ΣΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΤΑ ΝΕΡΑ

Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΜΙΑ ΚΑΝΟΝΙΑ

Γράφει ο Παναγιώτης Τουμάσης

Ο ναύαρχος Αποστολάκης,
με τα κανόνια του, μιλά!
«Κανόνια μου, να ’στε χορτάτα,
να ’χετε βλήματα πολλά!
Να ’ν’ η κοιλιά σας σαν του Πάνου,
τα πισινά σας, στρογγυλά,
να σας γεμίζουμε με τρέλα»!
Γεια σου, βρε Λάκη Γαβαλά!...

Στους Τούρκους το ’παμε πολλάκις,
φαίνεται, δεν ακούν καλά!
«Αν πάτε στις βραχονησίδες,
θα βρείτε σίγουρο μπελά»!
Όλο στην γκλίτσα του τσοπάνου,
πάνε και ξύνοντ’! Ω, λα, λα!
Μια κανονιά, λοιπόν, ας λάβουν:
«Καλά Χριστούγεννα, καλά»!...


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Η ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ – Κίνδυνοι για το μέλλον

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Έχασε την ψυχραιμία του ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης!.. Χτες το βράδυ, στη Βουλή, κατά τη διάρκεια της συζήτησης για τον Προϋπολογισμό, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ομιλών από του βήματος, εξεμάνη κυριολεκτικά κατά «ατακτούντων» βουλευτών του ΣΥ.ΡΙΖ.Α...

Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Μητσοτάκης, ενώ εκφωνούσε τον λόγο του, ενοχλήθηκε από τη φασαρία ενός ή περισσοτέρων βουλευτών της κυβερνητικής παράταξης, σε βαθμό μάλιστα να τούς υποδείξει αυταρχικά και εκτός εαυτού, «βγείτε έξω». Αμέσως παρενέβη ο Πρόεδρος της Βουλής, ο κ. Βούτσης, υπενθυμίζοντας στον αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ότι, «σε αυτήν την αίθουσα Πρόεδρος είμαι εγώ και, αν θα αποβληθεί κάποιος, εγώ θα το αποφασίσω»!

Ήταν τόσο το μένος του κ. Μητσοτάκη, που ούτε τον Πρόεδρο της Βουλής δεν σεβάστηκε εκείνη την στιγμή, παρά άρχισε μαζί του εριστική στιχομυθία. Στιχομυθία που, τελικώς, καταρράκωσε το κύρος του και τον ενέπλεξε στον φαύλο κύκλο μιας ατελείωτης όξυνσης. Πέραν, λοιπόν, από αυτό καθαυτό το γεγονός, το οποίο είναι άκρως προσβλητικό προς τον θεσμό της κοινοβουλευτικής τάξης και του κοινοβουλευτικού εθιμικού (= ο Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, κατά την διάρκεια των συνεδριάσεων είναι ο ανώτατος άρχων και η εξουσία του υπερβαίνει την εξουσία οιουδήποτε αρχηγού κόμματος, και αυτού ακόμα του πρωθυπουργού της χώρας), πέραν τούτου, αναρωτιόμαστε:

Σε περίπτωση μελλοντικής παρόμοιας κατάστασης, σε κάποιο άλλο συνέδριο αλλού, όπου θα βρίσκονται και ξένοι πρωθυπουργοί, ξένοι διπλωμάτες και πολιτικοί και, ενδεχομένως θα διακυβεύονται τα δικά μας δίκαια, θα καταφέρει ο κ. Μητσοτάκης – σε περίπτωση που εκλεγεί πρωθυπουργός, βέβαια – να διατηρήσει την ψυχραιμία του και να υπερασπιστεί τις θέσεις της πατρίδας μας με τον σωστό τρόπο;

Ρητορικό ερώτημα, θα πουν ορισμένοι... Ωστόσο, ψήφοι για την Ν.Δ. χάθηκαν αστραπιαία χτες το βράδυ, ψήφοι ώριμων πολιτών, πολιτών που δεν φανατίζονται και, όταν ψηφίζουν και δεν ρίχνουν λευκό (λευκό θα τούς άξιζε όλων!), γνωρίζουν άριστα τι και γιατί το ψηφίζουν.


