Top Secret

Δεν είν’ η Μπρούνι γκαστρωμένη,
όταν τη βλέπεις με μπικίνι,
είν’ η κοιλιά της φουσκωμένη,
απ’ τις πολλές μπύρες που πίνει.

Είναι τρελός ο παπαράτσι,
που τράβηξε φωτογραφία,
είχε στηθεί για να τού κάτσει,
κάποια μπεκάτσα με λοφία.

Ο Νικολά μιλά για φήμη,
περί μωρού, περί διδύμων
κι απλόχερα μοιράζει ασήμι,
για να σωπάσει ο κάθε ειδήμων.

Το ’χουν top secret στα Ηλύσια,
ο Γιώργος μην το μάθει κι η Άντα,
και πάν’ και τούς γυρέψουν στα ίσια,
να κουμπαρέψουνε για πάντα.

Κατά κανόνα όλα τα ζεύγη,
ψάχνουνε πλούσιο κουμπάρο,
με την ουρά στα σκέλια φεύγει,
όποιος δεν έχει για καπάρο!


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Η 5η δόση

Πήραμε την πέμπτη δόση
κι έχουμ’ όλοι ξεσαλώσει,
στον μανάβη πάμε πάλι,
στον χασάπη, στον μπακάλη!

«Βρε, καλώς τον, τον Τουμάση,
πού ’σουνα και σ’ είχα χάσει;»,
«μ’ είχες χάσει μα με βρήκες,
άνοιξε τις αποθήκες»!

Μας εξέχασ’ ο κουρέας,
«βρε, καλώς τον· είσ’ ο Αντρέας;»,
«ποιος Αντρέας; Είμ’ ο Πάνος»,
απαντάς υπερηφάνως!

Τι σακάκια, παντελόνια,
για την γκόμενα κολόνια,
τι i-pad και τι i-phone,
teacher, leave the kids alone!

Πήραμε το παραδάκι,
βλέπεις κόσμο και κοσμάκη,
πουρμπουάρ ξανά ν’ αφήνει
και να βάζει και βενζίνη!


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Εν τω Συντάγματι

Εν τω Συντάγματι ο λαός,
λυσιτελώς ικάνει,
ουδόλως παρά θίν’ αλός,
καρδίαν να πάει, τού κάνει.

Εις τας εισόδους της Βουλής,
αμέτρητοι πολίται,
ίστανται ακοίμητοι εν πολλοίς,
διότι η πατρίς πωλείται.

Ρεύσιν πανθάνει ο Σαμαράς,
ενώπιον των Γάλλων,
σώσον ημάς εκ της αράς…
– Ουδείς σας σώζοι μάλλον.

Ορών τα πλήθη με θυμόν,
ώσπερ αν ήσαν σκλάβοι,
εσθίων, ως λέγει, μεθ’ ημών,
ο Πάγκαλος εδιάβη.

Ο Βενιζέλος εκφωνείν
λόγους κληθείς ενδόξους,
ακούει της Μέρκελ την φωνήν,
ύδωρ ωσί, μεθ’ όξους.

Ην δε τις μόνος, Κουρουμπλής
(μάγκα μου, μάγκας είσαι),
εν τοις εδράνοις της Βουλής
τολμήσας διαφωνήσαι.

Αλλ’ εψηφίσθη τελικώς,
τ’ απονενοημένον,
ένας εισέτι τελικός
και με το ματς στημένον.

Ούδ’ ήλιος επεφάνη ευθύς,
ούδ’ άγαν ακτίς μένει,
ην δε τοις πάσι συμπαθείς,
οι Αγανακτισμένοι.


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Ο κύριος Πελοπίδας και το Μεσοπρόθεσμο

Ο κύριος Πελοπίδας είμαστε όλοι εμείς! Η ιστορία λοιπόν που ακολουθεί είναι πέρα για πέρα αληθινή γιατί όλοι εμείς είμαστε ο κύριος Πελοπίδας. Αν διαφωνείτε σ’ αυτό, είτε επί της αρχής ή και κατ’ άρθρο, θα σας διαγράψουμε! Κανονίστε, συνεπώς, την πορεία σας.

