Δεν πέφτει ο "μύλος" των κλεφτών με δόρυ Δον Κιχώτη

Μάταια κυνηγούν σκιές εδώ και πέντε μήνες,
οι Εξεταστικές Επιτροπές να πιάσουν τις κομπίνες.
Τα μέλη αποφάσισαν με σύγχρονες βαθιές τομές,
κρυφές του μαύρου χρήματος να βρουν διαδρομές.

Ψάχνοντας στο λαβύρινθο των μυστικών αρχείων
κινούνται με αργό ρυθμό πρακτόρων αρχαρίων.
Η SIEMENS τα απόρρητα κρατάει «στο σεντούκι»,
και απαντά αρνητικά στο Χάρη τον Μπαμπούκη.

Τα ασαφή πορίσματα κατέδειξαν εν τέλει
ως αρχηγό των «τρωκτικών» τον Τάσο το Μαντέλη.
Αφού για καμιά δεκαριά είχανε στήσει μπλόκο
μέσ’ την παγίδα βρήκανε μόνο τον κύριο «Ρόκο»

Με νομικά σοφίσματα κι άφθαστη πανουργία,
ο «αρουραίος» δήλωσε πως πήρε «χορηγία».
Το παραμύθι εξιστορεί και το πιστεύει ακόμα
πως η κλοπή δεν πιάνεται αν είναι για το κόμμα.

Οι διώκτες δεν εισέρχονται στ' άδυτα των κομμάτων
που έχουν γλώσσα κωδικών και όχι ονομάτων.
Το ίδιο το σενάριο είχε παιχθεί προσφάτως,
όταν στη φάκα πιάστηκε ο Θόδωρος Τσουκάτος.

Διαφωνίες νομικές βάλανε τροχοπέδη,
δεν βγήκανε πολλά στο φως ούτε για Βατοπέδι.
Αφού «ψηλούς»δεν πιάσανε ούτε και ρασοφόρους
το τσέκ πληρώνει ο Κοντός και ο Εφραίμ τους φόρους.

Καθολικό το αίτημα σε τέτοιες υποθέσεις,
να παίρνει το Δημόσιο τις «μαύρες» καταθέσεις.
Θα πρέπει οι ιθύνοντες να καταλάβουν ότι:
Δεν πέφτει ο «μύλος» των κλεφτών με δόρυ Δον Κιχώτη.

Θάνος
Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Από την Τζούλια έρχομαι (απολίτικο και ολίγον απολίτιστο επικόν ποίημα)

Από την Τζούλια έρχομαι και στην κορφή Μαριάννα,
η κρίση η οικονομική μού άλλαξε τα πλάνα.

Σκεφτόμουνα να παντρευτώ, να πάρω μια παρθένα,
τώρα περνάνε από μπρος, και από πίσω τρένα.

Απ’ τις μεγάλες ντίβες μας, γουστάρω ’γώ την Στέλλα,
να μού τρελαίνει το κορμί μα και τη βουβουζέλα.

Κάθε που η Αργεντινή θα χώνει την γκολάρα,
θα σιδερώνει τορνευτή τα άσπρα μου κολάρα.

Θα με φροντίζει στοργικά, δεν θα με κερατώνει,
με το Θωμά, με τον Μηνά, τον Πέτρο, τον Αντώνη.

Ω τι καλά, ω τι χρυσά, ω τι μαλαματένια,
να ’χω μια τέτοια γκόμενα να μου βλογάει τα γένια.

Και θα ξεχάσω την ξανθή Πετρούλα, τη χυμώδη,
που λέει θα κάνει Ντι-Βι-Ντι, με εραστή ζωώδη.

Από την Τζούλια έρχομαι και πίνω μια σαμπάνια
και στης Μαριάννας της αυλή σφάζονται πελεκάνια.

Πολ Σάτιρος

Σημείωση Πολ Σάτιρου: Γκρρρ, δεν προλαβαίνω να γράψω κάτι, κι αμέσως έρχεται καπάκι ο Θάνος, να μού κουκουλώσει το δικό μου... Μπου-χου-χου!...