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Η ΠΙΣΤΟΛΗΠΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ

Γράφει ο Παναγιώτης Τουμάσης

Την πιστοληπτική γραμμή του στούρνου του Στουρνάρα,
την καβαλήσαν στην Νουδού σαν να ’τανε καλάμι!
Κι ο Μητσοτάκης τραγουδά βαστώντας μια κιθάρα,
«εσάς σας πήραν οι Ανέλ, κι εμένα το Ποτάμι»!...


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΜΑΡΕΕΒΑ ΣΕ ΝΕΕΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ

Γράφει ο Παναγιώτης Τουμάσης

Ιστορία Πρώτη: ΣΤΟ ΕΚΠΤΩΤΙΚΟ ΧΩΡΙΟ

Ξημερώματα Τρίτης, η Μαρέεβα Μητσοτάκη στροβοξυπνά! «Ξύπνα, Κυριάκο, Κυρακούλη μου, να πάμε στο Εκπτωτικό Χωριό»!
«Μπλουμπ, μπλουμπ», μπουρμπουλήθρες ύπνου βγάζει ο Κυριάκος. «Άσε με, ρε γυναίκα, που σε παντρεύτηκα με θρησκευτικό γάμο! Άσε με να κοιμηθώ, δεν θέλω να ξυπνήσω»!...
«Τσίπρας»!... Τσίριξε μ’ όλη της τη δύναμη η Μαρέεβα.
«Τσίπρας!... Παναγία μου»!... Ο Κυριάκος πετάχτηκε έντρομος (και τσίτσιδος) από το κρεβάτι. Διότι, η λέξη «Τσίπρας» για τον Κυριάκο, είναι όπως η λέξη «Λύκος» για τον βοσκό!...
Ο Κυριάκος πήγε νίφτηκε, έκανε το πιπί του και κάθισε στο τραπέζι για να πάρουνε πρωινό.
«Τι πρωινό έχουμε σήμερα»; Ρώτησε ο Κυριάκος.
«Καμμένο ψωμί κρασοβρεξιά με Μπουτάρη. Α, και τον Τέρενς Κουικάρα του Νέσκουικ, να ρίξεις στο γάλα σου»...
«Γυναίκα, θα με παχύνεις, το ξέρεις»;
«Το ξέρω, Κούλη μου, το ξέρω»...
«Και, δε μού λες, αγαπούλα μου, αυτό με το ...Εκπτωτικό Χωριό, πώς σού ήρθε; Αφού εμείς στην Αθήνα κατοικούμε. Γιατί, δεν έλεγες, φερειπείν, να πάμε στο Mall, στο Μαρούσι; Έχω ψηφοφόρους εκεί, το ξέχασες»;
«Α, το Mall... Πολύ μπανάλ! Στο Εκπτωτικό Χωριό να πάμε, εκεί δεν μας ξέρει κανείς, να κάνουμε και αγκαλίτσες, να σού ψωνίσω και κανένα σωβρακάκι, να μη μού τριγυρνάς έτσι ξεβράκωτος μέσα στο σπίτι»!
«Ξεβράκωτος μέσα στο σπίτι, αλλά έξω είμαι τζι-τζι, δεν μπορείς να πεις... Φοράω και γραβάτα»!...
Η πολυτελής Μερσεντές καταφθάνει κι ο οδηγός, ντυμένος Άγιος Βασίλης, κορνάρει να κατεβούνε. Πρώτη κατεβαίνει η Μαρέεβα. «Καλέ, πώς ντύθηκες εσύ»; Ρωτάει τον οδηγό.