Τον καιρό εκείνον, ο Πελοπίδας μετέβη στον κήπο της Γεσθημανής, τον και Πλατεία Συντάγματος ονομαζόμενο, ένθα περιεβλήθη προβιά Αγανακτισμένου κατά τα πρότυπα της Πουέρτα ντελ Σολ εν Μαδρίτη και του εκεί παραληρούντος κοινού… Εν συνεχεία, ο Ιούδας ο Σαρκοζί, ήλθε και του έδωσε φιλάκι, λέγοντας:

«Εγώ, Πελοπίδα μου, κατάγομαι από Θεσσαλονίκη
κι έχω την Μπρούνι μου, η Μπρούνι μου μού ανήκει!
Εγώ, Πελοπίδα μου, θα σε υπερασπίσω,
μονάχα γύρνα μου λιγάκι κι από πίσω»!...

(Στο μέλλον, θα καίνε οι απόγονοι του Πελοπίδα – εάν φυσικά υπάρξουν απόγονοι του Πελοπίδα, δηλαδή όλων ημών – ένα ομοίωμα του Ιούδα Σαρκοζί κάθε Πάσχα, τιμώντας την επέτειο των τριάκοντα αργυρίων, εεε της πέμπτης δόσης θέλαμε να πούμε).

Ο Πελοπίδας χάρηκε με το φιλάκι, αλλά λυπήθηκε αμέσως μετά, επειδή πίσω από τους θάμνους της Πλατείας Συντάγματος, αμέσως ξεπήδησαν τα Μ.Α.Τ. και ένας Μ.Α.Τ.άκιας τον πλησίασε απειλητικά με το κλομπ προτεταμένο:

«Στάσου εντελώς ακίνητος, εκεί που βρίσκεσαι, για να σημαδέψω καλά», είπε ο Μ.Α.Τ.άκιας.
«Μη με χτυπήσεις», εκλιπάρησε ο Πελοπίδας.

Το τι έγινε τα επόμενα δευτερόλεπτα, το είδατε στις τηλεοράσεις σας. Ο Μ.Α.Τ.άκιας χτύπησε δυνατά τον Πελοπίδα με το κλομπ του στο κεφάλι κι ο Πελοπίδας σωριάστηκε στο έδαφος αιμόφυρτος. Παρακείμενοι «Αγανακτισμένοι» τον σήκωσαν στα χέρια και τον μετέφεραν στο κιόσκι των πρώτων βοηθειών, το οποίο είχε στηθεί στον σταθμό του Μετρό… Παρόμοια κιόσκια στήνονται πολλά από τον Ερυθρό Σταυρό σε πραγματικές μάχες, στα μετόπισθεν του εκάστοτε Μετώπου… Εδώ, αντί για τον Ερυθρό Σταυρό, ανέλαβε το έργο αυτό γνωστός φαρμακοποιός της Ιερουσαλήμ, aka Αθήνας.

«Πρώτα καθαρίζω το αίμα,
μ’ ένα φίνο οξυζενέ,
στη Βουλή μας την γκαντέμα,
όλοι τους ψηφίζουν «ναι».
Αφού το αίμα καθαρίσω,
με βαμβάκι καθαρό,
βάζω γάζες μπρος και πίσω,
να σε δω να σε χαρώ.
Τώρα, κύριε Πελοπίδα,
μοιάζεις μάσκα να φοράς,
μ’ ένα σίδερο γι’ ασπίδα
πρέπει να κυκλοφοράς.
Τρέξε γρήγορα, βγες έξω,
θα μάς ρίξουν χημικά,
μ’ οξυγόνο εγώ θ’ αντέξω,
Ιησούς Χριστός νικά»!

Τα παραπάνω λόγια ανήκουν στον συμπαθή φαρμακοποιό, ο οποίος επέδεσε με γάζες την πληγή στο ανοιγμένο κεφάλι του κυρίου Πελοπίδα. Τι να απόγινε αυτός ο φαρμακοποιός, ποιος ξέρει; Αμέσως μόλις ο κύριος Πελοπίδας βγήκε έξω, ένας άλλος Μ.Α.Τ.άκιας έριξε μέσα στην τρύπα του σταθμού του Μετρό ένα βαρελότο, ένα δακρυγόνο καθώς και δύο αναισθητικές χειροβομβίδες τύπου Namisosis («Να-μη-σώσεις»), που μάς έρχονται από την Κίνα… Είναι δε, τόσο καλά κατασκευασμένες αυτές οι χειροβομβίδες ώστε, όταν σκάζουν δεν μένει ούτε η λεζάντα «Made in China» στα θραύσματά τους…

Ο κύριος Πελοπίδας, αφού περιπλανήθηκε λίγη ώρα ακόμα στα Περίχωρα της ιερής μας πόλης, επέστρεψε στο σπίτι του, αλλά είδε έναν δικαστικό κλητήρα στην πόρτα να τού απαγορεύει την είσοδο.

