ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΟΝ

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Παράκρουσις οποία,
τον κόσμον κυβερνά,
ποία φλογερά ουτοπία
σκοτίζουσα, εκκινά;

Τον πόλεμον, αυτόθι,
τινές ου εφείσθησαν,
ειρηνοποιών οι πόθοι
κατεκρημνίσθησαν.

Εναντιωθέν το πλήθος,
εις ρύμας εξελθόν,
εγύμνωσεν το στήθος,
ως εις το παρελθόν.

Αλλ’, οίμοι, των ολίγων
αι ανίεροι βουλαί,
τας οιμωγάς εσίγων,
εις τρυφηλόν σαλέ.

Παράκρουσις οποία,
μοι πνίγει την φωνήν,
ποία θλίψις, τα τοπία
ημαύρωσεν, το νυν;


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΤΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ – Κάθε Κυριακή και μια νέα αυτοτελής ιστορία

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 5: Ο Τσίπρας, η Μπέτυ και η «πίπα της ειρήνης»…

Άλλο και τούτο πάλι! Ο Πούτιν τσακώθηκε με τον Ερντογάν, καλά φιλαράκια μέχρι σήμερα, και ξαφνικά βρεθήκανε στα μαχαίρια!... Πολύ απασχόλησε την Μπέτυ, τη λατρεμένη γυναικούλα του πολυχρονεμένου πρωθυπουργού μας, το συγκεκριμένο γεγονός που, όλη την περασμένη νύχτα, μάτι δεν έκλεισε…

«Πω, πω, τον κακομοίρη τον Ερντογάν», μοιρολογούσε συνεχώς, στριφογυρίζοντας στο μαξιλάρι της. Και, «πω, πω, τον κακομοίρη τον Πούτιν», τ’ άλλαζε πού και πού, προσέχοντας τις ισορροπίες, ώστε να αναφέρει ίσες φορές τ’ όνομα του ενός με τ’ όνομα του άλλου…

Ο Αλέξης Τσίπρας, στο μεταξύ, πού τον βρήκε αλήθεια τόσον πολύν ύπνο, δεν έλεγε να ξυπνήσει με τίποτα εντελώς!... «Αχαΐρευτε», τον σκουντούσε με τον αγκώνα της η Μπέτυ. «Εσύ δεν πονάς; Τέτοιο γουρούνι, πια, είσαι»; «Χρρ, βζζζ», ο Τσίπρας, εις απάντησίν της…

Μες στην αφόρητη λύπη της, παρατήρησε κατά σειρά στο κομοδίνο του άντρα της τα τέσσερα κόκκινα τηλέφωνα: α) Το κόκκινο τηλέφωνο του Ομπάμα, β) το κόκκινο τηλέφωνο του Πούτιν, γ) το κόκκινο τηλέφωνο της Μέρκελ και, δ) το κόκκινο τηλέφωνο του Ερντογάν!... Το δεύτερο και το τέταρτο κόκκινο τηλέφωνο ανήκαν στους Πούτιν και Ερντογάν αντίστοιχα. Ένα φοβερό σχέδιο σφηνώθηκε στο πίσω μέρος του μυαλού της:

«Θα τηλεφωνήσω και στους δύο! Θα μεσολαβήσω εγώ, για να τα ξαναφτιάξουν»…

Με γυναικεία ευελιξία, σκαρφάλωσε πάνω στο σώμα του άντρα της και πέρασε από την άλλη. Έσπρωξε με τα δυο της χέρια τον Αλέξη προς τη δική της μεριά του κρεβατιού διαπιστώνοντας ταυτόχρονα ότι, παρότι αυτός κοιμόταν, η «πίπα της ειρήνης» του – ούτως ειπείν – είχε πάρει κυριολεκτικά φωτιά και έμενε αναμμένη!...

«Ωιμέ, αναίσθητε, αναίσθητε, ντα, ντα, ντα»… (Εδώ δεν πρόκειται για το «ντα» που σημαίνει «ναι» στα ρωσικά)…

Γνώριζε η Μπέτυ πως, μόλις σηκώσεις το ακουστικό ενός κόκκινου τηλεφώνου, δεν χρειάζεται καν να πληκτρολογήσεις τον αριθμό. Αμέσως αρχίζει να κουδουνίζει στην άλλη άκρη της γραμμής. Έτσι, λοιπόν, ξερόβηξε για να καθαρίσει τη φωνή της και σήκωσε το ακουστικό του Πούτιν!... Θαύμα!... Θαύμα!... Το τηλέφωνο καλούσε. Ντριν, ντριν και ντριν…