«Ντύθηκα Γερο-Βασίλης, κυρία Μητσοτάκη μου»...
«Τι;», έκανε όλο φρίκη ο Κυριάκος που ερχότανε κι αυτός φορτωμένος την τσάντα και τη γούνα της γυναίκας του. «Γεροβασίλη, είπες»;
«Γερο-Βασίλης», διόρθωσε ο οδηγός. «Δεν με λένε Όλγα. Βλέπεις πουθενά, αρχηγέ μου, κανένα καρτελάκι να γράφει “Όλγα”»; Πρόφερε τη λέξη «Όλγα», σαν να πρόκειται για τη λέξη «Μακάκας»...
Σε όλη τη διαδρομή προς το Εκπτωτικό Χωριό, ο οδηγός βογκούσε. «Γιατί βογκάς, καλέ»; Ρώτησε η Μαρέεβα στη δεξιά μεριά στο πίσω κάθισμα. «Αχ, αχ! Γιατί είμαι γέρος»...
«Μην τού μιλάς», ψιθύρισε ο Κυριάκος, στ’ αριστερά της. «Πήρε τον ρόλο του Γερο-Βασίλη, στα σοβαρά. Μόλις επιστρέψουμε, θα τον απολύσω»...
«Ναι, ναι», χασκογέλασε εκείνη.
Στο Εκπτωτικό Χωριό, το μαγαζί με τα εσώρουχα ήταν αποκλεισμένο από δυνάμεις του Ρωσικού Στρατού. Στο στήθος των στρατιωτών μια στρογγυλή κονκάρδα απεικόνιζε δύο Καλάσνικοφ σταυρωτά και τη μουσούδα του Πούτιν στο κέντρο! «Πέραστε, κύριε Μητσοτάκη μας. Από εδώ, κύριε Μητσοτάκη μας...», έκαναν οι στρατιώτες. Ο Αξιωματικός, μπροστά στην είσοδο σήμανε Προσοχή»!... «Ντόμπρε Ούτρα, κύριε Μητσοτάκης μας», είπε ο Αξιωματικός.
«Εχμ, ένα εσώρουχο ήρθα να αγοράσω»...
«Πανιμάγιο! Το ξέρω. Όλα τα ξέρουμε εμείς! Εμείς έχουμε αναλάβει να σας βοηθήσουμε και στην προεκλογική σας εκστρατεία! Ζήτω η Μαρέεβα! Ζήτω εμείς»!...
«Μα, πώς θα με βοηθήσετε; Τεχνογνωσία έχετε»;
«Ντα! Αμέ, με τον Τραμπ εξασκηθήκαμε, με σας ...ξεσκιστήκαμε»!
«Μπράβο, παιδιά»... Ο Κυριάκος πέρασε στα ενδότερα...
Το πρώτο βρακί που τού έδειξε η πωλήτρια, ήταν πολύ μεγάλο.
«Πιο μικρό, παρακαλώ. Δεν έχει τόσα προσόντα το μανάρι μου».
Το δεύτερο βρακί ήταν μικρότερο, αλλά η Μαρέεβα διαφώνησε πάλι.
«Ακόμα πιο μικρό, παρακαλώ. Δεν έχει καν τόσα προσόντα το μανάρι μου».
Το τρίτο βρακί ήταν υπερτέλειο. Το πήρανε. Επίσης, η Μαρέεβα ψώνισε και μια δαχτυλήθρα ραψίματος. «Θέλετε σακούλα»; Ρώτησε η πωλήτρια.
«Όχι, καλέ. Θα βάλω το βρακί μέσα στη δαχτυλήθρα και είναι οκέυ», απάντησε η Μαρέεβα. Έβγαλε ένα πεντακοσάρικο και πλήρωσε. «Τα ρέστα δικά σου, κορίτσι μου».
«Σπασίμπα», την ευχαρίστησε η πωλήτρια...