«Γιατί, κλητήρα μου καλέ; Γιατί μού κλεις το δρόμο»;
«Γιατί δεν πλήρωσες νερό, δεν πλήρωσες και ρεύμα»!
«Κι άμα και δεν τα πλήρωσα; Το σπίτι μου πώς χάνω»;
«Το χάνεις και το σπίτι σου, το χάνεις και το βιός σου,
γιατί ήρθαν χρόνοι δίσεχτοι, καιροί δυστυχισμένοι,
χάνουν οι μάνες τα παιδιά κι οι πασχαλιές τ’ αβγά τους,
χάνεις κι εσύ ο βαρυόμοιρος τούτο το μαύρο σπίτι»…

Ολοκληρώνοντας τούτα τα λόγια, ο δικαστικός κλητήρας έσπευσε στον νεροχύτη, όπου έπλυνε τα χέρια του («και ένιψεν τας χείρας αυτού») με τις λιγοστές τελευταίες σταγόνες από έναν λογαριασμό που μόλις κόπηκε. Ο κύριος Πελοπίδας έντρομος πήρε τους δρόμους δίχως ένα ευρώ στην τσέπη. Παρακάτω, ένας λαθρομετανάστης έστηνε τρεις σταυρούς στη μέση μιας λεωφόρου.

«Βρε, λαθρομετανάστη βρώμικε κι άπλυτε, τι στήνεις εδώ πέρα»;
«Στήνω σταυρούς για σένανε και για δυο ακόμα τύπους. Ο ένας είναι ο καλός, κι ο άλλος ο αχρείος. Εσύ διαλέγεις μάγκα μου ποιος είναι ποιος, απ’ τους δυο τους.
«Δηλαδή, λαθρομετανάστη μου, που λάμπεις από καθαριότητα και πάστρα, εννοείς πως ο μεσιανός σταυρός, ο πιο ψηλός, είναι ο δικός μου»;
«Φυσικά, κύριος! Ακόμα το σκέφτεσαι; Ανέβα»…

Ο κύριος Πελοπίδας ανέβηκε στο σταυρό τον μεσιανό για να εκπληρωθεί το ρήμα των Γραφών που λέει: «Εις τον μεσαίον σταυρόν, Πελοπίδαν σταυρώσουσι οι τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι». (Εντάξει, λιγάκι αχταρμά το κάναμε αυτό, αλλά ευθυμογράφημα κάνουμε, σιγά τώρα, σάμπως πρόκειται δα για λόγο του Παπανδρέου).

Κρεμασμένος ώρα ο Πελοπίδας, κοιτάζει αφ’ υψηλού κάτω, που τώρα έχουν μαζευτεί κι άλλοι λαθρομετανάστες και κουβαλούνε δυο τύπους, για να τους κρεμάσουνε κι αυτούς στους διπλανούς σταυρούς. Και θέτουν:

α) Εκ δεξιών του Πελοπίδα, βουλευτήν ονόματι Κουρουμπλήν και
β) εξ ευωνύμων του Πελοπίδα, βουλευτίν ονόματι Έλσα…

«Ακούστε ’δώ», είπε ο Πελοπίδας στους δύο συσταυρωμένους του. «Εγώ είμαι ο λαός. Δεν είμαι ο Πελοπίδας που βλέπετε. Είμαι ο λαός όλος, που δυστυχεί και σταυρώνεται. Αν με πιστεύετε, θέλω να μού το πείτε, για να σας πάρω μαζί μου στον Παράδεισο. Αν δεν με πιστεύετε, θα σας αφήσω εδώ να φάτε το Μεσοπρόθεσμο στη μάπα! Συνεπώς, η μόνη σας σωτηρία είναι να με πιστέψετε».