Σημείωση Διεύθυνσης Ιστολογίου: Η επόμενη ανάρτηση (καπάκι) είναι του Θάνου, του εξαίρετου συνερ-γάτου μας! Μη φύγει κανείς!!!
Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Όλη η αλήθεια για το σκάνδαλο στο θωρηκτό Αβέρωφ

Κοιτάξτε να δείτε, κάποια παντρευότανε. Σκέφτηκε λοιπόν να κάνει ένα τρικούβερτο γλέντι, γιατί αυτή δεν θα πεθάνει ποτέ! Ξέρετε, είναι μερικοί που τρώνε-τρώνε μέχρι σκασμού τον άμπακο εδώ πέρα, κι όταν έρχεται ο χάρος να τους πάρει βρίζουνε κι απειλούνε θεούς και δαίμονες. Ο χάρος φυσικά, που δεν ιδρώνει τ’ αφτί του, τους παίρνει συμπούμπουλους κι αυτουνούς, όπως κι όλους μας δηλαδή, χ…σε μέσα…

Κάποια Μαριέττα ήτανε, κάποιον Πατσουλή πήρε… Τιβί περσόνα, το κορίτσι, δεν είμαστε ό,τι κι ό,τι ε;

«Βρε Μαριέττα μου», είπε μια μέρα πριν λάβουν χώρα τα καθέκαστα ο Πατσουλής, «δεν κάνουμε τη γαμήλια δεξίωσή μας στο Αβέρωφ»;

«Ο …Αβέρωφ το ξέρει»; Αναρωτήθηκε η πανέξυπνη Μαριέττα.

«Άστον αυτόν Μαριέττα μου, βλάχος μάς ήρθε, βράχος τού ήρθε! Χους ει…», μουρμούρισε κουνώντας το κεφάλι του ο Πατσουλής. «Μη στενοχωριέσαι όμως. Θα φέρουμε ρωσίδες, με τρίχες σαν κοτσίδες», συμπλήρωσε…

Το είπε και το ’κανε… Να κάτι Ουκρανέζες, να κάτι Γεωργιανές ξέκ…λες, να και κάτι Μοσκοβίτισσες μπουκιά και συχώριο! «Εκτιμώ ότι φαίνεται ελαφρώς το κιλοτάκι σας, αγαπητή εεε Λιούντα»… «Μπα; Πότε; Όταν εγκώ σκύβει»; «Ναι, όταν σκύβετε αλλά κι όταν δεν σκύβετε». Κι ανέβηκαν όλες αυτές επάνω στο θωρηκτό κι αναστέναξε το θωρηκτό και τα κανόνια του ερεθίστηκαν κι έγιναν πολλαπλάσια σε μέγεθος, μετά συγχωρήσεως.

«Ου! Τι μεγκάλα κανόνια έχεις το πλοίος σας»!
«Έλα να σού δείξω και τα υπόλοιπα, μανάρα μου»!...

Πριν ξεκινήσει το γλέντι, εκφώνησε βαρυσήμαντο λόγο ένας ε.α. αξιωματικός του πολεμικού ναυτικού: «Βίον ανθόσπαρτον στο ζεύγος», είπε με γεμάτο το στόμα του. «Να ζήσει και να έχει την ίδια τύχη με το θωρηκτό! Καλή διασκέδαση επίσης στους υπόλοιπους που δεν παντρεύεστε τώρα»… Και τα λόγια του τούτα, αποτέλεσαν το έναυσμα για τρυφηλούς εναγκαλισμούς μεταξύ των παρισταμένων, χουφτώματα και τα τοιαύτα. «Καλέ κύριος, μην πιάνετε το βυζούβιός μου»… «Α, δεν λέγεται “βυζούβιος”, μωρό μου το ηφαίστειο! Προσπάθησε ξανά»…

Οι δύο πεθερές αεικίνητες, μοιράζανε τα κονφετί και ήταν τόσο αγαπημένες που πήγαιναν σ’ όλους τους χώρους πιασμένες αγκαζέ! Ο γαμπρός έπαιρνε μάτι δεξά-ζερβά κι η Μαριέττα είχε συνεχώς τον νου της μη φάει κανένα κέρατο και χαλάσει το πάρτι. Όχι, βέβαια, ότι δεν έπαιρνε μάτι κι αυτή… Σιγά τώρα, η παρθένος!... Παρθένος το γένος, για να εξηγούμαστε…