«Ντα», έκανε βραχνά ο πρόεδρος Πούτιν. (Εδώ, τώρα, πρόκειται για το «ντα» που σημαίνει «ναι» στα ρωσικά)…
«Κύριε πρόεδρε, είμαι η Μπέτυ», ψέλλισε δειλά η Μπέτυ.
«Ω, Μπέτυ, παιδί μου», απάντησε ο Πούτιν, «βεβαίως και σε κατάλαβα… Γιατί δεν κοιμάσαι; Είναι αργά»!
«Δεν μπορούσα να κοιμηθώ, κύριε πρόεδρε… Αισθάνομαι πολύ λυπημένη»…
«Κι εσύ αισθάνεσαι λυπημένη, καλό μου κορίτσι; Συγχώρεσέ με που σε στενοχώρησα, μα δεν έφταιγα εγώ… Ο Ερντογάν τα φταίει όλα»…
«Το ξέρω, κύριε πρόεδρε, το ξέρω… Αλλά θέλω να σάς προτείνω να δώσετε τόπο στην οργή. Είναι κρίμα η τόση αγάπη σας να πάει χαμένη»…
«Δηλαδή, εννοείς να μην συμβουλέψω τους Ρώσους τουρίστες να προτιμούν την Ελλάδα ως εναλλακτικό προορισμό; Να μην τσακίσω μερικά τανκς των Τούρκων ώστε να απελευθερωθεί η Ανατολική Θράκη; Να μην ενισχύσω τον ρωσικό στόλο στο οικόπεδο 12 της κυπριακής Α.Ο.Ζ., να μη βοηθήσω τους Κούρδους να αποκτήσουν το δικό τους ελεύθερο κράτος και λοιπά και λοιπά»;
«Όχι, κύριε πρόεδρε, να μην τα κάνετε αυτά!... Δεν τον λυπόσαστε τον κακομοίρη τον Ερντογάν»;
«Τώρα που το λες, αρχίζω να τον λυπάμαι».
«Να καπνίσετε μαζί την πίπα της ειρήνης»…
«Χμ, ίσως δεν έχεις άδικο… Πώς όμως θα γίνει αυτό»;
«Είναι πολύ απλό! Περιμένετε λίγο, θα τον πάρω κι αυτόν τηλέφωνο. Μην κλείσετε τη γραμμή»…
«Χαρασό». (Ο εστίν μεθερμηνευόμενον, «πολύ καλά»).

Στην κρεβατοκάμαρα της Μπέτυς και του Αλέξη, αχνά ρόδιζε η αυγή. Ο Τσίπρας εξακολουθούσε να κοιμάται αγνοώντας παντελώς τις δραστηριότητες της συζύγου του. Η Μπέτυ αγωνιούσε να απαντήσει ο Ερντογάν στο τέταρτο κόκκινο τηλέφωνο, ενώ το δεύτερο παρέμενε ανοιχτό με τον πρόεδρο Πούτιν στην αναμονή…

«Τσουτσού»; Επιτέλους, ακούστηκε η φωνή του Ερντογάν στο ακουστικό.
«Εγώ, κύριε πρόεδρε… Η Μπέτυ είμαι»…
«Μπέτυ, γιαβρούμ! Τι κάνεις τέτοια ώρα; Γιατί δεν κοιμάσαι, γιαβάς-γιαβάς»;
«Αχ, πώς να κοιμηθώ, η καψερή; Στενοχωριέμαι για σας, κύριε πρόεδρε»…
«Για μένα, ωρέ χανούμ»;
«Ναι, για σας, καθώς και για τον κύριο Πούτιν, τον φίλο σας»…
«Δεν είναι, πια, φίλος μου»… (Ράγιζε καρδιές ο θλιβερός τόνος του Ερντογάν προφέροντας τούτα τα λόγια).
«Πώς δεν είναι, καλέ; Κάνετε μεγάλο λάθος. Εδώ τον έχω, στο άλλο κόκκινο τηλέφωνο και μού δήλωσε πως είναι έτοιμος να δώσει τόπο στην οργή και να καπνίσετε μαζί την πίπα της ειρήνης»!
«Λες αλήθεια», τη ρώτησε γεμάτος ενθουσιασμό ο Ερντογάν, «να σε φιλήσω, Μπέτυ, Μπετούλα μου»!...
«Όχι, όχι… Μη φιλήσετε εμένα… Είμαι παντρεμένη γυναίκα· ντρέπομαι. Να φιλήσετε τον Πούτιν! Σας συνδέω, κύριε πρόεδρε, να τα πείτε οι δυο σας, ένα χεράκι»…

Αν τα τηλεφωνήματα γίνονταν σύμφωνα με όλους τους κανόνες της διεθνούς τηλεφωνίας, τότε θα έπρεπε τώρα να αναλάβει κάποιος αρμόδιος στο τηλεφωνικό κέντρο να ρυθμίσει με τον σωστό τρόπο τις συνδέσεις. Εντούτοις, η Μπέτυ, απλώς ακούμπησε τα δυο ακουστικά το ένα δίπλα στ’ άλλο, με ανάποδα μεταξύ τους την είσοδο και την έξοδο του ήχου. Το αποτέλεσμα αποδείχτηκε το ίδιο καλό, σαν να είχε μεσολαβήσει το κέντρο…

«Βλαδίμηρε»!
«Ταγίπ»!
«Με συγχώρεσες»;
«Σε συγχώρεσα, βρε! Έλα να δώσουμε τα χέρια»… Από τον παλμό και τη συγκίνηση, τα ακουστικά κουνήθηκαν ανεπαίσθητα σάμπως να ανταλλάσανε χειραψία. Η Μπέτυ ψαχούλεψε γαληνεμένη για τη δική της «πίπα της ειρήνης»... Ο ειρηνευτικός της ρόλος είχε ολοκληρωθεί, μπορούσε πλέον να τους αφήσει μονάχους. Σλουρπ, σλουρπ και σλουρπ. Τι ωραία, τι καλά…