«Χα, χα! Τι λέει αυτός, καλέ»; Ρώτησε καγχάζοντας η Έλσα.
«Εγώ σε πιστεύω, φίλε μου», είπε ο Κουρουμπλής…

«Αμήν! Να κι ένας επιτέλους που με πιστεύει. Αγαπημένε μου Κουρουμπλή, σ’ ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου, διότι ένωσες τη φωνή μου με τη δική σου και φάνηκες γενναίο παλικάρι. Ποτέ δεν θα ξεχάσω αυτή την πράξη σου και θα σε στηρίζω μέχρι να πεθάνω, στον αγώνα σου για να βοηθήσεις τα άτομα με αναπηρίες, αλλά και όλους γενικά τους πολίτες τούτης της χώρας που την διαλύουνε»…

Τελεία και παύλα. Κι αν αυτό είναι πράγματι ευθυμογράφημα, εσείς ας το κρίνετε…


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Τετέλεσται

Ρωτήσανε την Έλσα κι είπε «ναι»,
τον Κουρουμπλή και βροντοφώναξε «όχι»,
τον Αθανασιάδη, τον κουνενέ,
αφήσαν να παρλάρει σε μια κώχη,
οι Ντορικοί μουρμούρισαν «παρών»,
παρόλο που «όχι» ψήφισε ο αδερφός της,
κι ο νόμος έτσι των βαρέων βαρών,
ψηφίστηκε από την Βουλή κι εντός της.

Κανέναν δεν ρωτήσαν από εμάς,
όμως εμάς αυτά τα μέτρα πιάνουν,
είναι άτεγκτη των βουλευτών η ομάς
και δεν τους νοιάζει πόσοι θα πεθάνουν,
πόσοι θα φύγουν απ’ τη χώρα εκτός,
πόσοι θα μείνουν μέσα να πεινούνε,
αρκεί ο πρωθυπουργός μας ο εκλεκτός,
να κάνει Μέρκελ, Γιούνκερ, να χαρούνε!

Τετέλεσται, δεν έμειναν πολλά,
στον τόπο τούτον τώρα να τα ζήσεις,
ο Πάγκαλος με περιττά κιλά,
θα βγαίνει κάπου-κάπου στις Ειδήσεις,
ο Βενιζέλος σαν ιερός ναός,
στις Εκλογές θα μπει στο Επικρατείας
κι ο μαραμένος θα κληθεί λαός,
να τους ξαναψηφίσει, μέχρι αηδίας!


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Η καρέκλα της Ντόρας

Ποίημα βασισμένο πάνω στην είδηση του ιστολογίου Fimotro, για το ατύχημα της κας. Μπακογιάννη στα έδρανα της Βουλής... Δείτε το ρεπορτάζ στο: http://fimotro.blogspot.com/2011/06/blog-post_4642.html

Η καρέκλα που ’τριζε,
έμελλε να σπάσει,
μόλις η Ντοράκλα μας,
κάθησε βαριά
κι ο Κυριάκος τρόμαξε,
μήπως και χαλάσει,
το καρέ της χτένισμα
και φανεί πιο γριά!

Ο μπαμπάς της, τα ’ψαλε,
στον επιπλοπώλη,
κείνος είπε κλαίγοντας
πως οι φόροι φταίν’
κι ο γιατρός κατέφθασε
μ’ ένεση μπιστόλι,
να τρυπήσει τα ψαχνά,
που πονάν και καίν’!

Πάντως, το χαμόγελο,
δεν το χάνει η Ντόρα,
σε βιτρίνα βάλε την,
κόσμο να τραβά,
δεν πά’ να βυθίζεται,
στον καιάδα η χώρα,
ως και το Μνημόνιο,
το ’κανε αβαβά!


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Με τον Τράγκα, με την Στάη, με την Τρέμη και τ' άλλα παιδιά

Στη μάχη την εκλογική,
εκτός από την Στάη,
θα ’ναι κι ο Τράγκας μας εκεί,
που πάντα μέλι στάει!

Ο Τράγκας με τον Σαμαρά
κι η Στάη με τους άλλους,
για να κοντράρουν με χαρά,
τους Γερμανούς και Γάλλους!

Μπορεί κι η Τρέμη να ενωθεί,
σε τούτη τη φατρία
και τότε η χώρα θα σωθεί,
με Mega, ΝΕΤ και Real!

Μαζί θα βγούνε παγανιά,
να βρούνε ψηφαλάκια
να πείσουνε την νέα γενιά
και τα μεγάλα τζάκια!


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Καρδιά πέτρα

Κάνω την καρδιά μου πέτρα,
με τα νέα τούτα μέτρα,
προσπαθώ να επιβιώσω,
κι έχω ρεύμα να πληρώσω!

Έχω ρεύμα κι έχω νοίκια
κι όλα του φτωχού τα δίκια,
δεν μπορώ να καταλάβω,
από ποιον εγώ θα λάβω!