«Πού είναι ο παπάς»; Ρώτησε έντρομος κάποια στιγμή ο Πατσουλής. Διότι είχαν προσκαλέσει και τον παπά που τους πάντρεψε και ξαφνικά έμοιαζε εξαφανισμένος από προσώπου Αβέρωφ…

«Α, εκεί είναι», έκανε αδιάφορα η Μαριέττα δείχνοντας με το δάχτυλο έναν όγκο από Ουκρανέζες, επάνω σ’ έναν μαυροφορεμένο με γένεια. «Δεν τον φάγανε ακόμα, αλλά πού θα πάει; Κοντεύουν να τόνε λυγίσουν με το βάρος τους»!

«Αγάπη μου», τη μάλωσε τρυφερά ο Πατσουλής, «μη λες “με το βάρος τους”… Με τα προσόντα τους, να λες»!... Και τη φίλησε μακροσκελώς στα χείλη. Οι μουσικές έπαιζαν, η ζάλη απ’ τα ποτά γρήγορα απλώθηκε, τα πάθη άναψαν πάνω στο γυμνό κατάστρωμα και κανένας δεν κατάλαβε τελικά για πότε πέρασε η βραδιά… Φεύγοντας εξαντλημένοι με το πρώτο φως της ημέρας οι (αξιοπρεπείς) προσκεκλημένοι ευχήθηκαν από καρδιάς στο νιόπαντρο ζευγάρι «και του χρόνου»…

Πολ Σάτιρος
Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Μέσα στη Νότιο Αφρική είδαμε άσπρη μέρα

Εκεί που φάγαμε το γκολ και λέγαμε, «τι κρίμα!»,
ο από μηχανής θεός μας άλλαξε το κλίμα.
Τότε οι μαύροι πάνθηρες πιαστήκανε από μάτι
και την αυλαία ανοίξαμε με ένα γκολ του «Σάλπι».

Η Εθνική ανέκαμψε, βρήκε τον εαυτό της
άριστη μπάλα έπαιξε κι έφθασε στο σκοπό της.
Κανένας δεν υστέρησε σε τούτο το παιχνίδι,
η νίκη επισφραγίσθηκε με γκολ του Τοροσίδη

Πρώτη φορά σε Μουντιάλ κερδίζουμε αγώνα
και την πανηγυρίσαμε σαν νίκη «Μαραθώνα».
Γλέντι και κορναρίσματα μέχρι αργά το βράδυ
και τον Ρεχάγκελ βλέπουμε σαν νέο Μιλτιάδη.

Το ηθικό ανυψώθηκε και πήραμε αέρα
αφού στη μαύρη ήπειρο είδαμε άσπρη μέρα.
Όλοι να το ευχόμαστε στο επόμενο παιχνίδι
μήπως και ρίξουνε κλωτσιά, πάλι στον Τοροσίδη.

Θάνος

Σημείωση δική μας: Στο επόμενο παιχνίδι Θάνο μου, δεν αρκεί μία κλωτσιά! Χρειάζονται πολλές κλωτσιές και πάλι ζήτημα είναι αν θα περάσουμε έστω τη σέντρα! Χε, χε! Λοιπόν, ποιηματάρα έγραψες και θα την αναρτήσουμε και στο Ελλάς Ολέ! (Η ηλεκτρονική διεύθυνση του Ελλάς Ολέ!: http://ellasole.blogspot.com). Π.Σ.!
Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Μας κούρεψαν οι Κο{υ}ρεάτες

Κι αν μας κουρέψανε άσχημα, οι φίλοι Κορεάτες
και άνετα δεν νοιώθουμε στου Μουντιάλ την Πιάτσα,
κάτω δεν θα το βάλουμε, πάλι μαλλιά θα βγάλουμε,
την γκαντεμιά θα σπάσουμε, γιατ’ είμαστε από ράτσα.

Αν ανεβάσουνε στροφές, όλοι οι ποδοσφαιριστές
κι είναι γνωστό στα δύσκολα πως έχουν εμπειρία,
με «Σάλπη» να σαλπάρουμε, την νίκη για να πάρουμε
αν και δεν είναι εύκολο από την Νιγηρία.