«Ας είναι καλά η Μπέτυ, που μας τα έφτιαξε»…
«Έκτακτη κοπέλα! Πολύ τυχερός ο Τσίπρας»…
«Πράγματι, πράγματι, αγαπητέ μου. Μα, πότε σκέπτεσαι να καπνίσουμε την πίπα της ειρήνης»;
«Σήμερα κιόλας! Έχεις καμία αντίρρηση»;
«Αντίρρηση; Καμία απολύτως, φίλε μου. Και πού, λες, να την καπνίσουμε»;
«Στο σπίτι της Μπέτυς, φυσικά»!
«Έχει πίπα της ειρήνης η Μπέτυ»;
«Ε, θα έχει… Μπορεί να μην έχει»;
«Έλα ντε! Λοιπόν, σε δυο-τρεις ωρίτσες εγώ θα βρίσκομαι εκεί»!...
«Κι εγώ το ίδιο»!...
«Άντε, γεια σου προς το παρόν, πολυαγαπημένε μου»…
«Γεια σου, γεια σου προς το παρόν, γλυκέ μου»…

ΕΚΤΑΚΤΟΝ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ: Ξημερώματα Κυριακής, σήμερον, η σύζυγος του πρωθυπουργού εισήχθη εσπευσμένα στο Γενικό Κρατικό λόγω πνιγμού! Οι γιατροί τελικώς ανένηψαν την ασθενή. Το έκτακτο ταξίδι των δύο ηγετών, Βλαντίμιρ Πούτιν και Ταγίπ Ερντογάν, στην Ελλάδα, ένεκα του περιστατικού τούτου, ανεβλήθη…


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

Η Ε.Ρ.Τ. ΚΑΙ ΟΙ ΚΥΡΙΑΚΕΣ

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Γεια σου, Μαρίνα Δεμερτζιάν
και σένα, Εμμανουέλλα,
στο πρώτο το κανάλι, σαν
σας βλέπω, νιώθω τρέλα!

Μα και στο δεύτερο, πιο ’κεί,
λιβάνια και λαμπάδες,
πώς αγαπώ, την Κυριακή,
να βλέπω τους παπάδες!

Να, κι ο Άνθιμος, στο τρίτο το
μακρύτερο κανάλι
κι άμα δεν το ’βλεπα κι αυτό,
θα ’μουνα μαύρο χάλι!

Τ’ «αγαπημένο μου T-Shirt»,
ρίχνω στην πλάτη απάνω,
τις Κυριακές, θέλω την Ε.Ρ.Τ.
να την απολαμβάνω!

Με παξιμάδι κριθαριού,
τρίμμα κεφαλοτύρι,
Ε.Ρ.Τ. είσαι η πρώτη του χωριού,
δε μού χαλάς χατήρι!


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΜΑΣ: Υπομονή λίγο, φίλες και φίλοι, τώρα ξεκινάμε το γράψιμο της μόνιμης στήλης μας, ΤΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ. Ελπίζουμε σε δυο-τρεις ωρίτσες να είναι έτοιμο!...


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΖΟΧΑΔΑΣ ΠΑΝ – Η αγριότητα των καιρών

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Ο Ζοχάδας Παν ξύπνησε σήμερα χωρίς καθόλου ζοχάδα! Πρωτοφανές αυτό για έναν Ζοχάδα, ο οποίος θέλει για πρωινό έναν Σαμαρά το λιγότερο, ενώ δεν ικανοποιείται απόλυτα ούτε ακόμα κι αν περιλάβει στο πιάτο του τον ίδιο τον Μπαράκ Ομπάμα!

«Μπα, σε καλό μου», μονολόγησε κοιτάζοντας τον εαυτό του στον καθρέφτη. «Πού πήγε η σκληράδα μου; Τα δόντια μου, έπαψαν να είναι σουβλερά; Πώς η μορφή μου καλυτέρεψε έτσι και δεν είναι άγρια πια»;

Με το ξυραφάκι του, έκανε να τραβήξει μια καινούργια χαρακιά στο μάγουλό του, κυρίως για να δοκιμάσει την αποφασιστικότητά του, μα το χέρι του έτρεμε… «Φτου! Πάει, τελείωσα… Ξεφτιλίστηκα… Πρέπει να βγω στη σύνταξη, τώρα»…

Μόνο μια ύστατη προσπάθεια τού απέμενε. Κι αν, και με τούτη την προσπάθεια, δεν κατάφερνε να ξαναβρεί τη φόρμα του, τότε οι τίτλοι τέλους για τον συμπαθή πρωταγωνιστή των καρδιών του λαού θα είναι γεγονός.

Άνοιξε το ραδιόφωνό του…

«Τα-ντάαα», τραγούδησε το ραδιόφωνο… «Παραπολιτικά 90,1… Ακούτε τις Διαπλοκές του Σαββατοκύριακου, με τον Γιάννη Παπαγιάννη»!...

Το πρόσωπο του Ζοχάδα Παν, αμέσως φωτίστηκε! Η αγριότητά του σιγά-σιγά επέστρεψε, τα δόντια του ξανάγιναν σουβλερά!... «Όρμα, Γιάννη Παπαγιάννη, και τους φάγαμε όλους», φώναξε, με τη σωστή επιτέλους φωνή του…


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΚΑΤΑ Τ’ ΑΛΛΑ, ΚΑΛΑ…

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Μ’ άδειο γυρνάς το καλάθι,
όλα ακριβαίνουν, αλλά…
Είναι το γέλιο που εχάθη,
μα, κατά τ’ άλλα, καλά.