ΤΕΛΟΣ Πρώτης Ιστορίας


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΩΡΑ

Γράφει ο Παναγιώτης Τουμάσης

Δεν είναι χώρα, μα νομός, μας λέγαν στα θρανία
και τ’ όνομά του το τρανό: Μακεδονία!
Μα βγήκε ο Ζάεφ, τώρα που γινήκαμε μεγάλοι
και, «μην το πιπιλάτε πια», μάς είπε, «το στραγάλι»!

Γι’ αυτό, λοιπόν, εμείς, που μάθαμε Ιστορία,
και τον Παπαρηγόπουλο λέει κι η κουτσή Μαρία,
το παίζουμε όπως το ’παιζαν με τη Βρεττάνη οι Γάλλοι,
«μεις θα ’χουμε την πιο μικρή και σεις την πιο μεγάλη»!


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΒΟΜΒΑ ΣΤΟΝ ΣΚΑΪ

Γράφει ο Παναγιώτης Τουμάσης

Μια βόμβα σκάει, έξω απ’ τον ΣΚΑΪ
κι η Σία τρέμει, κι η Σία σκάει.
Ευθύς αμέσως, τηλεφωνάει,
στην Όλγα Τρέμη, στην Έλλη Στάη!

«Τ’ άκουσες, Όλγα; Τ’ άκουσες, Έλλη;
Τον θάνατό μας, ο Τσίπρας θέλει.
Να μας σκοτώσει, να μας ψοφήσει,
γι’ αυτό, καμιά μας μην τον ψηφίσει»!


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΞΑΚΟΥΣΤΗ

Τα μάθατε; Τα μάθατε; Στο Αλεξάνδρειο, στη Θεσσαλονίκη, εκεί που εκφώνησε (=ξεφώνησε) την ομιλία του ο κυρ-Πρωθυπουργός μας, ένας ξεδιάντροπος τύπος απέξω τραγουδούσε το "Μακεδονία Ξακουστή"! Και με τους κανονικούς στίχους μάλιστα! "Μακεδονία Ξακουστή, του Αλεξάνδρου η Χώρα". Αντί να το τραγουδά με τους στίχους του παραδοσιακού μας τραγουδιού: "Βασιλική"... Χε, χε, τον συνέλαβαν όμως! Αμ, τι; Νόμιζε πως θα τη γλίτωνε; Σε δημοκρατική χώρα ζούμε, είπε ο πρωθυπουργός!...

http://k007.kiwi6.com/hotlink/34ra3ecdyd/Makedonia_Xakousti.wav

Οι νέοι στίχοι, οι οποίοι βάσει νόμου θα χρησιμοποιούνται από εδώ και στο εξής:

Βασιλική τον έρωτα πολύ βαρύ τον πήρες
και στο Μαρίφ κατήντησες εκεί να πίνεις μπύρες.

Δεν έπρεπε Βασιλική το Στέργιο ν’ αγαπήσεις
μον’ έπρεπε Βασιλική να τον απαρατήσεις.

Βασιλική `σουν όμορφη ξανθιά σαν το κουκλάκι
πώς έκανες απόφαση και πήρες το φαρμάκι;

Γω το φαρμάκι το `κανα ωραία λεμονάδα
το σήκωνα και το `πινα με τόση νοστιμάδα.


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΛΕΒΕ

Το κράτος κλέβε, το κράτος κλέβε
και μην πληρώσεις ποτέ το Τ.Ε.Β.Ε.
Έξυπνος γίνε, έξυπνος γίνε
και μην πληρώσεις ποτέ κανείνε!


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Οι Προφητείες του Τουμάσιου – Η ΝΕΚΡΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ Ν.Δ.

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Θα έρθει το έτος 2019, να μού το θυμηθείτε.
Την νεκρανάσταση της Δεξιάς, θα δείτε.
Με τη βοήθεια του Τσίπρα, που πια δεν έχει άστρο,
θα γκρεμιστεί του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. το κάστρο!

Ευθύς, θα νεκραναστηθεί του Σαμαρά τ’ ασκέρι.
Θα βγουν από τις κάσες τους οι γνώριμοί μας γέροι.
Πίσω τους κάτι χαζά, ωσάν τον Μιλτιάδη,
θα ξεπροβάλουνε κι αυτά μες από το πηγάδι!

Ο Τσίπρας ξέρει πως κανείς δεν θα τόνε ψηφίσει.
Κι ότι το κόμμα του, σύντομα θα ψοφήσει.
Θα τον ψηφίσουν μοναχά κάτι παλιοί Πασόκοι,
που τρέφονται απ’ το ’12, με καλαμπόκι!

Αυτή ’ναι η προφητεία μου, το βράδυ του Σαββάτου.
Που μού την αποκάλυψε το ξύσιμο ενός πάτου.
Αχ, ενός πάτου τηγανιού που κάποτε είχε ψάρι,
κι επίτηδες έτσι άπλυτο τ’ άφησα στο συρτάρι!