Τα αίτια τα ξέρουμε γι’ αυτό δεν υποφέρουμε,
για το κακό που πάθαμε φταίνε οι βαβουζέλες,
θα πρέπει για καλού-κακού να μας στηρίξουν οι Ζουλού,
να αντηχήσουν τα Ταμ-Τάμ να δούμε άσπρες μέρες.


Θάνος
Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Αρχίζει το Μουντιάλ!

Αρχίζει το Μουντιάλ,
πολύ το γουστάρω,
σουβλάκια θα πάρω
και μπύρα μεγάλ-!

Θα βλέπω τα γκολ,
να πέφτουν σαν σφαίρες,
ετούτες τις μέρες,
γιορτή έχω και σχόλ-!

Η κρίση, χε, χε,
ποσώς με τρομάζει,
και πια δεν με νοιάζει,
ο κύριος Μπουχέ-!

Σαν ένα ραγκούν,
θα μείνω στο σπίτι,
κι αντί τον Ελύτη,
θα δω Καραγκούν'-!

Αρχίζει το Μουντιάλ,
με τις βουβουζέλες,
θα κάνουμε τρέλες
και όπου μας βγάλ'-!


Μουντ Σάτιρος (αδερφός του Πολ, ειδικευμένος στο Μουντιάλ)
Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Στην πολιτική σκακιέρα

Στην πολιτική σκακιέρα
κάτω από θαμπές λυχνίες,
κάνουνε πως δίνουν μάχες
μα συνάπτουν συμμαχίες.

Στην πολιτική σκακιέρα
ρόλο η διπλωματία παίζει,
το μυαλό δεν είναι πάνω
αλλά κάτω απ' το τραπέζι.

Δίχως να το καταλάβεις
γίνεται το άσπρο μαύρο
και εντέχνως εμφανίζουν
ένα άλογο για ταύρο.

Ισοδύναμες παρτίδες
είναι λίγες και σπανίζουν
κι όταν είναι «κορυφαίες»
για τους άλλους κανονίζουν.

Οι μεγάλοι θέτουν όρους
αφού είναι αφεντικά
κι οι μικροί με «yes» κουνάνε
το κεφάλι ευλαβικά.

Τα παιχνίδια εποπτεύουν
Διεθνείς Οργανισμοί
κι εφαρμόζονται …αναλόγως
νόμοι και κανονισμοί.

Είναι αιώνιος κανόνας
πως σε κάθε συμμαχία
ισχυροί τρώνε τον άρτο
κι οι αδύνατοι ψιχία.

Θάνος
Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Μες στης κρίσης τον καιρό

Μες στης κρίσης τον καιρό,
φτιάχνουν κόμματα σωρό,
σπρώχνει η Ντόρα τον Αντώνη
και το Κέντρο ελευθερώνει,
ενώ ο Αλέκος πάει να μπλέξει,
στην Αλέκα τον Αλέξη,
ο Χρυσόγελος γελά,
προσπαθεί ναι μεν, αλλά…

Ο Στρος Καν μας κυβερνά
και συχνά-πυκνά περνά,
για να δει αν χλωμό είν’ ακόμα
του Γιωργάκη μας το χρώμα,
πράγμα που σημαίνει ότι
υπακούει με την πρώτη,
«ο Καρατζαφέρης φταίει»,
λέν’ για πλάκα οι Ευρωπαίοι…

Οι δημοσιογράφοι ορδές,
σαν τους νεκροθάφτες, δες,
γράφουν στις φυλλάδες για ούλα,
μέσα στην αναμπουμπούλα,
ποιος τολμά να τους αγγίξει,
την κυβέρνηση θα ρίξει,
το Ταμείο τους να ’ν’ γερό,
μες στης κρίσης τον καιρό…

Πολ Σάτιρος
Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Ο ωραίος Άκης

Τον πολύ ωραίον Άκη,
συναντώ στο Κολωνάκι,
σε μπουτίκ να κάνει ψώνια
για τα τέκνα και τα εγγόνια!

Φτύνω κάτω μια ροχάλα,
«γεια σου Άκη μου, κουφάλα,
πώς κι απ’ τα δικά μας μέρη,
η Σταμάτω σου το ξέρει»;

Προσπαθεί να μ’ αποφύγει,
μα τον παίρνω στο κυνήγι
και τον πάω, θέλει δε θέλει,
καροτσάκι στην Κυψέλη!

