανάστημά του ένα κομμάτι γη.


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Ο ΓΕΛΑΔΕΡΟΣ

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Ο Τσίπρας ο πρωθυπουργός,
είναι πολύ γελαδερός.
Όπου σταθεί κι όπου βρεθεί,
γελά χωρίς να προσπαθεί.

Τού ’ρχεται γέλιο, πώς το λεν,
σαν θυμηθεί τον Όλι Ρεν.
Κι από μακριά κι από κοντά,
μόλις την Μέρκελ συναντά.

Κάθε που φτιάχν’ η Μπέτυ μους,
εκεί να δεις ενθουσιασμούς.
Και στον Ολάντ τηλεφωνεί,
με χαμογελαστή φωνή:

«Ω, Φρανσουά, χο, χο! Χι, χι!
Πώς τα περνάς στην εξοχή;
Μες σ’ ένα σκεύος εμαγιέ,
σού στέλνω μους για την Γκαγιέ»!

Είναι πολύ γελαδερός,
ο Τσίπρας ο πρωθυπουργός.
Δεν σταματάει το χάχανο,
κι όταν τον τρώνε λάχανο.


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ – Η κόλαση επί της Γης

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Είδαμε την κόλαση επί της Γης, χτες βράδυ στη Βουλή των Ελλήνων.

Μια πολύ πρέπουσα κόλαση, όμως, για τους κολασμένους εμάς, τους μη έχοντες την κρατική μας κυριαρχία, τους μη κατέχοντες καν τριάκοντα αργύρια να εξαγοράσουμε την ποινή μας, την οποία, άμα τη εμφανίση μας από την κοιλιά της μάνας μας, υποχρεούμαστε να εκτίσουμε…

Ουά, ουά και ουαί, ουαί, πολιτικοί φαρισαίοι και υποκριτές! Οι μεν, όντως όπως το είπε ο Τσίπρας, διερρήγνυαν τα ιμάτιά τους να υπογράψουμε ό,τι κι αν μας ζητούσαν οι Ευρωπαίοι, οι δε, όπως το είπε ο Μεϊμαράκης, κατάφεραν μέσα σε ένα μόλις επτάμηνο να σηκώσουν το χρέος της χώρας κατά το ένα τρίτο ψηλότερα!

Πού πήγε ο Τσίπρας ο παλιός; Πού εξαφανίστηκαν οι ηρωικοί του λόγοι, εκείνοι οι λόγοι που δεν βαριόσουνα ποτέ να τους ακούσεις. Τα δε εξαπτέρυγά του, Δραγασάκης, Παππάς (όχι ο Χρήστος· ο άλλος!) λάβρα κι αυτά επαρφόγνυνταν κύκλω τα του πρώτου λεχθέντα! Ήταν ένας υπέροχος θίασος θηριοδαμαστών που τα μαστίγιά τους κραδαίνανε στο έδαφος για να τρομοκρατηθούν τα θηρία! Οι δανειστές μας, εν προκειμένω…

Θέλησα κι εγώ να τρομάξω κάποιον δικό μου δανειστή, όλως προσφάτως. «Δε σού πληρώνω, ρε, τα ενοίκια», τού δήλωσα με παρρησία! Τώρα, μετά την έξωση, βρίσκομαι σε ιδιόκτητο σπίτι που το διορθώνω και με διορθώνει, αλλά δεν έχω προς το παρόν μετανιώσει. Ακούς εκεί, του έκανα τα μούτρα κρέας! Το ενοικιασμένο σπίτι μου το πρώην, τώρα το έχει εκμισθώσει σε δύο καλλονές σαραντάρες, να σού σηκώνεται το κάγκελο, φίλε μου…

Συνεπώς, οι λεονταρισμοί, ως εκεί που μας παίρνει! Δε βαριέσαι, ο σοφός λαός μας καλά έκανε και τους ψήφισε. Και η Αποχή επίσης θριάμβεψε – σωστό! – και τη δουλειά μας την κάνουμε. Εντάξει, οι καιροί είναι πονηροί, πόλεμοι μαίνονται και πόλεμοι απειλούνται. Είμαστε κυριλέ και καθώς πρέπει! Ακόμα και μες στην κόλαση, εμείς, επιμένουμε να νοιαζόμαστε για την ουρά μας:

Να μην μάς πιάσει φωτιά, δηλαδή…


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΘΑ ΤΟΝ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΡΥΛΟ

Γράφει ο Λάκης Γκολάκης

Θα τον κερδίσουμε τον Θρύλο, σίγουρα ναι!
Θα φάει ο Μαρινάκης «ξύλο», σίγουρα ναι!
Με τον Σοϊλέδη και τον Μάνταλο,
καλημέρα, Α.Ε.Κ.! Καλημέρα!...

Δίνει ο Μπαρμπόσα στον Σιμόες, στ’ αριστερά…
Αυτός συγκλίνει προς το κέντρο… Γερά! Γερά!...
Η κάθετος στον Μπουονανότε, ο Ρομπέρτο αλλού,
νάτο το πρώτο το γκολάκι!... Πάρ’ τα, Λουλού!...

Θα τον διαλύσουμε τον Θρύλο, σίγουρα ναι!
Θα τους αλέσουμε στον μύλο, σίγουρα ναι!
Οι Κολοβέτσιος, Τζανετόπουλος,
είναι βράχοι!... Ένωσις, ολέ!...


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΠΟΙΟΣ Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΗΣ Ν.Δ.;

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Ποιον θα ψηφίσουν γι’ αρχηγό,
στην Νέα Δημοκρατία;
Αχ, μια σκασίλα που ’χα εγώ.
Θα πιάσουν απαρτία;

Θα ’ν’ όσοι πήγαν μια φορά;
Λιγότεροι; Ποιος ξέρει;
Που ψήφισαν τον Σαμαρά,
Μνημόνιο για να φέρει;

Γραβάτα ο Άδωνις φορεί
κι ο Βάγγος το μουστάκι.
Ο Τζιτζικώστας, φαβορί
βλέπει τον Μητσοτάκη.

Άλλος γαλάζιος, άλλος μπλε,
βγαίνουνε στην οθόνη.
«Είμαι καλός! Είμαι κομπλέ!
Οι άλλοι θα φάνε σκόνη»!...

Ποιος είναι φίλος του λαού;
Ποιος ψεύτης; Ποιος λαμόγιο;
Εις της Πεντέλης το Νταού,
να ’σαντε σ’ ένα υπόγειο!


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΠΕΡΙ ΚΑΜΜΕΝΟΥ (ΔΗΜΗΤΡΗ)

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Ο Δημήτρης ο Καμμένος τιτιβίζει στο Twitter
και τ’ αγνά τα προβατάκια τον ακούν και λεν, «ω, μήτερ»!

Τα κοράκια περιμένουν να τον δουν στο μαύρο χώμα,
να μοιράσουν μεταξύ τους το πολιτικό του πτώμα!

Αχ, γιατί; Γιατί, Δημήτρη, διέπραξες τέτοια «πατάτα»,
μήπως μοιάζεις με τον Πάνο, «κατά μάνα, κατά τάτα»;

Μήπως, τ’ άλλο πρόσωπό τους, των ΑΝ.ΕΛ., είν’ το δικό σου,
να το κάνω τραγουδάκι, να το πει η Σοφία Βόσσου;


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...