Σε διώξαν απ’ τη δουλειά σου,
κλείσαν κι αυτοί τα ρολά…
Και τι θα φάν’ τα παιδιά σου,
μα, κατά τ’ άλλα, καλά.

Τρέχεις στο Σύνταγμα πάλι,
τα δακρυγόνα πολλά…
Πέτρες στα ΜΑΤ ρίχνουν άλλοι,
μα, κατά τ’ άλλα, καλά.

Αύριο σού παίρνουν το σπίτι,
μένεις με κάτι ψιλά…
Κάθε τρελός σ’ επιπλήττει,
μα, κατά τ’ άλλα, καλά.

«Έλληνες, έχετε χρέος»!
Ποιος στο μπαλκόνι μιλά;
Είναι ξανθός, είν’ ωραίος,
μα, κατά τ’ άλλα, καλά.


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ

Πηγαίνουν ο Τσίπρας και ο Τσακαλώτος στην Αγγλία για μια συνάντηση με τον Κάμερον. Τακτοποιούνται στο ξενοδοχείο και ανοίγουν την ντουλάπα για να βάλουν μέσα τα ρούχα τους. Τότε, στο πάτωμα της ντουλάπας βλέπουν ένα ποντικό!

– Ρε συ, λέει ο Τσίπρας, ξέρεις πως είναι ο ποντικός στα αγγλικά, να πάρουμε τηλέφωνο στη ρεσεψιόν να τους πούμε ότι βρήκαμε ένα;
– Όχι, λέει ο Τσακαλώτος. Έχω μάθει μόνο οικονομικούς όρους και στο λεξικό μου δεν υπάρχει τέτοια λέξη. Μήπως ξέρεις εσύ;
– Ούτε εγώ, λέει ο Τσίπρας. Αλλά άσε, θα πάρω εγώ… να εξηγηθώ!»

– Hello, Reception?
– Yes, what can I do for you, sir?
– Do you know Tom and Jerry?
– Of course I do.
– Well… Jerry is here!

Πηγή: Anekdotakias.gr


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΤΙ ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙ;

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Τι μού λείπει, τι μού λείπει,
που δε μ’ έχει ακόμα βρει;
Μού χτυπούσαν κάτι τύποι
κι είν’ η πόρτα μου σκεβρή!

Κοίταξα απ’ τη χαραμάδα,
μοιάζαν μ’ εφοριακούς!
«Άνοιξέ τη, τη ρημάδα!
Άνοιξέ τη, δεν ακούς»;

Είν’ η πόρτα μου σπασμένη,
μπαίνει αγέρας και φυσά!
Τι άλλο, πια, με περιμένει,
σάμπως ζω στην Κηφισά;

Σάμπως μένω στην Εκάλη;
Στο Μενίδι κατοικώ!
Με ζεσταίνει ένα μαγκάλι,
τρώω κομπόστα για γλυκό!

Νιώθω συνεχώς μια λύπη,
πάν’ οι μέρες οι ζεστές…
Τι μού λείπει, τι μού λείπει;
Ώρες να ’ρθουν και ληστές!...


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ – Κάθε Πέμπτη και ένα νέο σατιρικό-αισθηματικό ποίημα

Σ’ ΕΝΑ ΚΟΚΟΡΕΤΣΑΔΙΚΟ
Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Σ’ ένα κοκορετσάδικο
μασούσε κοκορέτσι,
τής είπα: «Κρίμα κι άδικο
να χαραμίζεσαι έτσι»!

Στο σπίτι μου την κάλεσα,
μα μού ’κανε την πάπια,
έκλαψα, παρακάλεσα,
μέχρι που πήρα χάπια!

Ερωτευμένος είμαι, ναι,
αλλά με φτύνει πάντα,
μ’ άφησε στο περίμενε,
σαν το κραγιόν στην τσάντα!

Είναι μαρτύριο να ’χεις τον,
αχ, να ’χεις τον καημό της,
να μού ’λεγε τουλάχιστον,
με θέλει στο πλευρό της;

Αν ο Θεός με βλέπει, θα
τού πω κι εγώ καμπόσα,
τον Διάβολο τον έπειθα,
μα όχι κι αυτήν, την γκιόσα!


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΜΠΑΓΕΡΝ ΣΚΛΗΡΗ…

Γράφει ο Λάκης Γκολάκης

Μπάγερν σκληρή, Μπάγερν κακιά, Μπάγερν δεν τον λυπάσαι,
το Θρύλο μας τον ένδοξο, τον πρώτο στο χωριό μας;
Τον πρώτο και καλύτερο, που σ’ όλους κράζει: «Σκάσε!»
και π’ όλους τους τσαλαπατεί, προς χάριν της κονόμας!

Δεν ήταν ένα, μήτε δυο και τρία, μα τέσσερα ήταν,
τέσσερα και να σε πονούν, τέσσερα κι από σόι!
Και πώς να την διαχειριστείς, στο τέλος, τέτοιαν ήτταν,
κάλλιο μπαλέτο να ’καναν μαζί με τους Μπολσόι!