«Τι γυρεύεις, επιτέλους»,
λέει με γρηγοράδα βέλους,
«μήπως να σού δώσω σπίτι,
blogger άστεγε κι αλήτη»;

Παίρνω ανάποδες μαζί του:
«Ναι, στην Αρεοπαγίτου!
Στην Ακρόπολη γουστάρω,
δώσ’ μου σπίτι να το πάρω»!

Πολ Σάτιρος
Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Καραμανλής - Νατάσσα (Το έπος του Μπουχέσα)

Βαθιά, άκραχτα μεσάνυχτα!... Ο Καραμανλής κοιμάται… Χρρρ, βζζζ, χρρρ… Η Νατάσσα ξαγρυπνά, βαριά σεκλετισμένη:

Αγάπη μου, Καραμανλή, τι έπαθα η καημένη,
να ξαγρυπνώ στο πλάι σου, βαριά σεκλετισμένη,
να μην μπορώ να κοιμηθώ, μήτε να κλείσω μάτι
κι όταν στο δρόμο περπατώ, όλοι να λένε: «Νάτη»!

Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, ο Καραμανλής πορδίζει. Ένα μακρόσυρτο πόρδισμα, διότι έφαγε φασόλια γίγαντες για βράδυ και μάλιστα γιαχνί…

Η Νατάσσα οσμίζεται την οσμή και λέει τούτα τα λόγια:

Ακόμα κι η πορδούλα σου, φασόλια μού μυρίζει,
ήταν απ’ τα χεράκια μου, γι’ αυτό δεν είχαν ρύζι,
αν τα ‘φτιαχνε η μανούλα μου, που θέλει να χωρίσω,
θα ’χανε ρύζι από μπροστά και ρύζι από πίσω!

Τικ-τακ, τικ-τακ, το εκκρεμές του σαλονιού μετράει τώρα τις μικρές ώρες… Τρεις και μισή, η Νατάσσα εξακολουθεί να στριφογυρίζει στο κρεβάτι της… Ο Καραμανλής βογγάει:

Ουφ, ουφ, παράφαγα, θαρρώ, εκείνα τα φασόλια,
σκάνε μες στο στομάχι μου, σαν σκάγια και σαν βόλια,
τα ’φαγα μην κακοφανεί στη σύζυγο τη δόλια,
ενώ θα προτιμούσα εγώ πεντέξι τυροβόλια!

Μπαμ! Νάσου κι άλλη πορδή!... Πιο βροντερή ετούτη. Η Νατάσσα σηκώνεται απότομα και τρέχει στο παράθυρο να πάρει αέρα.

Αλίμονο, την πάτησα με τούτον τον μπουχέσα,
άμα δεν ξαναεκλεγεί, μάγκα μου χέσε μέσα!

Ο Καραμανλής ανακλαδίζεται, ξυπνάει κι ευθύς από τον ύπνο του βγαλμένος, τη ρωτάει:

Πώς είπες, γυναικούλα μου; Άκουσα στα σωστά μου;
Γιατί άφησες το νυφικό κρεβάτι μας, ’δώ χάμου;
Γιατί τ’ αβρό χεράκι σου δεν μού κρατάει το μπούτι;
Μήνα σού λείπουνε λεφτά; Μήνα σού λείπουν πλούτη;

Η Νατάσσα, δίχως να τα χάσει απ’ το ξέσπασμα του άντρα της, τού απαντά με χάρη, που ξετρελαίνει γέροντα αλλά και παλικάρι:

Όχι, με σένα χόρτασα, μωρό μου, μεγαλεία
και της Ραφήνας γλέντησα τη φίνα παραλία,
μα αν σε διαγράψει ο Σαμαράς δεν ξέρω τι θα κάνω,
θα προτιμήσω αντί εσού, κάποιον Τουμάση Πάνο!

Ο Καραμανλής συγκλονίζεται. Δεν μπορεί να αρθρώσει λέξη… Ναι, έτσι είναι! Μην νομίσετε δηλαδή ότι βιαζόμαστε να τελειώσουμε το παρόν μιούζικαλ-ευθυμογράφημα. Απλά, ο Καραμανλής σιώπησε. Να εξηγούμαστε, για να μην παρεξηγούμαστε, δεν συμφωνείτε;

Αμέεε!... ΤΕΛΟΣ

(Αλλά θα επανέλθουμε λίαν συντόμως, χε χε!).