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΠΕΡΙ ΑΛΛΑΓΗΣ ΦΥΛΟΥ

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Ορισμένοι έχουν σχηματίσει την ισχυρή πεποίθηση ότι, η νομική εξουσία, έχει το δικαίωμα να καθορίζει –ή να μην καθορίζει– ανεξαιρέτως τα πάντα στη μικρή ζωή μας. Φερειπείν, δεν πά’ να έχεις γεννηθεί εσύ με όλα τα αντρικά αξεσουάρ πάνω σου, να είσαι άντρακλας με όλη τη σημασία της λέξης, άμα ο νόμος το πει, γυναίκα είσαι και με τη βούλα!...

Φαντάζει, ομολογουμένως, αρκετά ανησυχητικό, ο νόμος να καθορίζει εντελώς τα πάντα στη μικρή ζωή μας. Να περπατάς στον δρόμο μια όμορφη νυχτιά, να απολαμβάνεις ένα ολόγιομο κόκκινο φεγγάρι στον ουρανό και να σού λένε: «Ξέρεις κάτι; Το φεγγάρι δεν είναι κόκκινο, πράσινο είναι»… Στον αντίποδα βέβαια υπάρχουν, ασφαλώς υπάρχουν, και άντρες που για κάποιο καπρίτσιο της φύσης, των ορμονών τους αν θέλετε, αντιμετωπίζουν αληθινή (ή ψυχολογική) κρίση φύλου…

Τι ζητούν τούτοι οι άνθρωποι; «Εγώ, μην κοιτάτε που γεννήθηκα αγοράκι, επιθυμώ να απευθύνεστε προς εμένα σαν να ήμουν κοριτσάκι. Απαιτώ, οι δημόσιες υπηρεσίες, να μού μιλούν σε θηλυκό γένος, τα δημόσια έγγραφα που λαμβάνω να αφορούν τη γυναίκα εμένα κι όχι τον άντρα τον οποίον δεν αισθάνομαι να είμαι κι ούτε με αντιπροσωπεύει καθόλου ως άτομο στην κοινωνία». Απλά πράγματα…

Έχει, όμως, ο νόμος τέτοια αρμοδιότητα ώστε να προβεί στην εύλογη ρύθμιση ενός παρόμοιας φύσης δίκαιου αιτήματος; (Για την ιστορία να σημειώσουμε εδώ πως ψηφίστηκε ήδη από τη Βουλή και επικυρώθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας). Πώς μπορεί ο νόμος να κάνει το άσπρο μαύρο, ανεξαρτήτως του αν ο νομοθέτης διαπνέεται από ξεχωριστές αρετές και καλωσύνες – που δεν διαπνέεται πάντως, πιστέψτε μας… Ας πάρουμε την Κόκκινη Πλατεία στην Μόσχα και βρείτε, παρακαλώ, πού βρίσκονται τα κόκκινα χρώματα σε τούτην; Γκρίζα κι άραχλη μέσα στην παγωνιά, τη διασχίζει ο Πούτιν με την πανάκριβη λιμουζίνα του και στο φουλ τα καλοριφέρ αμέτρητα πρωινά τώρα…

Τα νομικά επιχειρήματα «περί αλλαγής φύλου» παρουσιάζονται νομικά πολύ ισχυρά. Ωστόσο, επεκτεινόμενα, θα μπορούσαν να ισχύσουν και για κάποιες εξόχως ενδιαφέρουσες παραλλαγές του ίδιου θέματος: Για την αλλαγή, π.χ., του είδους! Και πριν χλευαστεί το εν λόγω επιχείρημά μας, σπεύδουμε να υπενθυμίσουμε στους φιλόδοξους χλευαστές, τη θεωρία του Δαρβίνου για την ζωική μας καταγωγή… Υπάρχουν, λοιπόν, συνάνθρωποι οι οποίοι κάποια στιγμή θα ορθώσουν κι εκείνοι το ανάστημά τους και θα πουν: «Εγώ, μην κοιτάτε που γεννήθηκα άνθρωπος, επιθυμώ να απευθύνεστε προς εμένα σαν να ήμουν πίθηκος. Απαιτώ, οι δημόσιες υπηρεσίες, να μού μιλούν όχι με το «κύριε τάδε μου», αλλά με το «πίθηκε τάδε μου» και λοιπά, και λοιπά…

Τα δε νομικά τους επιχειρήματα, εξίσου ισχυρά με τον προηγουμένων!...