«Εμείς εβάλαμε λεφτά και πήραμε παιχτάρες»,
ο Βαγγελάκης δήλωνε και το ’δαμε χτες βράδυ!
Πριν φτάσουν στο εικοστό λεπτό, φάγαν τις τρεις γκολάρες
κι από κοντά κι από μακριά, τους βάζαν στο σημάδι!

Θρύλε κοντέ, Θρύλε δειλέ και Θρύλε στραβοκάνη,
που πήγαινες, μώρ’ άχρηστε, ξεβράκωτος στ’ αγγούρια;
Νόμιζες πως θα κέρδιζες τους Βαυαρούς; Ω! Πλάνη!...
Τα ’κανες τώρα πάνω σου, γέμισες και παγούρια!


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΤΕΤΑΜΕΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΡΩΣΙΑΣ-ΤΟΥΡΚΙΑΣ: Μια ευκαιρία για μας

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ και την εν ψυχρώ δολοφονία των Ρώσων πιλότων από τους Τουρκμένιους αντάρτες (ομογενείς Τούρκους) οι οποίοι δρουν μέσα στο έδαφος της Συρίας κοντά στα σύνορα με την Τουρκία, η ελληνική κυβέρνηση και το υπουργείο Εθνικής Άμυνας έχουν μια μοναδική ευκαιρία να εκμεταλλευτούν τη συσσωρευμένη οργή των Ρώσων εναντίον των Τούρκων, όχι όμως για αθέμιτους σκοπούς – άλλωστε η Ελλάδα ποτέ δεν έχει (κι ούτε πρέπει να έχει) τέτοιους σκοπούς – αλλά διοχετεύοντας τη ρωσική οργή σε πράγματα επωφελή και δίκαια για τα εθνικά μας συμφέροντα…

ΗΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΦΙΑΛΤΙΚΕΣ οι στιγμές που έζησαν οι δυο Ρώσοι πιλότοι όταν, πέφτοντας με τα αλεξίπτωτά τους, οι Τουρκμένιοι αντάρτες από το έδαφος άνοιξαν πυρ εναντίον τους. Εκείνη την στιγμή, κρεμασμένοι κυριολεκτικά στα σκοινιά τους, αδυνατούσαν με οποιονδήποτε τρόπο να υπερασπιστούν τον εαυτό τους, παρά μόνο φωνάζοντας και εκλιπαρώντας τους δολοφόνους τους, «μην πυροβολείτε», «είμαστε αιχμάλωτοί σας», ματαίως δυστυχώς, καθώς, με παγωμένα από τη φρίκη μάτια, είδαν τελικά ολοζώντανο μπροστά τους τον θάνατό τους… (ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ: Ο ένας από τους δύο Ρώσους πιλότους είναι τελικά ζωντανός, ήδη βρίσκεται σώος στη ρωσική στρατιωτική βάση στη Συρία και συνεχίζει να μάχεται παίρνοντας εκδίκηση για τον αδικοχαμένο συνάδελφό του).

ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ, ΚΑΤΟΠΙΝ, οι Ρώσοι πολίτες, μα και ο κόσμος ολόκληρος, παρακολούθησαν με κομμένη την ανάσα το ερασιτεχνικό βίντεο των ανταρτών – είχαν το θράσος να βιντεοσκοπούν την πράξη τους τα κτήνη! – και ρίγη συγκίνησης ανάμικτα με εύλογη αγανάκτηση και θυμό κυρίευσαν μονομιάς την ψυχή κάθε πολιτισμένου ανθρώπου σε όλα τα μήκη και πλάτη της υδρογείου. Θρήνος και οδυρμός στη Μόσχα, κατάρες και διάθεση αντεκδίκησης, όπως άλλοτε παλιά, πριν ξεσπάσει ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, με την άνανδρη δολοφονία του μελλοντικού Αυστριακού μονάρχη από τους Σέρβους…

ΜΟΝΟ Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΠΟΡΕΙ να βγάλει από την επικίνδυνη περιπλοκή τη Ρωσία. Η χώρα μας προβάλλει συνεχώς, εδώ και πολλές δεκαετίες, δίκαια – και προπαντός νόμιμα σύμφωνα με τον Ο.Η.Ε. – αιτήματα, τα οποία με την αρωγή της πανίσχυρης ρωσικής μηχανής, δύνανται να επιλυθούν τάχιστα! Αντί, λοιπόν, η Ρωσία να προβεί σε οποιαδήποτε στρατιωτικής φύσεως αντίποινα, τής παρουσιάζεται η απόλυτα νόμιμη επιχειρησιακή δυνατότητα να αναβαθμίσει την ναυτική της παρουσία νότια της Κύπρου, στα οικόπεδα της κυπριακής Α.Ο.Ζ., όπου, ως γνωστόν, έχουν παγώσει οι εργασίες εξόρυξης, εξαιτίας των παρεμποδίσεων από πολεμικά πλοία του τουρκικού στόλου…

ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΩΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ, εκκρεμεί και το τεράστιο ζήτημα των παράνομα κατεχόμενων ελληνοκυπριακών εδαφών. Ιδού, λοιπόν, πεδίον δόξης λαμπρόν! Ας παράσχουν οι Ρώσοι την αεροπορική υποστήριξή τους, προκειμένου οι Ελληνοκύπριοι να ανακαταλάβουν με τις χερσαίες τους δυνάμεις θριαμβευτικά τα εδάφη τους…