Πολιτική Σάτιρα!
Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Οι ελεγκτές ξανάρχονται

Οι ελεγκτές ξανάρχονται,
να δουν, να κρίνουν και να πουν,
αν οι δημόσιοι άρχοντες
τα καταφέρνουν ή σιωπούν.

Άκου το βήμα τους βαρύ,
το βλέμμα τους θεοσκότεινο,
να μας νικήσουνε μπορεί,
μα δε γυρεύουν κότινο.

Γυρεύουν ένα-δυο νησιά,
στο Αιγαίο ή στο Ιόνιο
κι οι κάτοικοι στην Κηφισιά,
όλοι να πιούνε κώνειο.

Εμπρός, τα πλούτη ας κρύψουμε,
μη μας συλλάβουνε μ’ αυτά,
τα πόδια τους να γλείψουμε,
«παιδιά, δεν έχουμε λεφτά»!

Τα φροντιστήρια των παιδιών,
τις πενιχρές συντάξεις μας,
οι ελεγκτές της Κομισιόν,
λέν’ «σύμβολα της τάξης μας».

Αν βγούμε για καναν καφέ,
αλίμονο, τη βάψαμε,
δε μας πιστεύουν, βρε αδερφέ,
που ό,τι είχαμε το χάψαμε.

Πολ Σάτιρος
Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Ποιος είναι; Ποιος;

Ανάστημα μέτριο
προς το κοντό,
μάτια αρουραίου
αυχένα χονδρό.

Ήρεμη φάτσα
σαν άκακος γάτος,
κινείται αθόρυβα
δείχνει αεράτος.

Οξύτατη όσφρηση
τα πάντα μυρίζει,
με τσάντα μεγάλη
και λάπτοπ γυρίζει.

Γκριζόμαυρες τρίχες
κοσμούν το κεφάλι,
η ζήμενς του έδωσε
μίζα μεγάλη.

Με στυλ πρεσβευτή
γυρνά τον πλανήτη,
στενές σχέσεις έχει
με τον Σημίτη.

Στο φίλο του έβαλε
μεγάλο μαράζι,
τώρα τον βλέπει
και δρόμο αλλάζει.

Πακέτα της ζήμενς
έχει στον τόκο,
στις μπίζνες τον ξέρουν
ως κύριο «Ρόκο»

Τα πάντα ρυθμίζει
με τρόπο ωραίο,
το χρήμα λατρεύει
σαν τον Εβραίο.

Το γρίφο θα λύσω
να μη σας κουράσω,
Μαντέλη τον λένε
στο όνομα Τάσο.

Θάνος
Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Το ένδοξο παρελθόν στην Αρουράδα

Μια φορά κι έναν καιρό, στων αρουραίων τη χώρα, την ονομαστή Αρουράδα, κυβερνούσε ο Σημιτοπόντικας, ένας αρουραίος σούπερ! Ω, τι ωραία που κυβερνούσε ο Σημιτοπόντικας κι όλοι οι αρουραίοι τριγύρω του, τον επευφημούσαν και τον θαύμαζαν!...

«Εγώ», έλεγε με χαμηλωμένο το κεφάλι ο Σημιτοπόντικας, «είμαι ένας απλός λογιστής και τίποτ’ άλλο… Ένας λογιστής με περιβραχιόνια και μπρατσάκια»… Υπονοώντας φυσικά ότι, τα «περιβραχιόνια» και τα «μπρατσάκια» του, τον βοηθούν να διατηρεί καθαρά τα μανίκια του έτσι και τυχόν ακουμπήσει στο μελάνι…

Ενώ όμως διατηρούσε καθαρά τα μανίκια του, και καμάρωνε με χρυσά μανικετόκουμπα δίπλα στην μπουρούχα του, την Ποντικοδάφνη (πώς λέμε «Πικροδάφνη»), ενώ που λέτε τα διατηρούσε παστρικά και καθαρά, κάποιοι, ω, κάποιοι βουτούσανε το δάχτυλο στο μέλι!...