Κι αν το τραβήξουμε λίγο περισσότερο, πάμε και σε μια ακτιβίστρια η οποία μάχεται υπέρ των δικαιωμάτων των σκύλων. «Παρακαλώ, να απευθύνεστε προς εμένα σαν να ήμουν σκυλίτσα. Διότι είμαι απόλυτα ταυτισμένη με το αντικείμενο της μελέτης μου και προσπαθώ διακαώς να προβάλω τις ανάγκες του συγκεκριμένου είδους, υποκείμενη η ίδια πάνω στο σώμα μου τις καταπιέσεις, τις κακομεταχειρίσεις των συμπαθών τούτων τετράποδων, των πιο πιστών φίλων του ανθρώπου»…

Και, πάπαλα ο νόμος αυτός, τότε…


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΗ ΣΑΚΟΥΛΑ

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Τώρα που θα πληρώνουμε μέχρι και τη σακούλα,
για να σωθούν τα ψάρια μας μες στους ωκεανούς,
θα γίνουμ’ όλοι, φίλε μου, οικολόγοι με τη βούλα
και θα συνετιστεί με μιας ο πονηρός μας νους!

Μπράβο τους, στους πολιτικούς που σκέφτηκαν στο τέλος,
πως με το μέτρο τούτο ’δώ θα σώσουνε τη Γη,
τι ’ν’ άλλωστε τα τρία λεπτά που θα πληρώνεις τέλος,
όταν το περιβάλλον μας πιο παστρικό θα βγει;

Μπορεί το νέφος να ’πνιξε τις πιο μεγάλες πόλεις,
μπορεί να κάνουν δοκιμές μ’ όπλα πυρηνικά,
πυραύλους να εκτοξεύουνε μόλις γουστάρουν, μόλις,
εσύ, κοσμάκη, πλήρωνε για τα …σακουλικά!


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΣΑΚΟΥΛΕΣ: ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ 0,03 € ΚΑΙ ΟΙ «ΣΑΚΟΥΛΕΣ ΜΕ ΤΟ ΚΙΛΟ»

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Έχει το κράτος – το οποιοδήποτε κράτος – το δικαίωμα, όποτε τού καπνίσει, να επιβάλλει στους πολίτες του ένα τέτοιο τέλος; Παλιότερα συνέβη – και εξακολουθεί να συμβαίνει – με τα τσιγάρα και, πιο παλιότερα ακόμα, με τα σπίρτα. Επρόκειτο για το «Ελληνικό Μονοπώλιο» τότε – οι μεγαλύτεροι σίγουρα το θυμούνται…

Αν υποθέσουμε πως έχει δικαίωμα το κράτος να φορολογεί έκτακτα ό,τι θέλει, από το τσίπουρό μας και το κρασί μέχρι το ίδιο μας το σπίτι (βλέπε ΕΝ.Φ.Ι.Α.), πώς δεν αντιβαίνει το Σύνταγμα και πώς, εν κατακλείδι, διαφέρει από τους κατά καιρούς κατακτητές της πατρίδας μας; Διότι, έτσι που το πάνε, θα νιώσουμε όλοι την ανάγκη να κατακτηθούμε τελικά από μια πιο πολιτισμένη χώρα, όπως φερειπείν το Γιβραλτάρ κατακτήθηκε από τους Βρετανούς, μήπως γλιτώσουμε από τους υποτελικούς φόρους στους οποίους υποβαλλόμαστε!

Εν μια νυκτί, λοιπόν, οι αρμόδιοι του αρμόδιου υπουργείου – που ούτε αρμόδιοι είναι, ούτε καμία τέτοιου είδους αρμοδιότητα, το υπουργείο τους, έχει – σκεφτήκανε πως οι πλαστικές σακούλες των σούπερ-μάρκετ είναι βλαπτικές για το περιβάλλον και είπαν: «Ένα το κρατούμενο»… Κατόπιν, μελετήσανε με ποιον τρόπο θα μπορούσαν αφενός να ευεργετήσουν (sic) το περιβάλλον και αφετέρου να βγάλουν και το κάτι τις τους σε φόρο απέναντι στον κοσμάκη. «Ω», θριαμβολόγησαν ως άλλος Αρχιμήδης στο μπάνιο του, «δύο τα κρατούμενα τώρα»!...