Στέκω στου γκρεμού το χείλος,
δίπλα μου κανένας φίλος,
μόνο ο φοροτεχνικός μου,
ο καλύτερος του κόσμου!

Στον γκρεμό δε θα πηδήσω,
νεκροθάφτες να πλουτίσω,
μα και πάλι να πεινάσω;
Αχ, μ’ αφήσανε στον άσο!

Σφίγγω το ζωνάρι κι άλλο,
μού πατήσανε τον κάλο,
το νερό μού το ’χουν κόψει,
«σε γνωρίζω από την κόψη»!...


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Τα τρία κακά της μοίρας μας (Πάγκαλος, Βενιζέλος, Παπανδρέου)

Ο Πάγκαλος δίνει τη μάχη του,
τραβάει μπροστά με το στομάχι του,
μα στον καιρό του Ναπολέοντα,
θα τον περνούσαν χαμαιλέοντα,
ίδιος με τα βραχάκια πλάι του,
να τρώει μπιφτέκι με το τσάι του!

Ο Βενιζέλος συμπορεύεται,
φωνάζει «αέρα» κι όλο ρεύεται,
αυτός αρκείται στο κοτόπουλο,
δεν μοιάζει με τον Τσοχατζόπουλο,
που αν και λιγνός, καλά κονόμησε
και θα μας πιάσει κότσο νόμισε!

Του Παπανδρέου μόνο μίλα του,
περί κανό, περί ποδήλατου,
μ’ άμα τού πεις για περισσότερα,
θα σού ’ρθει μπουγιουρντί για κότερα,
αρμέγει, αρμέγει το γελάδι του,
μέχρι να βγάλει και το λάδι του!

Φόροι σωρό, πολλά δοσίματα,
μα πού να πιάσουνε τα σήματα,
θαρρούν πως κάνουνε κυβέρνηση,
τι παίρνω εγώ μετά, τι παίρνεις συ,
πάρεξ τα τέτοια μας, τα τρία μας,
γαμώ, γαμώ την αμαρτία μας!


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Κατακαημένε Σιούφα

Κατακαημένε Σιούφα μου,
τι σού ’μελλε να πάθεις,
τον γιο στην Καραϊβική,
στον στέλνουν για να μάθεις.
Ποτέ να μην αντιμιλάς,
ποτέ να μην κοντράρεις,
να βγαίνεις απ’ την αίθουσα,
την εντολή σαν πάρεις!

Κατακαημένε, καψερέ,
στα τροπικά τα μέρη,
ο γιος σου θα ’χει sleeping bag,
όπλο κι ένα μαχαίρι.
Θα τόνε βάζουνε σκοπιά
σε δέντρα με καρύδες
και θα τού μαγειρεύουνε,
μερμήγκια, κατσαρίδες!

Οι μέρες πού ’ναι, Σιούφα μου,
που δίπλα στον Κωστάκη,
τού ’δινες καμιά συμβουλή
πίνοντας καφεδάκι;
Τώρα, είναι η καλογερική
βαριά, πανάθεμά τη,
ξέχνα τη την πολιτική,
υπάρχουν κι άλλοι γάτοι!


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Με τούτο το Μνημόνιο

Με τούτο το Μνημόνιο, μάς κόψανε τον ύπνο,
την ξάπλα μας, την άπλα μας, το γεύμα μας, το δείπνο.

Ακόμα και στον ξύπνο μας, γεμίσαμε εφιάλτες,
με τις κοιλιές μας αδειανές, να γουργουράν σαν ψάλτες.

Στο δρόμο συναντιόμαστε, λιγνότεροι από πρώτα,
– «Θανάση, τι μαγείρεψες;» – «Ένα κυβάκι κότα».

Πουλάμε δόντια ολόχρυσα και δίσκους βινυλίου,
τα κινητά τηλέφωνα και τα γυαλιά του ηλίου.

Σκιάζεσαι για να παντρευτείς, τρέμεις μην αρρωστήσεις,
λεφτά δε μένουν για γιατρούς, μήτε για να γεννήσεις.

Κάποιοι πάν’ στην Ακρόπολη να κάνουν σάλτο κάτω,
κάποιοι καμώνονται πως τρων χτυπώντας τ’ άδειο πιάτο.