Μέλι, μέλι λαμπερό,
τον κακό σας τον καιρό,
φάτε μέλι κι εκκενώστε,
ψίχουλα στον κόσμο δώστε!

Ναι, αλήθεια είναι! Υπήρχε ένα θεόρατο βάζο με μέλι, κάπου στο κέντρο της Αρουράδας, στη συνοικία των πλουσίων ονόματι Κοτρωνάκι, και μες στο μέλι αυτό, ωσάν μελισσοκόμοι, τσαλαβουτούσαν διάφοροι και τρώγανε οι καημένοι: Τσίρι-τίρι, τσιριτρό, τσιριτρί-τσιριτρό!

Απλά μαθηματικά, μην το ψάχνετε… (Τώρα, βέβαια, οι εισαγγελείς το ψάχνουνε, μπας και τσαλαβουτούσε εκεί και ο Σημιτοπόντικας – και έτσι μάλλον είναι αν και μέχρι στιγμής δεν αποδείχτηκε. Μέχρι στιγμής, χε, χε)!...

«Ποντικομαντέλη μου, Ποντικομαντέλη μου, μού το ’καψες τ’ αμπέλι μου», τραγουδούσε το ραδιόφωνο μια ωραία πρωία… Κι ο Ποντικομαντέλης κατέφθασε τρεχάτος:

«Με ζητήσατε, άρχοντά μου, Σημιτοπόντικα»;

«Βρε, καλώς το παιδί»… Τον καλωσόρισε ο Σημιτοπόντικας με τη γνωστή γλοιώδη φωνή του, που εγώ αν ήμουν Δάφνη θα την είχα κάνει προ πολλού, με ελαφρά… (Σημείωση: Η φράση «αν ήμουν Δάφνη» σημαίνει: «αν βρισκόμουν στην Δάφνη, την περιοχή της Αθήνας». Για να μην έχουμε τίποτα επικίνδυνες παρεξηγήσεις, δηλαδή)…

«Εισέπραξες από την Αρουροsiemens, μωρέ»; Ρώτησε γεμάτος αγωνία ο Μέγας Ηγέτης των Πιστών. (Μην μπερδεύεστε, μιλάμε για τον προηγούμενο του προηγουμένου. Ο Φον Μπουχέσας θα παίξει σε επόμενο ευθυμογράφημα. Σήμερα οι ρόλοι είναι …μετρημένοι!).

«Εισέπραξα, εισέπραξα, κι εγώ και ο κουμπάρος! Θα δώσω και στην κόρη μου, για ν’ αποκτήσει θάρρος»!...

«Σε μένα; Σε μένα δεν θα δώσεις το κατιτίς μου»; Κλαψούρισε ο Σημιτοπόντικας.

«Μα, σάς το ’φερα ήδη το κατιτίς σας», απάντησε πρόθυμα και ετοιμόλογα (όχι ετυμόλογα ούτε ατιμόλογα) ο Ποντικομαντέλης. «Γυρίστε από πίσω, για να σάς το βάλω»…

«Τιιιιιι»; Φρύαξε ο Σημιτοπόντικας.

«Όχι, καλέ! Δεν είναι αυτό που νομίσατε», τον καθησύχασε αδερφίστικα ο Ποντικομαντέλης. «Απλά, εεε, έλεγα να κρατάμε και μια πισινή, διότι πίσω έχει η αχλάδα την ουρά και ποτέ δεν ξέρεις ποιοι έρχονται πίσω από μας»…

«Έχεις δίκιο, έχεις δίκιο», συμφώνησε ανακουφισμένος ο Σημιτοπόντικας. «Σύρε παιδί μου στη γυάλα του πρώην χρυσόψαρου και κάμε τη δουλειά σου. Πρόσεξε μόνο, τι θα ρίξεις, μη με ρίξεις»! Για να καταλήξει φιλοσοφικά: «Δικαιοσύνη, δικαιοσύνης μάτι δεν βγάζει»!...