ΟΙ ΣΥΝΕΧΕΙΣ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ ΤΟΥ F.I.R. ΑΘΗΝΩΝ από τους Τούρκους, μπορούν πλέον, αν όχι να εξαλειφθούν εντελώς, να περιοριστούν σε μεγάλο βαθμό, εφόσον καλέσουμε εμείς τους Ρώσους να συμμετέχουν μαζί μας σε κοινά στρατιωτικά γυμνάσια στο Αιγαίο. Να υψώσουν ασπίδα προστασίας απέναντι στην τουρκική αυθαιρεσία και απειλή, ώστε αφενός να προχωρήσουμε στην ανακήρυξη της δικής μας Α.Ο.Ζ., όπως από τις διεθνείς συνθήκες προβλέπεται και, αφετέρου, να λυθεί δραστικά το θέμα των βραχονησίδων μας και να υψωθεί ξανά η ελληνική σημαία στα Ίμια. Τέλος, να μας υποστηρίξουν σε όλα τα Fora και Οργανισμούς Ασφαλείας στο δίκαιο αίτημά μας για την ονομασία των Σκοπίων…


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΤΕΡΑΣ

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Είναι το Μνημόνιο τέρας,
καταπίνει βουλευτές,
καταπίνει και πολίτες,
τις ημέρες, αχ, αυτές!

Βγαίνουν με το φως της μέρας,
σαν ληστές οι δανειστές,
τις Δευτέρες και τις Τρίτες,
τις Τετάρτες τις κλειστές!

Παγερός φυσάει αέρας,
σε παγώνει, φταις δεν φταις,
αλλωνών ανοίγει μύτες,
αλλωνών πέφτει ο κεφτές!

Βου! Σφυρίζουν με το κέρας,
οι ψαράδες στις αχτές:
«Μάς τα πήραν, οι αλήτες!
Τούς χρωστάγαμε από χτες»;

Η μητέρα κι ο πατέρας,
χάνουν και τις δυο δουλειές
και πεινάνε σαν σπουργίτες,
τα παιδιά, μ’ άδειες κοιλιές!


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΕΝΑ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΔΩΝΙ…

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Επειδή ένα ανέκδοτο το χρωστάμε κι αργεί η Παρασκευή όπου θα δημοσιεύσουμε το κανονικό μας ανέκδοτο, θα αρκεστούμε σήμερα σ’ ένα κρύο «αμερικάνικο»:

Ο Άδωνις Γεωργιάδης πήγε προ μηνός περίπου στην εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη και ο Γιώργος Παπαδάκης τού είπε:

– Κύριε Γεωργιάδη, η Νέα Δημοκρατία είναι ένα κόμμα της Κεντροδεξιάς ή κάνω λάθος; Εσείς, ένας καθαρόαιμος δεξιός, τι θέλετε εκεί μέσα;
– Α, κύριε Παπαδάκη, απάντησε ο Άδωνις. Η Νέα Δημοκρατία είναι όντως ένα κόμμα της Κεντροδεξιάς, άρα αποτελείται και από δεξιούς, και από κεντρώους βουλευτές!

Η Αδώνεια λογική!...


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΔΙΩΞΗ ΤΗΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΑΓΓΕΛΙΔΗ

Σατιρίζει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Αυτεπάγγελτη δίωξη άσκησε πριν από λίγο η Εισαγγελία Αθηνών, κατά του δημοσιογράφου της Ε.Ρ.Τ. και συμπαρουσιαστή (μαζί με την Βασιλική Χαϊνά) του καθημερινού μαγκαζίνο του πρώτου καναλιού, «Πρωινή Ενημέρωση», κ. Νίκου Αγγελίδη.

Ο λόγος της δίωξης αφορά στην αναγραφή εκ μέρους του συγκεκριμένου δημοσιογράφου επί των τοίχων δημόσιων κτηρίων, καθώς και στις τουαλέτες στην Ομόνοια, συνθημάτων υπέρ της Α.Ε.Κ. Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικά από τα συνθήματα αυτά:

Πρώτον: «ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΣΤΗΝ Γ΄ ΕΘΝΙΚΗ,
ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΠΡΟΔΩΣΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΚΟΙ»!

Δεύτερον: «ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ Α.Ε.Κ., ΕΙΝΑΙ ΦΑΚΕΣ ΧΩΡΙΣ ΨΩΜΙ». (Εδώ, κάποιοι άγνωστοι, δίπλα στη λέξη «ψωμί» συμπλήρωσαν σε μεταγενέστερο χρόνο τις λέξεις, «ΠΑΙΔΕΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»).

Τρίτον: «ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΞΑΣΤΕΡΙΑ,
ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΠΟΥ ΛΕΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ»! (Διαβάζεται, «Αγιά Σοφιά», δηλαδή ο τονισμός στην λήγουσα).

Κατόπιν των ανωτέρω, η Εισαγγελία Αθηνών, καλεί όλους τους πολίτες της πρωτεύουσας να εξετάσουν τους τοίχους των δικών τους σπιτιών, μήπως ανακαλύψουν τίποτα ακόμα συνθήματα του κ. Νίκου Αγγελίδη και να προβούν στις σχετικές καταγγελίες άμεσα.