Κι ενώ όλα αυτά συμβαίνουνε στα πιο πολλά τα σπίτια,
βλέπεις παλιούς πολιτικούς με βίλες και σιρίτια.

Να σε κοιτάν αφ’ υψηλού, θαρρείς και περιμένουν,
να προσκυνάς όπου πατούν, να σκύβεις όπου μπαίνουν.

Οι ξένοι λογαριάζουνε σε μυστικά κιτάπια,
κι άμα δε βγαίνουν οι αριθμοί, μάς κάνουνε την πάπια.

Δε λογαριάζουν ασφαλώς το μέλλον της Ελλάδας,
μα πώς θ’ αρμέγουν συνεχώς τ’ αρχίδια της γελάδας.


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Με σπαθιά και γιαταγάνια

Με σπαθιά και γιαταγάνια,
μας δανείζουνε τα δάνεια,
οι καλοί μας οι Ευρωπαίοι,
που τους γράφουμε στα πέη.

Τα λεφτά που μας δανείζουν,
παρευθύς σ' αυτούς γυρίζουν,
πριν τα δούμε καν σαν είδος,
δηλαδή, γίνεται πήδος.

Πάνω τόκοι, κάτω τόκοι,
πράσινοι, γαλάζιοι κόκκοι,
Χάρι Πόττερ και Μεσσίες,
τρέχουν σ' Αφρικές κι Ασίες.

Τρέχουν και στους Αραβάδες,
να γεμίσουν τους κουβάδες,
με πετρέλαιο και βενζίνη,
το σαράβαλο μη μείνει.

Ψάχνουν τα λεφτά, πού πήγαν,
μα δεν έχουνε την μύγαν,
να τα βρουν στα πόθεν έσχες,
στα καζίνο και τις λέσχες.

Α, όσοι κυβερνούσαν τότες,
ζωντανοί και τεθνεώτες,
το ενενήντα και το ογδόντα,
μας γαμήσαν από σπόντα.


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Χτίζουμε στην άμμο

Άραγε, χτίζουμε στην άμμο,
την Ενωμένη μας Ευρώπη;
Πάμε ξεβράκωτοι σε γάμο;
Και στον κατήφορο σαν τόπι;

Μήπως οι πύργοι καταρρέουν
όταν σηκώσει κυματάκι;
Μήπως ο Γιώργος Παπανδρέου,
σ’ άλλη σκακιέρα παίζει σκάκι;

Κατώτεροι των περιστάσεων,
μοιάζουν οι δήθεν ηγεμόνες,
σαν βγαίνουν στων τηλεοράσεων
τις μουντζωμένες τις οθόνες!

Ο Σαρκοζί μετά της Μπρούνι,
η Μέρκελ σαν Αντουανέτα,
ο Μπερλουσκόνι το γουρούνι,
με κάποια συνοδό κοκέτα!

Μ’ αυτούς η Ευρώπη θα προκόψει;
Μ’ αυτούς θα δει ποτέ χαΐρι;
Το «σε γνωρίζω από την κόψη»,
κάλλιο να κάνει χαρακίρι!


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Όλο το παρασκήνιο της χθεσινοβραδινής μη παραίτησης Παπανδρέου

Μόνο στο Politikisatira!

Κυρίες και κύριοι, το ιστολόγιό μας, υπερηφάνως και κατ’ αποκλειστικότητα, σάς παρουσιάζει τα όσα φοβερά και τρομερά διαμείφθηκαν χθες μέσα και έξω από το πρωθυπουργικό γραφείο στη Βουλή, κατά την συγγραφή και λίγο πριν την εκφώνησή του, του 1.234ου διαγγέλματος του Γιώργου Παπανδρέου μας, του λαοφιλή πρωθυπουργού μας.

Ας δούμε όμως εντελώς συνοπτικά τι προηγήθηκε το ίδιο πρωί:

Ώρα 8:00 π.μ.: «Καλημέρα σας παιδιά, τραλαλά, τραλαλά»! Ο Γιώργος Παπανδρέου ξυπνά, με συντονισμένο το κομπιούτερ-ξυπνητήρι του στο ert-archives.gr, όπου ακούγεται η φωνή της θείας Λένας, θεός σχωρέστην...