«Το 2018, μετά τις γιορτές, κάθε πελάτης των σούπερ μάρκετ θα πρέπει να πληρώνει ειδικό τέλος για την κάθε πλαστική σακούλα, 0,03 €. Και από το 2019, μετά τις άλλες γιορτές δηλαδή και στον απόηχο ακόμα των άλλων καλάντων, το τέλος θα γίνει 0,09». Αποφασίζομεν και διατάσσομεν.

Ασφαλώς, θα υπάρξουν νέες καταστάσεις και νέα πρόσωπα. Και τα νέα πρόσωπα αλλά και τις νέες καταστάσεις τις γεννά το ίδιο τους το ενδημικό σύστημα όταν βέβαια τούτο βιαίως διασαλευτεί. Ας δούμε τα νέα πρόσωπα: «Σακούλες, καλέ κυρία, ελάτε να πάρετε σακούλες»… Στον πάγκο του, έξω από το σούπερ μάρκετ, ο μικροπωλητής έχει αραδιασμένα έτοιμα πακέτα με σακούλες! Σακούλες των δέκα, των πενήντα, των εκατό τεμαχίων. Ζυγισμένες με το κιλό. Ποιος νόμος θα μπορεί να εμποδίσει την αξιοπρεπέστατη κυριούλα που πηγαίνει να ψωνίσει, ώστε να μην κάνει μια στάση στον μικροπωλητή να βάλει μέσα στο καρότσι της τις πολύ φτηνές σακούλες που εκείνος πουλάει;

Στον αντίποδα, και ανήκοντες επίσης στα «νέα πρόσωπα», θα εμφανιστούν οι «συνειδητοποιημένοι πολίτες». Τούτοι, θα κοιτάζουν επιτιμητικά την κυριούλα που ψώνισε από τον μικροπωλητή, θα εκφωνούν λάβρους λόγους υπέρ του οικοσυστήματος και των ψαριών στους ωκεανούς, θα είναι καλοντυμένοι και λιγάκι «κουνημένοι», σαν τον Τράγκα που τον ακούς στο ραδιόφωνο και λες: «Ποιος μουρλός είναι αυτός»; (Ή την Κανέλλη, χα, χα)…

Κλείνοντας το άρθρο, επιτρέψτε μας μια επισήμανση. Δεν είμαστε εναντίον της σωτηρίας του περιβάλλοντος. Είμαστε εναντίον της καταστρατήγησης της ελευθερίας μας με πρόσχημα τη σωτηρία του περιβάλλοντος. Θα ήταν χρησιμότερο οι λεγόμενοι «αρμόδιοι», αντί να επινοούν λύσεις που αποσκοπούν στο πορτοφόλι μας, να καταργήσουν δια παντός τις πλαστικές σακούλες και να τις αντικαταστήσουμε με άλλες, φιλικές στο περιβάλλον. Τότε δεν πειράζει, ας τις πληρώνουμε με κάποια επιπλέον κέρματα από αυτά που δυστυχώς δεν μας περισσεύουνε…


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Ντρούνι, Κοστέλο, με τη Βελκουλέσκου
και τον αυστηρό Τζιαμαρόλι,
πήραν την όψη κοτόπουλου φρέσκου
και μπήκανε στο κατσαρόλι.

Μ’ άλλες κουβέντες, αράξαν στο Χίλτον
και πήραν ευθύς το Μαξίμου:
«Τσίπρα μου, τον Τσακαλώτο για στείλ’ τον,
αχ! Και την Αχτσιόγλου, παιδί μου».

Άρχισαν, έτσι, την παρέλασή τους,
ενώπιον του Κουαρτέτου,
όλοι οι υπουργοί κι οι χοντροί σύμβουλοί τους,
βαστώντας καθείς το ντοσιέ του.

Σαν μαθητές που πηγαίνουν Σχολείο
και δείχνουν τα τετράδιά τους,
να πάρουνε δέκα με τόνο – γελοίο! –
ρεζίληδες όλοι τους… Νάτους!...

Του κράτους τις δόσεις, του κράτους το χρέος,
του κράτους και τη σωτηρία,
μέχρι και στο «Χρονικόν του Μορέως»,
χρωστά ο λαός στην Εφορία.


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...