«Κόρακα μου, εσείς»!... Τον παίνεψε ο Ποντικομαντέλης και πήγε στη γυάλα και τη γέμισε με γάλα, για να γίνουνε τα ψάρια της μεγάλα. Δέκα εκατομμύρια είναι αυτά! Αν πέρασαν από τον Ποντικομαντέλη, γιατί να πάνε στον Ποντικο-ανω-κατωμερίτη και να μην πάνε στον πιο λογικό τους προορισμό, ήτοι τον Μεγάλο Ηγέτη των Πιστών, της συμπαθούς – κατά τ’ άλλα – Αρουράδας…

Και ζήσανε αυτοί καλά μέχρι τώρα, και εμείς χειρότερα από τώρα και πίσω, εεε μπρος!

Πολιτική Σάτιρα!
Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Πρωθυπουργός εκάλεσε την Άννα στο Μαξίμου

Το μάθατε τι έγινε στο χώρο της Παιδείας;
Η φημισμένη Υπουργός και ξακουστή Αννούλα,
λένε πως παχυλούς μισθούς μοιράζει σε Συμβούλους
και τα ταμεία αδειάζουνε απ’ τα λεφτά του ΕΣΠΑ.
Το άκουσε ο Πρωθυπουργός, φούσκωσαν τα νερά του
και την Αννούλα κάλεσε στο Μέγαρο εσπευσμένα.
Αμήχανος στριφογυρνά, δεν θέλει να πιστέψει
και με θυμό τρεμάμενος, κραυγάζοντας της λέει:

--- Άννα μου, βρήκες τον καιρό, βρήκες κι εσύ το μήνα,
με τέτοιο περιστατικό θόρυβο για να κάνεις;
Αφού κακό μας έκανε η Άντζελα Γκερέκου
και δύσκολα, με το στανιό, γλυτώσαμε την Τζάκρη;
--- Ψέματα λένε πρόεδρε, σπιούνοι, συκοφάντες,
για να σκαρώσουν σκάνδαλο, όπως με τις κουρτίνες.
Εξ άλλου τούτα τα λεφτά είναι απ' την Ευρώπη
κι εμείς αδρά πληρώνουμε, όσους για μας δουλεύουν.
--- Τι λες Αννούλα μου γλυκιά, έλα στα συγκαλά σου,
άμα το μάθει η Τρόικα στα τάρταρα θα πάμε,
η Μέρκελ μ’ ευχαρίστηση θηλιά θα μας περάσει,
και θα βουίξουν τύμπανα σε όλη την Ευρώπη.
--- Άρχοντα, πήγα για καλό της έρμης της Παιδείας
και είπα με τα χέρια μου να βάλω λιθαράκι,
σ’ αυτό το οικοδόμημα που είναι στοιχειωμένο,
κι αν το κατώφλι του διαβείς, ασπρίζουν τα μαλλιά σου.
Αφού ο Άρης πήγε νιός και βγήκε γερασμένος,
παρόλο ότι έβαφε τα στρογγυλά του μάτια.
Θυμήσου τον Γεράσιμο, την άτυχη Γιαννάκου
και τόσους άλλους Υπουργούς, εκτός της αφεντιά σου.
--- Καλά τα λες Αννούλα μου, σοφά μου τ’ αραδιάζεις,
μα βλέπω τα μαλλάκια σου, μαύρα και γυαλισμένα,
τα βελουδένια μάγουλα στο φως λαμποκοπούνε,
που φαίνεται ότι εκεί, σε πιάνεται το κλίμα.
--- Πρόεδρε είμαι ακούραστη, νυχθημερόν δουλεύω
και την υγειά μου την χρωστώ, στον κρόκο της Κοζάνης,
που τέτοιο μαγικό φυτό δεν έχει η οικουμένη,
κι αν θέλεις ν’ ανανεωθείς, πεσκέσι να σου φέρω.
--- Άννα κουβέντα άλλαξε, μη φεύγεις απ’ το θέμα
και κοίταξε το θόρυβο να τον καταλαγιάσεις,
με διαψεύσεις διαρκώς σε όλα τα κανάλια
γιατί διαφορετικά, χείμαρρος θα σε πάρει.

Χαιρέτισε τον Πρόεδρο, γλυκά χαμογελώντας,
καθησυχάζοντας αυτόν, πως όλα είναι φήμες,
κι ευτυχισμένη γύρισε πίσω στο Υπουργείο,
στο θρόνο της την άραξε, κι ας είναι στοιχειωμένος.

Θάνος
Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...