Ώρα 8:05 π.μ.: «Γελάμε σαν παιδάκια, να φύγουν τα πονάκια»! Ο Γιώργος Παπανδρέου κάνει τη γυμναστική του, υπό τους ήχους πάλι του ert-archives.gr και τη φωνή τώρα του Θανάση Βέγγου μας, αιωνία του η μνήμη…

Ώρα 8:10 π.μ.: «Τα-ντάαα»! Ο Γιώργος Παπανδρέου κλείνει το κομπιούτερ του, που έκαιγε όλη νύχτα. «Επιτέλους», λέει η Άντα. «Χάζεψες πια, αγάπη μου, μπροστά στην οθόνη»!... Τού έχει έτοιμα δύο τοστ, που τα τρώει…

Ώρα 8:15 π.μ.: «Ποδήλατο χωρίς τη σέλα κι ήταν καβάλα μια κοπέλα»! Σφυρίζοντας το γνωστό τραγουδάκι, ο Γιώργος Παπανδρέου ρίχνει μια ματιά στο σκονισμένο ποδήλατό του στο πάρκινγκ και μπαίνει στη λίμο.

Ώρα 8:15 – 8:20 π.μ.: «Χρρ, βζζζ, χρρ, βζζ, χρρ, βζζ, χρρ, βζζ, χρρ, βζζ, χρρ, βζζ, χρρ, βζζ, χρρ, βζζ, χρρ, βζζ, χρρ, βζζ, χρρ, βζζ, χρρ, βζζ, χρρ, βζζ, χρρ, βζζ, χρρ, βζζ, χρρ, βζζ, χρρ, βζζ, χρρ, βζζ, χρρ, βζζ, χρρ, βζζ, χρρ, βζζ, χρρ, βζζ»…

Ώρα 8:20 π.μ.: «Ξύπνα, αχρείε και ακαμάτη οδηγέ μου!... Πέντε ολόκληρα λεπτά περιμένω να δω μέχρι πού φτάνει η αναισθησία σου»!... Ο οδηγός του Γιώργου Παπανδρέου ξυπνά απότομα και βάζει μπρος το αυτοκίνητο…

Ώρα 8:40 π.μ.: «Ωχ, αμάν-αμάν!... Αφεντικό, μας βομβαρδίζουν! Ρίχνουν νεράντζια στο παρμπρίζ μας»!... Ο Γιώργος κοιτάζει φοβισμένος. Ένα αβγό στουκάρει ξώφαλτσα και γίνεται «μάτι τηγανιτό» στο παράθυρό του…

Ώρα 8:45 π.μ.: Άφιξη στη Βουλή. Συνολικός χρόνος κάλυψης της διαδρομής Καστρί-Βουλή, 20΄ του ευρώ, εεε, της ώρας θέλαμε να πούμε. «Μπράβο, Βασιλάκη! Βελτίωσες τις επιδόσεις σου, χωρίς να σκοτώσουμε κανέναν»…

Ώρα 8:50 π.μ.: «Συνδεόμαστε με την Νάντια Αλεξίεβα, η οποία βρίσκεται στη συμβολή των οδών Βασιλίσσης Σοφίας και Ριζάρη»: «Ναι, αγαπητοί ακροατές του Σιρίαλ Εφ-Εμ, μια γριά χτυπημένη από λίμο, κείτεται στο οδόστρωμα»…

Ώρα 9:00 π.μ.: «Πάμε γιααα δουλειά, πάμε γιααα δουλειά»! Η φωνή της Μπέσυ αντηχεί στους διαδρόμους της Βουλής και οι βουλευτές, σερνικοί και θηλυκοί, στρώνονται στη δουλειά δίχως οι καημένοι να σηκώνουν κεφάλι…

Και τώρα, αφού διαβάσατε τα προκαταρκτικά, πάμε στο ζουμί της υπόθεσης. Διότι, κυρίες και κύριοι, η γριά η κότα έχει το ζουμί:

Ώρα 18:00 μ.μ.:

Ντρίιιν…
«Ναι»;
«Τσίπρα, γεια σου»!
«Ω, γεια σου Γιώργο μου. Τι μπορώ να κάνω για σένα»;
«Τίποτα, Τσίπρα μου, σ’ έχω γραμμένο».
«Κι εγώ, Γιώργο μου».
«Άντε, γεια σου, τώρα»… Κλικ…

Ώρα 18:05 μ.μ.:

Ντρίιιν…
«Ναι»;
«Κουβέλη, γεια σου»!
«Ω, γεια σου Γιώργο μου. Τι μπορώ να κάνω για σένα»;
«Τίποτα, Κουβέλη μου, σ’ έχω γραμμένο».
«Κι εγώ, Γιώργο μου».
«Άντε, γεια σου, τώρα»… Κλικ…