Τέλος, εικάζεται ότι, ένα παλαιό σύνθημα στο Ολυμπιακό Στάδιο στο Μαρούσι, «Ο ΣΑΒΑΡΗΣ ΖΕΙ», είναι κι αυτό του κ. Νίκου Αγγελίδη… Ο Σαβαρής – οι παλιότεροι θα το θυμούνται ασφαλώς – έβγαινε στην τηλεόραση κάθε βδομάδα, στην εκπομπή του Στράτου Σεφτελή, όπου σχολίαζε τη διαιτησία, με το ήρεμο και καλοσυνάτο ύφος και ήθος του, ως παλαίμαχος εκείνον τον καιρό διαιτητής… Ο θάνατός του, είχε συγκινήσει όλο το φίλαθλο κοινό της χώρας…


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...

ΤΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ – Κάθε Κυριακή και μια νέα αυτοτελής ιστορία

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 4: Ο Τσίπρας, η Ευγενία και η Μπέτυ απούσα…

Κανένας δεν το γνώριζε από πριν, ξημερώματα τούτης της αποφράδας Κυριακής, ότι οι Εκλογές θα αναβάλλονταν! Και για ποιες Εκλογές μιλάμε, λέτε; Μα, για τις εσωτερικές Εκλογές της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίες θα αναδείξουν – άμποτε συμβεί και διεξαχθούνε – τον νέο δοξασμένο αρχηγό του κόμματος…

Δεν το γνώριζε η Μπέτυ· δεν το γνώριζε ο Τσίπρας· δεν το γνώριζε ούτε κι η Ευγενία, η σύζυγος του Άδωνι και αχώριστη φίλη με την Μπέτυ! Τις πολύ μικρές ώρες, λοιπόν, της νύχτας, η Μπέτυ έλαβε μια συνθηματική κλήση στο κινητό της και συνθηματικές κλήσεις μόνο η Ευγενία συνηθίζει να κάνει στην Μπέτυ, για να μην καταλάβει ο Τσίπρας τη φιλία τους και γίνει κυριολεκτικά «ταύρος σε υαλοπωλείο»! «Τι έπαθες, αδερφούλα»; Ρώτησε ψιθυριστά η Μπέτυ, κουκουλωμένη στο κρεβάτι, γιατί – πώς να το κάνουμε; – Νοέμβρης μήνας είναι, ψύχρα κάνει…

«Για τον Άδωνι πρόκειται, αδερφούλα», είπε ανήσυχη η Ευγενία, κι αυτή μιλώντας ψιθυριστά…
«Για τον Άδωνι, τι; Μήπως δεν σε καλο-μπιπ-μπιπ, απόψε»;
«Α, όχι, όχι!... Αυτό πάει πια, ξέχασέ το! Μέχρι να τελειώσουν οι Εκλογές της Νέας Δημοκρατίας, είμαι χαμένη στο διάστημα»…
«Αμ, εγώ, Ευγενία μου; Εγώ, μέχρι να τελειώσει το Μνημόνιο, η καψερή»!...
«Σε νιώθω»…
«Δε βαριέσαι. Είναι ευτυχώς μεγάλο το Μέγαρο Μαξίμου και κάνω τα σουλάτσα μου!... Για προχώρα, όμως· γιατί με πήρες; Τι συμβαίνει με τον προκομμένο σου»;
«Είναι άρρωστος»!...
«Αυτό το ξέρω»…
«Είναι τρελαμένος με την υποψηφιότητά του και θέλει να βγει πρώτος, πάση θυσία»!...
«Πάση θυσία, ε; Δηλαδή μπορεί και να σκοτώσει άνθρωπο για να πετύχει τον σκοπό του»;
«Θέλει να ζωστεί με εκρηκτικά και να κάνει την επίσκεψη στον Μεϊμαράκη»!...
«Στον Μεϊμαράκη; Αμάν, αμάν!... Και πώς λες να τον αποτρέψουμε, αδερφούλα»;
«Τρέξε το πρωί να τον ψηφίσεις, μωρέ Μπέτυ μου! Χάρη θα στο χρωστάω»…
«Να τρέξω, Ευγενία μου… Να τρέξω και με τα δυο μου τα σκέλια, εεε χέρια ήθελα να πω, αλλά πού θα αφήσω τον δικό μου τον αχαΐρευτο; Έτσι και πάρει χαμπάρι ότι απουσιάζω, και πόσω μάλλον για να ψηφίσω στις εσωκομματικές Εκλογές του αντίπαλου δέους, την έχω βαμμένη»!...

Σιγή πλάκωσε το σύρμα της τηλεφωνικής γραμμής. Το πρόβλημα φαινόταν και στις δυο αξεπέραστο! Φαντάσου, να θέλει η γυναίκα του πρωθυπουργού να ψηφίσει τον αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και ο πρωθυπουργός να πρέπει να τής δώσει την συγκατάθεσή του για να μην αποτρελαθεί ο Άδωνις και πάει να σκοτώσει τον Μεϊμαράκη!... Σενάριο για ταινία του Τζέιμς Μποντ είναι τούτο!... Τελικά, τη σιγή την έσπασε η Ευγενία:

«Το βρήκα, αδερφούλα! Το βρήκα!... Θα θυσιαστώ, για να μπορέσεις εσύ να φύγεις και να πας να ψηφίσεις»…
«Θα θυσιαστείς; Πώς εννοείς, θα θυσιαστείς»;
«Θα έρθω η ίδια να μείνω στο κρεβάτι με τον άντρα σου! Θα σκεπαστώ ολόκληρη μέσα στις κουβέρτες και θα παριστάνω ότι είμαι εσύ! Μη φοβάσαι, το έχω ξανακάνει με έναν άλλον στο παρελθόν! Δε θα καταλάβει το παραμικρό»…
«Μπα; Ώστε, το έχεις ξανακάνει, ε; Και πέτυχε»;
«Ψιλοπέτυχε… Με μπιπ-μπιπ, βέβαια, ο άλλος, αλλά κατά τ’ άλλα, πέτυχε»…
«Χμ», έκανε δείχνοντας να το σκέφτεται η Μπέτυ… «Αν μού υποσχεθείς ότι δε θα σε μπιπ-μπιπ και ο δικός μου, τότε μετά χαράς να έρθεις να με αντικαταστήσεις στο συζυγικό μου κρεβάτι»….
«Τώρα, με το Μνημόνιο πάνω τούρλα, αποκλείεται να έχουμε ατύχημα… Έρχομαι, φιλενάδα! Όλα θα πάνε κατ’ ευχήν»…

Όπερ και εγένετο: Η Ευγενία ήρθε, η Μπέτυ έφυγε…

«Μμμ», γουργούρισε ο Τσίπρας αγουροξυπνημένος… «Καλημέρα Μπέτυ, γυναικούλα μου… Ξύπνησες»;
«Χρρ, βζζζ», η Ευγενία…
«Α, κοιμάσαι ακόμα; Δε θα το πιστέψεις, αγάπη μου, σήμερα έχω πολύ ανεβασμένη την ερωτική μου διάθεση! Σκίζω τα βουνά, γκρεμίζω τα ντουβάρια»!...
«Χρρ, βζζζ», συνέχισε, με λίγο πιο σπασμένο ροχαλητό, η Ευγενία…
«Κάνω τις πέτρες να βογκούν, τις κοπελιές να λιώνουν»!...
«Χρρ, Μνημ…, χρρ, Μνημ-Μνημ…, βζζζ»…
«Ω», αναφώνησε ο Τσίπρας! «Είπες, μ…νί μ’; Άκουσα καλά; Τι ευτυχία!... Θα το γιάνω εγώ το μ…νί μ’»!...
«Μνημόνιο!... Είπα, Μνημόνιοοο!!! Χρρ, βζζζ»…
«Καλά, ντε!... Δε σε βρίσαμε κιόλας! Απορώ, βρε μωρό μου, πώς μπορείς, ενώ κοιμάσαι, να θυμώνεις ταυτόχρονα»!

Ο Τσίπρας, με μια απότομη κίνηση, γύρισε απ’ την άλλη τραβώντας μαζί του και τις κουβέρτες κι η Ευγενία έμεινε ξαφνικά γυμνή, τσίτσιδη, πάνω στο στρώμα… Μόλις που πρόλαβε να κρύψει το πρόσωπό της με το μαξιλάρι, πριν ο Τσίπρας, με μια δεύτερη απότομη κίνηση, ξαναγυρίσει προς τη μεριά της, δίχως να την ξανασκεπάσει…

«Ω! Γυναικούλα μου», έκανε έκπληκτος ο Έλληνας πρωθυπουργός, «πώς μεγάλωσαν έτσι τα μπιπ-μπιπ σου»;
«Για να σε ευχαριστήσω καλύτερα, αντρούλη μου», μούγκρισε η Ευγενία κάνοντας τη φωνή της Μπέτυς.
«Και, ω! Γυναικούλα μου, πώς αυγάτεψε έτσι το μπιπ-μπιπ σου»; (Το πρώτο μπιπ-μπιπ ήταν στον πληθυντικό, το δεύτερο στον ενικό. Ενικός, ο αριθμός γραμματολογικά, να εξηγούμαστε. Όχι το Enikos.gr του Νίκου Χατζηνικολάου, του φίλου μας)…
«Για να απορροφήσω την σκέψη σου καλύτερα, αντρούλη μου»…
«Και, και, ω! Γυναικούλα μου, πώς στρογγύλεψε έτσι το μπιπαράκι σου»;
«Για να καταλαμβάνω μεγαλύτερη επιφάνεια όταν κάθομαι πάνω σου, αντρούλη μου»…

Όπως όλοι οι αναγνώστες του ιστολογίου μας καταλαβαίνουν πολύ καλά (γιατί οι αναγνώστες του ιστολογίου μας δεν τρώνε κουτόχορτο), αν δεν προλάβαινε η Μπέτυ, ακριβώς εκείνη την στιγμή, να μπουκάρει μέσα σαν τη Σαπφώ Νοταρά σε μια αθάνατη ελληνική ταινία του Φίνου, το γεγονός θα είχε με πάθος συντελεστεί και θα ήταν με πάθος συντελεσμένο! Η Μπέτυ μόλις που πρόλαβε, κυριολεκτικά στο τσακ, πιάνοντας την Ευγενία από τα μαλλιά και πετώντας την έξω, στον κήπο του Μεγάρου Μαξίμου, όπου όλη τη σημερινή μέρα παριστάνει τη γυμνή Αφροδίτη, μένοντας νηστική, διψασμένη και ακίνητη εντελώς…


Δείτε την ανάρτηση μαζί με τα σχόλια των αναγνωστών...