Ώρα 18:10 μ.μ.:

Ντρίιιν…
«Ναι»;
«Παπαρήγα, γεια σου»!
«Ω, γεια σου Γιώργο μου. Τι μπορώ να κάνω για σένα»;
«Τίποτα, Παπαρήγα μου, σ’ έχω γραμμένη».
«Κι εγώ, Γιώργο μου».
«Άντε, γεια σου, τώρα»… Κλικ…

Ώρα 18:15 μ.μ.:

Ντρίιιν…
«Ναι»;
«Ντόρα, γεια σου»!
«Ω, γεια σου Γιώργο μου. Τι μπορώ να κάνω για σένα»;
«Τίποτα, Ντόρα μου, σ’ έχω γραμμένη».
«Κι εγώ, Γιώργο μου».
«Άντε, γεια σου, τώρα»… Κλικ…

Ώρα 18:20 μ.μ.:

Ντρίιιν…
«Ναι»;
«Καρατζαφέρη, γεια σου»!
«Ω, γεια σου Γιώργο μου. Τι μπορώ να κάνω για σένα»;
«Τίποτα, Καρατζαφέρη μου, σ’ έχω γραμμένο».
«Κι εγώ, Γιώργο μου».
«Άντε, γεια σου, τώρα»… Κλικ…

ΠΑΙΔΙΑ, Ο ΣΑΜΑΡΑΣ, ΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙΤΕ !!!

Ώρα 18:25 μ.μ.:

Ντρίιιν…
«Ναι»;
«Σαμαρά, γεια σου»!
«Ω, γεια σου Γιώργο μου. Τι μπορώ να κάνω για σένα»;
«Τα πάντα, Σαμαρά μου, χώμα να γίνω να με πατήσεις. Πες μου, τι γουστάρεις, αγόρι μου».
«Γουστάρω, Γιώργο μου, α) να παραιτηθείς, β) να υιοθετήσεις απόλυτα τις προτάσεις μας στο Ζάππειο Δύο, γ) να αλλάξεις όλα τα μέλη της κυβέρνησής σου, τοποθετώντας εξωκοινοβουλευτικούς και τεχνοκράτες, και τέλος, δ) η κυβέρνηση που θα σχηματιστεί να είναι μεταβατικής διάρκειας δυο-τριών μηνών και κατόπιν να προκηρυχθούν εκλογές».
«Ω, Σαμαρά μου, μόνο αυτά θέλεις»;
«Ναι, ναι. Μόνο αυτά»…
«Εντάξει. Κοιμήσου ήσυχος και θα σού τα κάνω».
«Ευχαριστώ».
«Άντε, γεια σου, τώρα»… Κλικ…

Ώρα 19:00 μ.μ.:

Επίσκεψη Νίκου Παπανδρέου στο Πρωθυπουργικό Γραφείο. «Βρε, αδερφέ μου, Γιώργο, αλήθεια λες ότι θα τα κάνεις όλα αυτά»; Η απάντηση του Γιώργου: «Χο-χο-χο-χο-χο! Καλά Χριστούγεννα, χο-χο-χο-χο-χο»!

Ώρα 19:01 μ.μ.:

Ιστολόγιο Χίμοτρο.μπλόγκσποτ.ψομ: «Μαλλιά-κουβάρια γίνανε, ο Γιώργος με τον Νίκο, στα χέρια αρπαχτήκανε για το κακό ετούτο! Τους κλαίει η Μαργαρίταινα, με τους πολλούς τους κότσους, παιδάκια μου συνέλθετε, δεν είν’ εδώ το Σούλι»…

Κατόπιν, ακολούθησε το διάγγελμα, που διέψευσε τις προσδοκίες και τους ασεβείς πόθους ενός εκατομμυρίου καναλιών, ανά την υφήλιο, καθώς και τους δύσμοιρους και δύσμορφους δανειστές μας.

(Έχετε χάρη, θα έγραφα περισσότερα, αλλά θέλει η μάνα μου να δει το «Πάμε Πακέτο», με τη Χατζηβασίλαινα, βρε γαμώτο. Συνεπώς, αναρτώ και την κάνω! Μια τηλεόραση έχουμε όλη κι όλη, κι αυτή πανάθεμά τη την κάνουμε και οθόνη του κομπιούτερ εκ περιτροπής)…


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...